مجری برنامه «رنگین کمان»:
مجریان دانای کل نیستند
مجری برنامه «رنگین کمان» گفت: این که تعداید از مجریان «رنگین کمان» خاله و عمو خطاب شوند و تعداید دیگر نه، بهتر است. زیرا در این صورت مجریان صرفا در جایگاه دانای کل قرار نمیگیرند.
به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا، کیمیا گیلانی مجری برنامه «رنگین کمان» درباره علت تکثر استفاده از عنوان خاله و عمو برای مجریان برنامه های کودک ترکیبی تلویزیون گفت: من وقتی به برنامه«رنگین کمان» آمدم، هیچ عنوان بر خودم نگذاشتم. چراکه آن زمان سنم کم بود و هنوز هم چنین تاکیدی دارم که بچه ها من را کیمیا صدا کنند.
وی افزود: بچه ها معمولا خود عادت دارند به دوستان مادر و پدرشان خاله و عمو بگویند و این قرارداد و بهتر بگویم عادت را نه خودشان که خانواده ها برایشان جا انداخته اند و چیزی نیست که از طرف رسانه به کودکان تحمیل شده باشد. اما من موافقم که مجریان جدید برنامه های کودک و نوجوان الزاما با این عناوین خطاب نشوند. در برنامه «رنگین کمان» هم تعدادی از مجریان عمو و خاله خطاب می شوند و تعدادی دیگر این طور نیستند. به نظرم با این روش تشخیص مجریان برای بچه ها راحت تر است و مجری صرفا در جایگاه دانای کل قرار نمی گیرد.
این مجری که به عنوان نویسنده نیز با برنامه «فیتیله» همکاری می کرد، درباره ممنوع الکار شدن عموهای فیتیله ای به دلیل شوخی قومیتی در این برنامه بیان کرد: من دو سال با این تیم به عنوان نویسنده همکاری کردم و برای عموای فیتیله ای و هرکسی که برای شادی کودکان تلاش می کند، آرزوی موفقیت می کنم. نویسندگان این برنامه هیچ وقت آیتمی را قومیتی نمی نوشتند. مگر به تشخیص خود عموهای فیتیله ای. چراکه آن ها خود بچه ها و فضای دلخواه آن ها را بهتر می شناختند.
گیلانی همچنین درباره پیشینه کاری خود عنوان کرد: من کارم را با برنامه نوجوان «نردبان» از شبکه پنج سیما به تهیه کنندگی نوید محمودی شروع کردم. بعد از آن به درخواست شبکه ۵ که به دنبال ایجاد تغییراتی در برنامه «رنگین کمان» بود، وارد این برنامه شدم و بعد از چند قسمت خودم نیز با این برنامه ارتباط برقرار کردم و در آن ماندنی شدم.
این نویسنده که کارشناس ارشد مدیریت صنعتی از دانشگاه شهید بهشتی دارد، درباره علت تحصیل در رشته ای متفاوت از فضای کار رسانه توضیح داد: من از سال اول دبیرستان به تلویزیون وارد شدم و بعد از آن درباره رشته تحصیلی ام در دانشگاه تصمیم گرفتم. اگرچه به طور مستقیم این رشتهها به هم ربطی ندارند اما غیرمستقیم بر یکدیگر تاثیر می گذارند. چراکه در مدیریت دروسی مانند مدیریت رفتار و... تدریس می شود. ضمن این که در رسانه بر فن بیان تاکید می شود و این فن در دانشگاه و هنگام تحصیل به من کمک می کند.
وی درباره علت تمرکز بر حوزه کودک و نوجوان بیان کرد: من پیشنهاد اجرای برنامه بزرگسال را هم داشته ام. اما به دلیل این که لحن و اجرایم در برنامه های کودک جا افتاده است نمی خواهم به این برنامه ها وارد شوم. اما برای بازی در فیلم و سریال و نقش های بزرگ تر از خودم مشکل ندارم. چراکه احتمالا در این مجموعه ها نیز باز هم نقش دختر یک خانواده را بازی کنم و از سنم فاصله زیادی نمی گیرم.
گیلانی درباره بازخوردهای کودکان و نوجوانان گفت: در شرایط خارج از برنامه ممکن است بچه ها چندان من را نشناسند. زیرا عمدتا من را در لباس هایی با رنگ شاد و حرکات خاصی دیده اند و معمولا آن قالب و فرم را به یاد می آورند و ذهنشان به دیدن کیمیای برنامه «رنگین کمان» عادت کرده است.
وی در پایان به فعالیت های اخیر خود اشاره کرد و گفت: من پیش از این با شبکه نسیم در نوشتن آیتم های مجموعه هایی مثل «شکرآباد» همکاری می کردم. اما در حال حاضر بیشتر به اجرای برنامه «رنگین کمان» می پردازم و به دلیل درگیری همزمانم در دانشگاه و نوشتن پایان نامه ام فعلا فرصت حضور در پروژه دیگری را پیدا نکرده ام.
ارسال دیدگاه