به گزارش خبرنگار آموزش و پرورش پانا، نهاد امور تربیتی به عنوان نهادی برای حراست از مرزهای اعتقادی و حفظ دستاوردها و تبیین ارزشهای انقلاب در مدارس در طی هشت سال جنگ تحمیلی با تقدیم ۴۱۱ شهید، بار دیگر نشان داد که رسالتی بزرگ در عرصه آموزش و به ویژه پرورش روح انسانی برعهده دارد. از این رو روز ۸ اسفند به همت والای شهیدان رجایی و با هنر در سال ۵۷ به عنوان نهاد امور تربیتی در وزارت آموزش وپرورش رسمیت یافت و به نام روز امور تربیتی مورد تقدیر قرار می گیرد تا از شهدای این عرصه و نیز فعالان حوزه امور پرورشی و تربیت تقدیر به عمل آید.
روز امور تربیتی فرصت خوبی است برای معرفی شهدای این حوزه فرهنگی که با تقدیم خون خود، دانش آموزان را در عمل و نه در قالب حرف و کلام با آرمان های انقلاب آشنا کردند. در واقع بزرگداشت امروز از شهدای امورتربیتی نشانگر توجه ویژه به مقام شامخ همه ی شهدا به ویژه ۵ هزار شهید آموزش وپرورش وخاصه ۴۱۰ شهید امورتربیتی کشور عزیزمان ایران است.
در همین راستا، خبرگزاری پانا درصدد است با معرفی ابعاد شخصیتی شهدای امور تربیتی، آن ها را بیش از گذشته در قالب الگوهای رفتاری والا به دانش آموزان معرفی کند.
زندگینامه شهید سلیمان صادقی
شهید سلیمان صادقی در یکی از روستاهای میانه در خانوادهای فرهنگی چشم به جهان گشود. پدرش شهباز و مادرش نجمه نسبت به تربیت او و برادر و سه خواهرش حساس بودند. پدر و مادرش هم در روستاهای میانه به شغل شریف معلمی اشتغال داشتند.
او پس از تحصیلات دوره راهنمایی به تهران آمد و بعد از اخذ مدرک دیپلم به خدمت در آموزش و پرورش منطقه ۱۹ تهران اشتغال یافت. سالهای اول پیروزی انقلاب بود و با توجه به وضعیت فرهنگی مدارس، نهاد امور تربیتی توسط شهیدان رجائی و باهنر تازه تأسیس شده بود. او نیز یکی از کسانی بود که با پذیرش سمت مربی امور تربیتی وارد سنگر مدرسه شد.
خدمت صادقانه در منطقه محروم ۱۹ تهران
دبستان پرجمعیت و سه نوبته شهید هیدخ در منطقه ۱۹ که در هر نوبت حدود یک هزار دانشآموز در آن تربیت میشدند، پذیرای قدوم او شد.
در همان سالها بود که ازدواج کرد که ثمره آن یک فرزند پسر و یک دختر بود که به حمدالله با تربیت مادر گرامیشان، متخلق به اخلاق اسلامی شدند.
در هنگام شهادت او، پسرش ۵ سال و دخترش ۲ ماه بیشتر نداشتند. با اینکه به همسر و فرزندان کوچکش بسیار عشق میورزید اما احساس تکلیف شرعی او را از محیط آرام شهر و خانواده به کربلای ایران، شلمچه آورد.
او به همراه چند نفر از دوستان و همکاران صمیمیاش از جمله شهید محمدتقی رحمانی و شهید علیرضا رابعی در یک گروه چند نفری به جبهه اعزام شدند و مسئولیت هدایت و عملیات یک توپ ضدهوایی را به عهده داشتند تا اینکه در یکی از عملیاتهای جابجایی، در نبرد با هواپیماهای دشمن که به صورت گروهی منطقه را بمباران میکردند، مورد هدف راکت یکی از هواپیماهای عراقی قرار گرفت و به شهادت رسیدند.
وصیت نامه شهید
با درود و سلام به یگانه منجی عالم بشریت و نایب بر حقش، حضرت امام خمینی و شهیدان به خون خفته انقلاب و جنگ و رزمندگان سلحشور اسلام، که با خون خود و فداکاریشان این انقلاب را بیمه کردند.
شهادت فوز عظیمی است که هر انسانی به فرعون درون خودش غلبه کند و ارزشهای معنویاش بر مادیاش غلبه کرده و تمام زرق و برق دنیوی را از خود دور کند.
آن موقع است که به ملکوت اعلی میپیوندد. من تنها آرزویم این بود که یک روز به ندای امام که یاوران مستضعفان و قلب تپنده امت اسلام است، لبیک گویم تا کوچکترین سهمی در این انقلاب داشته باشیم و تنها آرزویم این بود که خداوند مرا در راه اسلام و جهاد با نفس و جهاد با کفر از دنیا ببرد.
پدر و مادر گرامیام، من بنا به دستور اسلام و قرآن این راه خوشبختی و اخروی را انتخاب کردم و قدم به این دیار عاشقان گذاشتهام.
پدر و مادر عزیزم و خواهران و برادر عزیزم! اگر شهادت نصیب من شد، زیاد بیتابی نکنید و مقاوم و استوار باشید که گریه زیاد در شهادت رزمنده، دشمن را خوشحال میکند. انشاءالله بعد از من محمد را محمدوار تربیت کنید که بعد از پدرش راه پدرش را انتخاب کند و دخ ترم مریم را زینبوار تربیت کنید که همچون زینب قهرمان کربلا باشد.
پدر عزیزم که وصی من میباشد، به وصیتهای من از لحاظ الهی و شرعی که خودتان آگاه هستید، عمل کنید و در ضمن پدر عزیز اگر شهادت نصیب من شد فرزند خودت را حلال کن و همچنین مادرم که در تربیت فرزندان خیلی تلاش کردید و من از شما خیلی طلب عذر دارم.
شهیدان رهرو صحرای عشقندچو مجنون واله لیلای عشقند
اگر آرام و مدهوشند و خاموشهمه مست از می مینای عشقند
سلیمان صادقی
گذشت از جان در راه اعتلای دین
راوی: اعظم گلکار (همسر شهید)
پدر و مادر شهید بسیار مؤمن و فداکار بودند که در سالهای اخیر به دیار باقی شتافتند. شهید سلیمان صادقی از جوانی فردی بسیار صبور، مؤمن، با اخلاص و متقی بود.
در محل زندگی و بین همکاران فرهنگیاش همواره به این صفات شهره بود، شخصیتی آرام و متین داشت. کمتر صحبت و بیشتر فکر میکرد. او به واقع مرد ایمان و عمل بود و این را با گذشت از جانش برای اعتلای دین الهی و آزادی میهن عزیزمان به اثبات رسانید.
روح پاکش شاد و راهش همواره پررهرو باد.
ارسال دیدگاه