گفتگوی پانا
روایتی از معلم قمی که شاهد عروج همرزمش بود
علی اصغر آمیغی معلم بازنشسته ای است که از میان خاطرات شنیدنی اش، خاطره شهادت دوست و همرزمش را در عملیات کربلای چهار روایت می کند.
به گزارش پانا از قم، علی اصغر آمیغی استاد باسابقه قرآن، معلم بازنشسته قمی و از جانبازان و رزمندگان پیشکسوت دفاع مقدس است که در گفتگوی ذیل مطالبی شنیدنی را از حضورش در جبهه و خاطره اش از شهید عباس پاینده به مناسبت سالروز عملیات کربلای چهار می خوانیم .
لطفا خودتان را به طور کامل معرفی کنید :
بسم الله الرحمن الرحیم. اینجانب علی اصغر آمیغی فرزند علی قلی متولد دوم خرداد ۱۳۳۱ در روستای امزاجرد همدان، دارای مدرک کارشناسی علوم تربیتی و معادل کارشناسی ارشد در زمینه علوم قرآنی و بازنشسته آموزش و پرورش استان قم در سال ۱۳۸۲ هستم .
چند سال است اداره جلسات قرآنی هیئت رزمندگان اسلام را بر عهده دارید؟
همانطور که می دانید، هیئت رزمندگان اسلام در سال ۶۸ تاسیس شد و حدود ۱۰ سال است که توفیق تدریس قرآن را در جلسات هیئت برای رزمندگان اسلام و جانبازان عزیز و فرزندان آنها بر عهده دارم .
در چه مقطعی همراه رزمندگان اسلام در دوران دفاع مقدس حضور داشتید؟
در ابتدای کار در غائله کردستان که حضرت امام(ره) حضور در آنجا را تکلیف کردند، با جان و دل و بر اساس وظیفه حضور یافتم .
چه مدت در کردستان بودید، کارتان چه بود؟
در آنجا من به سپاه کامیاران معرفی شدم و علاوه بر اینکه هر روز صبح برنامه های قرآنی پادگان را اجرا می کردم، به رده های سطح شهر برای جذب نیرو و پیشمرگ سر می زدم، برنامه های آموزش عقیدتی داشتیم، شبها جلسات قرآنی برای نیروهای مسلح داشتیم و این کارها را در مدت چهار سال به طور مداوم و با همراهی خانواده و علیرغم تمام سختی که داشت، با نهایت تلاش و علاقه انجام می دادم، در آخر کار هم به طور تشویقی به سفر زیارتی سوریه اعزام شدم .
آیا در مناطق دیگر عملیاتی هم حضور داشتید؟
سال ۶۵ بود که در عملیات کربلای چهار شرکت کردم و بدلیل مجروحیت، نتوانستم در عملیات کربلای پنج شرکت کنم، نوبت بعدی حضورم، به عنوان تک تیرانداز در عملیات کربلای هشت بود .
خاطره ای هم از آن دوران دارید؟
بلی، یکی از خاطره های برمی گردد به عملیات کربلای چهار که من در آنجا کمک آر پی جی زن بودم .
در آن عملیات به علت اصابت ترکش خمپاره ۶۰ مجروح شدم. با این وضعیت می خواستم از نهر خیّن و باتلاق های آن عبور کنم .
موفق شدید از نهر خیّن عبور کنید؟
علاوه بر اینکه مجروح شده و دست راستم بی حس بود، لباس غواصی به تن داشتم و اسلحه کلاش هم روی دوشم بود. نیمه شب بود و هوا مهتابی، جذر و مد بود، از هر سو گلوله می آمد و من در آب بالا و پایین می رفتم. در این حال دست به سیم خارداری گرفتم و توانستم خود را تا حدی در وسط آب و باتلاق کنترل کنم .
زمان کوتاهی گذشت تا اینکه عباس پاینده مسئول تبلیغات یگان ما که جوان ۱۹ ساله ای بود و چهره نورانی ای هم داشت، در آب به من نزدیک شد و وضع حالم را پرسید .
برایش توضیح دادم که دست راستم بی حس شده و پازنان و به کمک دست چپ، خودم را در آب نگهداشته ام، گفت: وضع آب نهر نامناسب است، کمکتون کنم از آب عبور کنید .
همینطور که داشتیم صحبت می کردیم، احساس کردم سر عباس افتاد روی دست چپ من .مثل اینکه با قنّاصه زده بودند، خیلی حالم گرفته شد سعی کردم با دست چپم شهید را نگهدارم که در آب فرو نرود، دیدم نمی توانم. هر کاری کردم دیدم دارم خفه می شوم، در حال تقلا کردن بودم که شهید پاینده از من جدا شد و در مسیر آب از من دور گشت، من هم با نگاه حسرت آلود از ماتم فقدان این یار همسنگر و دوری جسمش، این شهید عزیز را در مسیر نهر خیّن بدرقه کردم .
بعد از این جریان چه اقدامی انجام دادید؟
به زحمت خودم را به آن طرف آب رساندم که به بچه ها بگویم که حاج عباس شهید شده و پیکرش داخل آب است. یکی از همرزمان گفت، همانجایی که هستید، بمانید چون عراقی ها در سنگر بالایی مستقر بودند و من مجبور شدم لای باتلاق ها و نیزارها دراز بکشم تا سنگر پاکسازی شود، بعدها جنازه مطهر شهید پاینده تفحص شد و در گلزار شهدای قم خاکسپاری شد .
چه پیامی برای نسل جوان دارید؟
من هر چه دارم همه از دولت قرآن دارم، انس با قرآن و خدمت شبانه روزی به این کتاب آسمانی، البته قرآنی که در مسیر ولایت پذیری باشد، جوانان ما باید هم به قرآن و دستورات آن تمسک کنند و هم به فرامین و رهنمودهای اهل بیت(ع) گوش جان فرا دهند و با تمام وجود از آرمان های خون پاک شهدا، حضرت امام راحل و مسیری که مقام معظم رهبری سکاندار آن هستند، دفاع کنند تا هم بتوانند به جامعه خدمت کنند و هم سربازان خوبی برای زمان ظهور باشند .
ارسال دیدگاه