به منظور احیای صنایع دستی:
راه اندازی خانه صنایع دستی در روستای کوشه سفلی خوسف
به ابتکار دهیاری روستای کوشه سفلی از بخش مرکزی و همکاری اداره میراث فرهنگی ،صنایع دستی و گردشگری شهرستان خوسف خانه صنایع دستی این روستا راه اندازی شده است.
به گزارش خبرنگار پانا از خراسان جنوبی به ابتکار دهیاری روستای کوشه سفلی از بخش مرکزی و همکاری اداره میراث فرهنگی ،صنایع دستی و گردشگری شهرستان خوسف خانه صنایع دستی این روستا راه اندازی شده است.
دهیار روستای کوشه سفلی در بازدید فرماندار و جمعی از مسئولان شهرستان از این خانه صنایع دستی گفت: به منظور ایجاد اشتغال با همکاری پیشکسوتان و هنرمندان روستا با هدف احیای صنایع دستی و سنتی فراموش شده در " خانه تاریخی شهدادی " کارگاه های : سفالگری، جاجیم بافی، قالی بافی، پارچه بافی، نگینسازی، پخت نان محلی، عرقگیری فعال شده است .
" شهدادی " یکی دیگر از اهداف راه اندازی این خانه صنایع دستی را : احیای روستا ، مهاجر پذیر شدن و بازگشت مردم روستا که به دلیل خشکسالی های چند ساله مهاجرت کرده بودند ذکر کرد و خواستار همکاری مسئولان در حمایت از هنرمندان و ایجاد بازار فروش در شهرستان و صادر به دیگر نقاط کشور شد.
فرماندار خوسف نیز در این بازدید با تاکید بر راهاندازی صنایع دستی در روستاها به عنوان یک شغل و صنعت دستی هنری عجین شده با دست و دل هنرمند است ، گفت: صنایع دستی به عنوان یک هنر و صنعت که ریشه در آداب، رسوم و سنتهای مردم ایران زمین دارد، همواره در قرون متمادی برای اکثریت مردم به ویژه روستاییان و عشایر منبع کار و درآمد بوده و از نظر اقتصادی جایگاه بسیار خوبی داشته است و با توجه به خشکسالیهای ۱۷ساله و کمبود آب در روستاها باید به سمت این صنایع حرکت کنیم .
فرجامیفرد افزود: صنایع دستی به دلیل فراوانی مواد اولیه، ارزانی، دسترسی آسان به آن، عدم نیاز به سرمایهگذاری بالا، نداشتن آلایندگی زیست محیطی، ارزش افزوده بالا میتواند بهترین گزینه برای رفع بیکاری و ایجاد اشتغال باشد و به دلیل ارتباط تنگاتنگ صنایع دستی با صنعت توریسم، توجه به این بخش میتواند برای جلب و جذب گردشگران به منطقه سودمند باشد چرا که صنایع دستی به دلیل بار فرهنگی قوی میتواند به عنوان سفیر فرهنگی کشور عمل کند و ابزاری برای گفتوگوی تمدنها باشد.
وی افزود: صنایع دستی در زمره صنایع کوچک و زود بازده به شمار میآیند و توسعه این صنعت نیازمند برنامهریزی کلان است تا صنعتگران این عرصه به شغل دیگری روی نیاورند و تا زمانی که ما این میراث ملی و گرانبها را با همه مزیت در اختیار داریم، میطلبد از راه های مختلفی همچون توجه به صنایع دستی در برنامهریزیهای اقتصادی، برداشتن موانع و مشکلات، تقویت تعاونیها و بخش خصوصی، ایجاد کانونهای صنایع دستی در سطح دانشگاهها، افزایش اعتبارات آموزشی، بیمه صنعتگران، بازاریابی و حتی استفاده کاربردی از تولیدات در محل کار و منزل به تقویت آن پرداخته و برای نجات از فراموشی و منسوخشدن باید مدیریتی صحیح، متخصص و کارآمد بهکار گرفته شود.
ارسال دیدگاه