همگام با شهدای لاله گون امور تربیتی/۷۲

شهید فیض حسینی؛ پیکری که دست نخورده بود

روز امور تربیتی فرصت خوبی است برای معرفی شهدای این حوزه فرهنگی که با تقدیم خون خود، دانش آموزان را در عمل و نه در قالب حرف و کلام با آرمان های انقلاب آشنا کردند. شهید فیض حسینی از جمله این شهدا به شمار می رود

کد مطلب: ۴۷۶۳۵۸
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرنگار آموزش و پرورش پانا، نهاد امور تربیتی به عنوان نهادی برای حراست از مرزهای اعتقادی و حفظ دستاوردها و تبیین ارزشهای انقلاب در مدارس در طی هشت سال جنگ تحمیلی با تقدیم ۴۱۱ شهید، بار دیگر نشان داد که رسالتی بزرگ در عرصه آموزش و به ویژه پرورش روح انسانی برعهده دارد. از این رو روز ۸ اسفند به همت والای شهیدان رجایی و با هنر در سال ۵۷ به عنوان نهاد امور تربیتی در وزارت آموزش وپرورش رسمیت یافت و به نام روز امور تربیتی مورد تقدیر قرار می گیرد تا از شهدای این عرصه و نیز فعالان حوزه امور پرورشی و تربیت تقدیر به عمل آید.

روز امور تربیتی فرصت خوبی است برای معرفی شهدای این حوزه فرهنگی که با تقدیم خون خود، دانش آموزان را در عمل و نه در قالب حرف و کلام با آرمان های انقلاب آشنا کردند. در واقع بزرگداشت امروز از شهدای امورتربیتی نشانگر توجه ویژه به مقام شامخ همه ی شهدا به ویژه ۵ هزار شهید آموزش وپرورش وخاصه ۴۱۰ شهید امورتربیتی کشور عزیزمان ایران است.
در همین راستا، خبرگزاری پانا درصدد است با معرفی ابعاد شخصیتی شهدای امور تربیتی، آن ها را بیش از گذشته در قالب الگوهای رفتاری والا به دانش آموزان معرفی کند.
زندگی نامه شهید سیدحسن فیض‌حسینی
شهید سیدحسن فیض‌حسینی در سال ۱۳۴۰ در شهرستان مرند چشم به‌جهان گشود. تحصیلات ابتدایی و راهنمایی و متوسطه را تا دیپلم ادامه داده و سپس به عنوان کامند رسمی در اداره‌ی آموزش و پرورش مرند مشغول به خدمت در سنگر علم و دانش شد. خانواده‌اش مذهبی و متعهد و پدرش از روحانیون شاخص و معروف مرند می‌باشد که در تربیت فرزندانی باایمان نهایت سعی و همت خود را به‌خرج داده‌اند. سیدحسن از همان سنین کودکی با پدرش در محافل و مجالس مذهبی شرکت می‌کرد و با مکتب اهل بیت(ع) مأنوس بود. پس از حمله‌ی صدامیان کافر به خاک میهن اسلامی، وی از طریق بسیج سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مرند به جبهه‌ی حق علیه باطل اعزام گردید و در تاریخ ۲۲/۱۰/۶۵ در منطقه‌ی عملیاتی شلمچه(جنوب کشور) به درجه‌ی رفیع شهادت رسید.
 
قسمتی از وصیت نامه‌ی شهید:
شهادت می‌دهم به یگانگی خداوند متعال،‌بر حق بودن جهان آخرت و روز قیامت و فرستادن صدوبیست‌هزار پیامبر از جانب خدا که اول آن‌ها حضرت آدم و آخرین آن‌ها حضرت محمد(ص) و امامت دوازده امام و غیبت آخرین آن‌ها منجی عالم بشریت حضرت ولی عصر(عج) و اصل ولایت فقیه که الان حضرت امام خمینی می‌باشد. با درود فراوان به امام زمان(عج) و نائب بر حق ایشان امام خمینی و با سلام بر کلیه‌ی شهیدان اسلام و رزمندگان پرتوان اسلام سخن خود را آغاز می‌کنم. بارخدایا گناهکار و دردمندم. از ترس گناهانم چشم به تو دوخته‌ام. یا عزیز غفار!‌درست است که زبانم قاصر است برای سخن گفتن با تو؛ ولی چاره چیست؟ تو خودت مرا ببخش و بیامرز. تو خودت ناله‌های از شدت درد این بنده‌ی گناهکار را اجابت کن و این دعاهای بنده‌ی سراپا تقصیرت را قبول کن. ای پدرم! ‌ای سرورم؛ که همیشه ما را هدایتگر بودی و با آن حالات نفسانی معنویت و سخنان اندرزآموزت ما را بیدار کردی. و ای مادرم! ای نور چشمم که همیشه مونس و همدم بودی! ای که مرا در دامان پاکت پرورش دادی. الحق که حق بزرگی بر گردن ما داری. مادر؛ آن محبت‌ها والطافت و صمیمیت تو به زندگی ما صفا می‌بخشید. من عاجزم زحمات طاقات‌فرسای شما را وصف کنم ولی می‌دانم که بهشت زیر پای مادران است. برادرانم! از شما انتظار دارم که تقوای الهی پیشه کنید و ادامه‌دهنده‌ی راه شهدا بوده و در جبهه‌ها حضور پیدا کنید. ای خواهرانم!‌ بعد از من زینب‌وار رسالت شهیدان را به‌گوش جهانیان رسانده و همچون شیرزنان صدر اسلام باایمان و وقار خویش قلب دشمنان اسلام را شکسته و حافظ اسلامیت و خون شهدای اسلام باشید. اگر خداوند خواست و شهید شدم، برایم حدود یک الی دوماه نماز بخوانید(احیانأ قضا شده است). دو الی سه ماه کفاره‌ی روزه پرداخت کرده و سی‌وسه روز برایم روزه‌ بگیرید.
خدایا خدایا تا انقلاب مهدی حتی کنار مهدی خمینی را نگه‌دار
حقیر سیدحسن فیض‌حسینی
 
پیکری که دست نخورده بود.
راوی: سید رضی‌الدین فیض‌حسینی ( برادر شهید)
در حال بازگشت از نماز جماعت مسجد جامع محودآباد بودم که متوجه شدم دو نفر از دوستان دانشجو و هم‌کلاسی که رفاقت نزدیکی داشتیم،‌ به‌دنبال من آمده‌اند تا خبر شهادت برادرم را بدهند. بیش از یک‌ماه بود که پس از عملیات کربلای۵ خبری از سیدحسن نبود. بعدأ مشخص شد که پیکر او در منطقه‌ی عملیات باقی مانده و چندی بعد توسط رشادت همرزمان او به پشت خط مقدم بازگشت داده‌شده‌است. سریعأ برای تهیه‌ی بلیط به ایستگاه راه‌آهن مراجعه کرده و راهی تبریز شدیم. دو روز پس از آن،‌ وقتی که پیکر شهید را آوردند،‌ بعد از سی‌وهشت روز ماندن در گرمای خوزستان و زیر آفتاب سوزان،‌ کاملأ سالم بود و حتی محاسن وی را می‌شد لمس کرد. دست‌ها، پاها، بدن مطهر؛ همه سالم بودند. چنان‌که گویی همین یک ساعت پیش شهید شده و به لقاءالله پیوسته بود.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار