به گزارش خبرنگار آموزش و پرورش پانا، نهاد امور تربیتی به عنوان نهادی برای حراست از مرزهای اعتقادی و حفظ دستاوردها و تبیین ارزشهای انقلاب در مدارس در طی هشت سال جنگ تحمیلی با تقدیم ۴۱۱ شهید، بار دیگر نشان داد که رسالتی بزرگ در عرصه آموزش و به ویژه پرورش روح انسانی برعهده دارد. از این رو روز ۸ اسفند به همت والای شهیدان رجایی و با هنر در سال ۵۷ به عنوان نهاد امور تربیتی در وزارت آموزش وپرورش رسمیت یافت و به نام روز امور تربیتی مورد تقدیر قرار می گیرد تا از شهدای این عرصه و نیز فعالان حوزه امور پرورشی و تربیت تقدیر به عمل آید.
روز امور تربیتی فرصت خوبی است برای معرفی شهدای این حوزه فرهنگی که با تقدیم خون خود، دانش آموزان را در عمل و نه در قالب حرف و کلام با آرمان های انقلاب آشنا کردند. در واقع بزرگداشت امروز از شهدای امورتربیتی نشانگر توجه ویژه به مقام شامخ همه ی شهدا به ویژه ۵ هزار شهید آموزش وپرورش وخاصه ۴۱۰ شهید امورتربیتی کشور عزیزمان ایران است.
در همین راستا، خبرگزاری پانا درصدد است با معرفی ابعاد شخصیتی شهدای امور تربیتی، آن ها را بیش از گذشته در قالب الگوهای رفتاری والا به دانش آموزان معرفی کند.
زندگینامه شهید ابوالفضل دهقانی
شهید ابوالفضل دهقانی در خانواده ای خاضع و مؤمن متول شد و از همان کودکی به مسجد می رفت.
به ورود به دبیرستان استعدادهای گوناگونش به عرصه ظهور رسید. خطی خوش، جسمی ورزیده و روحی تشنه آموزش.
در سال ۱۳۵۹ خدمت سربازی اش را از طریق جهاد سازندگی و فعالیت در سیستان و بلوچستان سپری کرد، هر چند به علت ضعف بینایی از سربازی معاف شده بود. در سال ۱۳۶۱ بصورت قراردی جذب آموزش و پرورش شهرستان آران و بیدگل شد.
بعد از گذراندن دوره آموزش نظامی به همراه کاروان رزمندگان فرهنگی در جبهه حضور یافت.
در عملیات والفجر ۸ در منطقه فاو دچار عارضه شیمیایی شده بود اما اجازه نداد هیچ کس این موضوع را متوجه شود.
سرانجام در اوایل زمستان سال ۶۵ به سوی شلمچه رهسپار شد و در گردان فتح لشکر ۸ حانانه جنگید و در روز ۱۲/۱۲/۶۵ بر اثر اصابت ترکش خمپاره به سوی ابدیت پرواز کرد.
قسمتی از وصیتنامه اول شهید
سلام و درود خالصانه برانبیاء عظام از آدم تا خاتم، حضرت ختمی مرتبت (ص).
سزاوار نبود که من با قلم خود در ثنای سالار شهیدان بنویسم و خودم از این قافله سرفراز عقب بمانم و اگر افتخار نصیبم شود چه سعادتی از این بالاتر خواهد بود.
برادران بزرگوار! من همکار شهیدی چون سید جلیل القدر سید علیرضا بنی طباء بودم ، چگونه بعد از او جای خالی او را تحمل می کردم و تنها شاهد دسته گلی بر میز کارش می بودم.
از پدر و مادر مهربانم که بسیار زحمت و رنج فراوان کشیده اند تقاضای عفو و بخشش دارم و اگر نتوانستم زحمات و محبت های آنان را جبران کنم مرا عفو کنند و از خداوند سبحان بخواهند که فرزندشان را قرین رحمت واسعه اش قرار دهد. به برادر عزیزم سعید عرض می کنم که از درس خواندن و جدیت در فهم علم و دانش کوتاهی نکند و به اسلام و جمهوری اسلامی کاملاً پایبند باشد و خدمت کند که کاری بهتر از اینها نیست.
خواهرانم که امروز کوچک هستید و فقرا در جامعه عزیزانی خواهید بود که باید اسلام به وجود شما افتخار کند، هم درس بخوانید و هم حجاب و دستورات دین را کاملاً رعایت کنید.
به همه اهل خانواده و بستگان و برادران و فرهنگیان و دانش آموزان دراین هنگامه که عازم نبرد با صدامیان هستم سفارش می کنم که فقط گوش به فرمان امام بزرگوار باشید و سخنان ارزشمند این بزرگوار را به گوش جان بشنوید و در انجام دستورات او کوتاهی نکنید.
به بزرگان جامعه با کمال صراحت عرض می کنم که قدر این جوانان پاک باخته که همه هستی خود را در خدمت اسلام قرار داده اند بدانند و آنان را با آغوش باز بپذیرند که اگر اینها نبودند و در جبهه ها استوار نمی ایستادند دشمن قدّار اینگونه ذلیل و زبون نمی شد.
در خاتمه از خدا می خواهم به همه بازماندگان صبر و استقامت عطا فرماید.
ارسال دیدگاه