به گزارش خبرنگار آموزش و پرورش پانا، نهاد امور تربیتی به عنوان نهادی برای حراست از مرزهای اعتقادی و حفظ دستاوردها و تبیین ارزشهای انقلاب در مدارس در طی هشت سال جنگ تحمیلی با تقدیم ۴۱۱ شهید، بار دیگر نشان داد که رسالتی بزرگ در عرصه آموزش و به ویژه پرورش روح انسانی برعهده دارد. از این رو روز ۸ اسفند به همت والای شهیدان رجایی و با هنر در سال ۵۷ به عنوان نهاد امور تربیتی در وزارت آموزش وپرورش رسمیت یافت و به نام روز امور تربیتی مورد تقدیر قرار می گیرد تا از شهدای این عرصه و نیز فعالان حوزه امور پرورشی و تربیت تقدیر به عمل آید.
روز امور تربیتی فرصت خوبی است برای معرفی شهدای این حوزه فرهنگی که با تقدیم خون خود، دانش آموزان را در عمل و نه در قالب حرف و کلام با آرمان های انقلاب آشنا کردند. در واقع بزرگداشت امروز از شهدای امورتربیتی نشانگر توجه ویژه به مقام شامخ همه ی شهدا به ویژه ۵ هزار شهید آموزش وپرورش وخاصه ۴۱۰ شهید امورتربیتی کشور عزیزمان ایران است.
در همین راستا، خبرگزاری پانا درصدد است با معرفی ابعاد شخصیتی شهدای امور تربیتی، آن ها را بیش از گذشته در قالب الگوهای رفتاری والا به دانش آموزان معرفی کند.
زندگینامه شهید محسن سرمدی
شهید سرمدی در بهمن ۱۳۳۶ در نجف آباد در یک خانوادهی متوسط پایین به دنیا آمد و در شروع تحصیل، پدرش را از دست داد و مسئولیت ادارهی هفت پسر و یک دختر به عهدهی مادرش افتاد. آن شهید هم درس میخواند و هم کار میکرد. پس از دورهی ابتدایی در دانشسرای مقدماتی مشغول به تحصیل شد و پس از آن نیز روزها کار کرده و شبها درس میخواند. پس از اخذ دیپلم ، در رشتهی روانشناسی دانشگاه اصفهان پذیرفته شد. پیش از پیروزی انقلاب، به همراه تعدادی از دوستانش علیه رژیم شاه فعالیتهای مخفیانهای داشته و یکبار نیز دستگیر شد. پس از انقلاب نیز در کلاسهای عقیدتی خود شاگردان زیادی داشت. در اسفندماه ۱۳۵۸ ازدواج نمود و صاحب دو فرزند شد که در همان زمان به علت بیماری فوت شدند. در طول تحصیل و در زمان تعطیلی دانشگاه، در دبیرستانهای آموزش و پرورش به تدریس دینی و قرآن به عنوان مربی امور تربیتی اشتغال داشت. با شروع جنگ، به میدان شتافت و وقتی میدید شاگردان و دوستانش شهید میشوند، عرصه به او تنگ شده و برای وصال حق لحظه شماری میکرد. وی با بیان اینکه مادرش هفت پسر دارد و میبایست خمس خود را به جمهوری اسلامی بپردازد، مادر را آمادهی شهادت خود
کرده بود. سرانجام پس از شهادت و ۱۲ سال مفقودالاثر بودن، در سال ۷۴ به منزل بازگشت.
وصیتنامه شهید
آنان که گفتند پروردگار ما "الله" است، و سپس مقاومت کردند، ملائکه ی خدا را بر آنان نازل میشوند که هرگز نترسید و غمگین نباشید و بشارت باد شما را به بهشتی که وعده داده شده بود. چیزی که ما باید بدانیم این است که درهر حال وظیفهای داریم که نباید بر زمین گذاشته شود و خط سیری که در هر شرایطی نباید فراموش شود. البته درست است که جنگ مسئلهی اصلی است. اما اگر خوب دقت کنیم، جنگ هرگز برای ما هدف نیست. چنانچه خدا فرموده است، لازمهی ایجاد حکومت اسلامی در جهان شهادت است. وچه بسا لازم است نسلی که انقلاب کردهاند، برورند و همانگونه که امام حسین(ع) و یاران او همگی شهید شدند، ما نیز وظیفهای داریم که باید به هر نحوی که هست به انجام برسانیم.
شهید رجایی به او شربت داد.
راوی: محمد شکوهی (پدر شهید)
شبی در عالم خواب شهید رجایی را دیده بود که یک لیوان شربت به او میداد. مادرش میگفت که وقتی او را به آرامی بیدار کرده و پرسیدم چرا گریه میکنی؟ شهید گفته بود که ای کاش بیدارم نمیکردی. در خواب صحنهی زیبایی دیدم که شهید رجایی در باغ زیبایی بود و یکی از جامهای شراب را به من داد و آن شربت را خوردم. به عمرم چنین شربت گوارایی ننوشیده بودم. بعد از اینکه به جبهه رفت، دو ماه بعد به شهادت رسید و آن موقع حرفش را باور کردیم و دریافتیم که شهادت نصیب هرکسی نمیشود.
ارسال دیدگاه