یادداشتی درباره آخرین ساخته عمو ابراهیم سینما

حاتمی کیا «بادیگارد» نظام

«بادیگارد» شروع و پایان بندی خوبی دارد؛ اما بلاتکلیفی و نقص در شخصیت پردازی و قصه فیلم ضربه بزرگی به این سوژه جذاب زده است.

کد مطلب: ۴۶۰۳۸۷
لینک کوتاه کپی شد
باتوجه به شلوغی و بی نظمی ای که هنگام اکران فیلم «لانتوری» شاهد بودیم ٬ دو شب گذشته در زمان اکران فیلم «بادیگارد» نظم خوبی بر کاخ جشنواره حاکم بود و صفی که حدود یکساعتی در آن ایستادیم، دوران طلایی دهه شصت و اوایل دهه هفتاد و صف های عریض و طویل، بحث های تخصصی و با ارزش مخاطبان سینما در آن برهه زمانی یادآوری کرد. با نظم رفتیم و نشستیم سکانس اول با قدرت شروع و در ادامه مخاطب را امیدوار به دیدن فیلمی در ژانر اکشن کرد.
سکانس حمله انتحاری و هوشیاری محافظ می تواند هربیننده ای را به وجد بیاورد اما بادیگارد شخصیت را سپر خود می کند. در صورتی که در تمامی فیلم های دنیا دیده ایم در چنین شرایطی محافظ خود را روی شخصیت می اندازد و خود را سپر می کند و این قانون حفاظتی فقط برای شخصیت های سیاسی نیست بلکه برای حفاظت از یک خواننده هم صدق می کند ! حاتمی کیا تاکید دارد که بادیگارد محافظ هرتنی نمی شود ولی باید یادآوری کرد «بادیگارد» هرچقدر به لحاظ ایدئولوژی و جهان بینی با شخصیتی همسو نباشد به محض پذیرفتن مسوولیت تنها هدفش کار و حفاظت می شود.
باید از حاتمی کیا پرسید اکنون که از حاج کاظم «آژانس شیشه ای» به حاج حیدر رسیده ای، اصرارت بر پیش بردن داستان با بلاتکلیفی چیست؟ چرا دلیل حاج حیدر را صراحتا برای سرباز زدن از حفاظت از به قول خودت یک شخصیت نظامی مطرح نمی کنی تا شخصیت پردازی قهرمان قصه ات الکن نشود ؟! مخاطب همواره تا پایان فیلم بلا تکلیف است و هم از حاج حیدر و هم از خالق بادیگارد انتظار شجاعت و صراحت در کلام دارد . حاتمی کیا زبان سینما را خوب می شناسد اما هنگام نگارش فیلمنامه درام قصه اش را فدای ملاحظاتی می کند که آن را از ریشه با مشکل مواجه می سازد. ای کاش قصه همان قصه خیانتی بود که از ابتدا در رسانه ها منتشر شد. آن وقت تکلیف حاج حیدر معلوم می شد.
بادیگارد شروع و پایان بندی خوبی دارد؛ اما بلاتکلیفی و نقص در شخصیت پردازی و قصه فیلم ضربه بزرگی به این سوژه جذاب زده است و صد حیف که بادیگارد از فیلمنامه لطمه سختی خورد و این که دوربین از نگاه روح یک بادیگارد در انتهای تونل به سفیدی مطلق و نام حاتمی کیا می رسد استعاره هوشمندانه و در عین حال خودخواهانه است که صاحب اثر در این پلان خود را در عرصه سینما بادیگارد نظام می داند. محافظی که ظاهرا در خیلی جاها ثبات حاج صادق را ندارد و پس از سال ها دچار همان حس دوگانگی حاج حیدر شده است .
یادداشت از: امیر افشارفتوحی

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار