آیت الله مدرس؛ نماد مجلس و قهرمان آزادی
آیت الله سیدحسن مدرس مبارزی قانونگرا بود که به عنوان نماینده مردم در مجلس شورای ملی همواره به حفظ استقلال، مبارزه با استبداد و دفاع از حقوق ملت می پرداخت و برای دستیابی به این اهداف، رویارویی با استعمار را تنها راه نجات کشور می دانست .
به گزارش خبرنگار پانا از آذربایجان شرقی،سیدحسن مدرس در سرابه کچو اردستان در ۱۲۴۸خورشیدی متولد شد و در ۶ سالگی به منظور تعلیم و تربیت نزد پدربزرگ خود میرعبدالباقی به شهرضا(قمشه) رفت و تا ۱۴ سالگی در کنار وی رشد و پرورش یافت. پس از درگذشت پدر بزرگ، برای ادامه تحصیل راهی اصفهان شد و از محضر «میرزا عبدالعلی هرندی، آخوند کاشانی، جهانگیر قشقایی، شیخ مرتضی یزدی و آقا سید محمدباقر درچه ای» کسب فیض کرد و در ۱۲۷۲ خورشیدی برای تکمیل تحصیل به مدت هشت سال ساکن نجف شد و به درجه اجتهاد رسید .
بازگشت آیت الله مدرس از نجف به ایران با شکل گیری انقلاب مشروطه در ایران همزمان بود. نخستین گزارش درباره حضور وی در عرصه مبارزه و سیاست به دوره استبداد صغیر و به توپ بستن مجلس به وسیله محمدعلی شاه باز می گردد که در این برهه وی، نایب رئیس انجمن ولایتی اصفهان بود .
آخوند خراسانی و عبدالله مازندرانی با تشکیل دوره دوم مجلس شورای ملی که پس از استبداد صغیر برپا شد، آیت الله مدرس را به عنوان یکی از مجتهدهای درجه یک به این مجلس معرفی کردند. مجلس شورای ملی نیز این پیشنهاد را مورد پذیرش قرار داد .
این روحانی مبارز پس از آمدن به تهران و حضور در مجلس به آموزش فقه و اصول در مدرسه سپهسالار پرداخت و در دوره سوم مجلس شورای ملی از طرف مردم تهران به نمایندگی انتخاب شد، اما این مجلس به علت فشار خارجی و آغاز جنگ جهانی اول، پس از یک سال تعطیل شد. به همین دلیل وی به همراه ۲۷ تن از نماینده های مجلس، گروهی از رجال سیاسی و مردم عادی در ۱۲۹۴ خورشیدی به منظور رویارویی با تجاوزهای روس و انگلیس به ایران، به قم رفتند و در آنجا «کمیته دفاع ملی» را تشکیل دادند .
این روحانی مجاهد در دوره دوم تا ششم مجلس شورای ملی نقش مهم و تاثیرگذاری در مبارزه با استعمار ایفا کرد که لغو قرارداد ۱۹۱۹ از مهم ترین آنها به شمار می رود .
آیت الله مدرس علاوه بر مبارزه با استعمار خارجی؛ در داخل کشور نیز به عنوان یک نماینده با زیاده خواهی های رضاخان مخالف بود و همین امر سرانجام باعث شد تا در ۱۳۰۷خورشیدی دستگیر و به شهرستان خواف خراسان تبعید شود. در این هنگامه رضاخان در پیامی محرمانه به او گفت که اگر دست از سیاست بکشد، آزاد خواهد شد. اما آیت الله مدرس پاسخ داد: اگر مرا بکشید بزرگترین ننگ را از خود به یادگار خواهید گذاشت و اگر زنده بمانم و فرصت پیدا کنم انتقام خواهم گرفت .
آیت الله مدرس هفت سال در خواف روزگار گذراند و در ۲۲ مهر ۱۳۱۶ خورشیدی به کاشمر منتقل شد و سرانجام در ۱۰ آذر همان سال به شهادت رسید .
پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران روز شهادت وی بر پایه مصوبه ۱۳۷۲ خورشیدی مجلس شورای اسلامی، روز «مجلس» نامگذاری شد .
ارسال دیدگاه