یادداشت حمیدرضا نعیمی :
˝درخشش در ساعت مقرر˝ تحقیر و چه بسا ننگ انسان قرن بیستمی است
خبرگزاری پانا: با پایان اجراهای عمومی و همچنین دو اجرای جشنواره ای نمایش ˝درخشش در ساعت مقرر˝، حمیدرضا نعیمی کارگردان این اثر با انتشار یادداشتی ضمن ارج نهادن به تلاش گروه اجرایی و سپاس از حضور آن دسته از منتقدان، هنرمندان و دست اندرکاران تئاتر که به تماشای درخشش در ساعت مقرر نشستند برخی از دلمشغولی های خود را در پدید آوردن این اثر بیان کرد.
به گزارش سرویس فرهنگی پانا؛متن یادداشت حمیدرضا نعیمی به این شرح است:
سخت ترین پرسشی که طی این سال ها به عنوان یک درام نویس ذهن مرا به خود مشغول کرده آن نیست که " چه می نویسم"بلکه این است که " چرا می نویسم؟ "به راستی در برابر خدایگان اندیشه و قلم ، من چه حرف و اندیشه یا نگاه تازه ای برای بشریت دارم ؟ اساسا نویسندگان پیشین چه کار انجام نشده ای را رها کرده اند که من می بایست انجام دهم یا تمامش کنم ؟ از آن جا که فکر می کنم این حق را دارم تا به تاریخم مشکوک باشم ، پس این پرسش مرا می آزارد که با وجود سبقه ی مدنیت و فرهنگ کتابت چرا فردوسی فقط نام میدانی است برای سوداگران و دلالان ارز ؟ اساسا فایده این همه قرن و هزاره نوشتن چیست که حتی بشریت یک قدم از زیاده خواهی ها ، خوریزی ها ، حسادت ها ، جنایت ها، دروغ و فسادهایش عقب نشینی نکرده بلکه با پیشرفت و مدرنیته فقط سعی کرده به افعال زشت و شنیع اش صورت و وجهه ی قانونی ببخشد ؟ برای همین نوشتن و چرا نوشتن برایم پیکاری بر سر هیچ جلوه می کند. اما خواب های پریشان و کابوس های شبانه ام حدیث دیگری ساز می کنند؛ که این رسولان اندیشه در طول زمان نوشتند و گفتند تا اوضاع از آن چه بوده و هست بهتر شود .
اگر نوشتن و رسالت نویسندگی نبود، فی الواقع معلوم نبود بشریت اکنون در چه تباهی جانکاه تری دست و پا می زد . پس من ناگزیرم از نوشتن ....البته درست نوشتن ، حتی اگر تکرار مسائلی باشد که پیش تر تقریر شده که تولستوی چه زیبا گفت : « کار نویسنده شاید آنست که از چیزهایی سخن بگوید و بنویسد که همه آن را می دانند اما از به زبان آوردنش هراس دارند » .
پس یادآوری یا از جنایت های بشری گفتن ادای دینی است به کشته شدگانی که حیات و زندگی مارا تضمین کردند و یا چراغ راهی شدند تا آینده گان کمتر خطا کنند . تفاوتی نمی کند از شهدای حلبچه بگوییم یا قربانیان هولوکاست ، از کوزوو و سارایوو بنویسیم یا تباه شدگان ویتنام وآفریقای جنوبی ....، نسل کشی، نسل کشی است ! نمایشنامه ی « درخشش در ساعت مقرر» به موضوع جنگ و نسل کشی در سارایوو و کوزوو می پردازد .
مردمی که حق حیات و زندگی شان نادیده گرفته شد، اگر چه در سال های پیش تاریخ به گونه ی دیگر بود . از دو جنگ جهانی به بعد، بشریت تا این حد شاهد سیاه ترین ، مرگبارترین و تلخ ترین فاجعه ای تحت هدف پاکسازی قومی نبوده است .
فاجعه ای که به کشته شدن بیش از بیست و چهار هزار مرد و پسر و تجاوز به پنجاه هزار زن انجامید؛ که من آن را « تحقیرمدرن » انسان قرن بیستمی می نامم و چه بسا ننگ انسان قرن بیستم.
رویا افشار، سیاوش چراغی پور، بهناز نازی، یعقوب صباحی، رامونا شاه، کتانه افشاری نژاد و بهار نوحیان به عنوان بازیگران نمایش در این اثر به ایفای نقش پرداخته اند. سایر عواملی که حمیدرضا نعیمی را به عنوان نویسنده و کارگردان نمایش درخشش در ساعت مقرر همراهی می کنند عبارتند از: طراح صحنه: رضا مهدی زاده، طراح لباس: پریدخت عابدین نژاد، طراح نور: رضا حیدری، طراح چهره پردازی: ماریا حاجیها، طراح پوستر و بروشور: مجید خاقانی، دستیار اول کارگردان: علی زارعی، مدیر اجرا: میلاد نیک آبادی، عکس: امیر خدامی و محسن قلی پور، موسیقی: سیاوش لطفی، مشاور اطلاع رسانی و تبلیغات: مصطفی محمودی، روابط عمومی و امور ارتباطات رسانه ای: نساء نیکو، ندا تهرانی و لاله محمودی.
ارسال دیدگاه