یادداشت/
مولفه های نشاط سیاسی و مشارکت حداکثری
انتخابات و فرصت صندوق رای یکی از ظرفیت های اصلی مردم سالاری در کشور است. فرصتی بی بدیل برای تحقق حاکمیت مردم بر سرنوشت خود. نمادی از مرم سالاری سازگار با دین که به مخالفان جمهوری اسلامی روشن ترین و رساترین پیام مردمی بودن این نظام را می رساند. پیام روشنی که رهبری در انتخابات تاریخی خرداد سال ۱۳۹۲ به مردم، گروه های سیاسی و کارگزاران و متولیان انتخابات دادند.
اصلاح طلبان و جریان اصلاح طلبی، از زمان حضور خود در سپهر سیاسی ایران، با فراز ها و فرودهای متعدد روبرو بوده است. اما این جریان به عنوان یک جریان اصیل و با هویت به حیات خود در فضای سیاسی کشور ادامه داده است. در پاسخ به چرایی این ماندگاری دلایل متعددی مطرح می شود، اما اصلی ترین رمز و راز ماندگاری این جریان آن است که اصلاح طلبان اصلی ترین نقطه اتکاء خود را که همان مردم هستند، رها نکرده اند. رمزی که راز انقلاب شکوهمند اسلامی نیز در آن نهفته بود. انقلابی که برای تغییر روندها و رویکردهای استبدادی حاکم بر کشور به وقوع پیوست و به استقرار نظام مقدس جمهوری انجامید. امروز نیز اصلاح طلبان دغدغه ای جز تحقق آرمان های انقلاب اسلامی ندارند. آرمانی که به نظام جمهوری اسلامی نه یک کلمه کم و نه یک کلمه بیش ختم شد. جمهوریت در کنار اسلامیت، معنی جز استقرار مردم سالاری سازگار با دین ندارد. همان که پرچمدار اصلاحات بارها بر آن مهر تایید زده و سنگ زیرین گفتمان اصلاح طلبی را بنا گذارده است.
جمهوری به معنای همه تجربه های مردم سالاری است که امروز موجب شده تمامی قدرت های دنیا در پی آن باشند که مشروعیت خود را از آن اخذ کنند. حاکمیت مردم بر سرنوشت خود که چیزی نیست جز" ان الله لا یغیرو ما بقوم حتی یغیر ما بانفسکم" نویدی که دین رحمانی اسلام در صدها سال پیش بشارت آن را به انسان داده بود و اسلامی که پیام آورش برای نسل بشر راه بهتر زیستن را به ارمغان آورد. اسلامی که در پرتو رحمانیت آن نسل بشر به سعادت و تکامل برسد. اسلامی که مروج اخلاق، عدالت، آزادی و کرامت انسانی باشد. نماد روشن و مشخص نظام جمهوری اسلامی ایران تکیه بر همین دو اصل استوار بوده و اصلاح طلبان با تکیه بر این مبانی راه و حرکت خود را تا کنون استمرار بخشیده اند و از این پس نیز در همین مسیر گام بر خواهند داشت. مردمسالاری سازگار با دین که در پی تحقق حقوق مسلم مردم، قانونمداری و جریان سازی گفتگو و رواداری در کشور است، شاه بیت اصلی گفتمان اصلاح طلبی است. بدیهی است هر اقدام و رفتاری که به این مبانی خدشه وارد کند، بدون واسطه، جمهوریت و اسلامیت نظام را هدف قرار داده است.
انتخابات و فرصت صندوق رای یکی از ظرفیت های اصلی مردم سالاری در کشور است. فرصتی بی بدیل برای تحقق حاکمیت مردم بر سرنوشت خود، نمادی از مرم سالاری سازگار با دین که به مخالفان جمهوری اسلامی روشن ترین و رساترین پیام مردمی بودن این نظام را می رساند. پیام روشنی که رهبری در انتخابات تاریخی خرداد سال ۱۳۹۲ به مردم، گروه های سیاسی و کارگزاران و متولیان انتخابات دادند. به راستی چه پیامی روشن تر از این که حتی کسانی که نظام را قبول ندارند، به خاطر کشور در انتخابات حضور پیدا کنند؟ چه پیامی روشن تر از این که رای مردم حق الناس است؟ چه پیامی گویا تر از این که من یک رای بیشتر ندارم؟ آیا برای مشارکت همه گروه ها و اقشار مردم پیامی روشن تر از این می توان یافت؟ آیا وقتی اعلام می شود حتی کسانی که نظام را قبول ندارند در انتخابات شرکت کنند، می توان مجددا دایره خودی و غیرخودی دیگری در انتخابات پش رو ترسیم کرد؟ آیا این پیام روشن آغاز فصل جدیدی در تحولات داخلی و همدلی و همزبانی دولت و ملت نبود؟ پس چگونه است که امروز در کشوری که باید بیش از هر زمان دیگری نماد و الگوی روشنی از مردم سالاری سازگار به با دین را به دنیا عرضه کند، عده ای به نبرد مردم سالاری سازگار با دین آمده اند و به اسم دفاع از ارزش ها، بیشترین آسیب را به ارزش هایی می زنند که برای حفظ و برآورده شدن آن ها همه دلسوزان نظام تلاش می کنند.
به راستی چرا گروهی خود را مدافع ارزش ها می دانند و به خود اجازه می دهند، این چنین تیشه به ریشه ارزش ها بزنند و در زمانه ای که کشور بیش از هر زمان دیگری به همدلی و همزبانی و آشتی و وحدت ملی نیاز دارد، این چنین ملت ایران را متفرق و در مقابل یکدیگر قرار دهند. عده ای که خود را فراقانون می داند و به خود اجازه می دهند، گروه مخالف اندیشه خود را با انواع برچسب و ها اتهامات و توهین ها از گردونه حضور در عرصه سیاسی کشور حذف کنند و با رفتارهای قلدرمابانه که بر آن تابلوی ارزش ها را نصب کرده اند، این چنین در فضای کشور بی مهابا التهاب آفرینی کنند.
فرصت انتخابات بزنگاهی مغتنم برای همه گروه های سیاسی است که با حضور در یک رقابت عادلانه، سالم و قانونی در قدم اول با حضور و مشارکت گسترده مردم بیاندیشند و برای آن برنامه ریزی کنند و داوری نهایی را به صندوق های رای بسپارند. هر رفتار که اصل مشارکت مردم را تحت الشعاع خود قرار دهد، نه تنها بر میزان بودن رای مردم خدشه وارد کرده است بلکه مستقیما امید ونشاط سیاسی جامعه را نشانه گرفته است. پویایی و نشاط سیاسی جامعه در کنار مشارکت گسترده مردم در انتخابات و تقویت شاخص هایی که میزان بودن رای مردم را قوام بخشد ،انتخابات سال ۹۴ را به نماد روشنی از مردم سالاری سازگار با دین تبدیل می کند.
آذر منصوری/ عضو شورای مرکزی حزب اتحاد ملت ایران اسلامی
ارسال دیدگاه