شفیعی:فرهنگ،مقطعی وخلق الساعه نیست

خبرگزاری پانا: معاون فرهنگی اداره کل ارشاد اسلامی استان فارس در راستای پاسداشت روز فرهنگ عمومی، فرایند یکپارچه ی دانش، عقاید و رفتاراجتماعی را به عنوان فرهنگ عمومی دانست که مقطعی وخلق الساعه نیست.

کد مطلب: ۴۲۰۱۰۷
لینک کوتاه کپی شد
به گزارش پانا، بهاره شفیعی با اشاره به اینکه فرهنگ عمومی جامعه ، برترین فضیلت در هنرهای زیبا و امور انسانی است که به فرهنگ عالی شهرت دارد، گفت: این واژه، الگوی یکپارچه از دانش، عقاید و رفتار بشری می باشد که به گنجایش فکری و یادگیری اجتماعی نمادین بستگی دارد و مجموعه‌ای از گرایش‌ها، ارزش‌ها، اهداف و اعمال مشترک محسوب می شودکه یک نهاد، سازمان و گروه را مشخص و تعریف می‌کند.
معاون فرهنگی اداره کل ارشاد اسلامی استان فارس در راستای پاسداشت روز فرهنگ عمومی، بیان داشت: فرهنگ به تدریج به عنوان، بهبود یا پالایش و تهذیب نفس در افراد (به‌ویژه حین آموزش) استفاده شده است و سپس بر تأمین آرزوهای ملی یا ایده‌آل‌ها دلالت پیدا کرد تا اینکه در نیمهی سدهی نوزدهم میلادی برخی از دانشمندان واژهی فرهنگ را برای ارجاع به ظرفیت جهان‌شمول بشری اطلاق کردند.
شفیعی در قرن بیستم «فرهنگ» به عنوان یک مفهوم محوری و کلیدی در انسان‌شناسی به کار رفت که همهی پدیده‌های انسانی را دربر می‌گرفت و صرفاً نتیجهی امور ژنتیکی به حساب نمی‌آمد و سپس به ظرفیت و گنجایش تکامل‌یافتهی بشر برای دسته‌بندی و بیان تجربیات به واسطهی نمادها و کنش پندارمآبانه و نوآورانه تبدیل شد.
این مقام مسئول افزود: راه‌های مشخصی که مردم براساس آن در نقاط مختلف جهان زیسته و تجربیات خود را به شیوه‌های گوناگون بیان می‌کنند و به شکلی خلاقانه دست به کنش می‌زنند نیز به فرهنگ تابیر می شود تا اینکه ادوارد تایلور فرهنگ را، مجموعه پیچیده‌ای از دانش‌ها، باورها، هنرها، قوانین، اخلاقیات، عادات و هرچه که فرد به عنوان عضوی از جامعه از جامعهی خویش فرامی‌گیرد تعریف می‌کند.
وی بیان داشت: فرهنگ شیوه های احیا، ماندگاری و سازکار مشخصی برای ترویج خود دارد که از جمله می توان به انتقال از نسل گذشته به نسل آینده،ترویج به وسیله آموزشهای فر اگیر اجتماعی، تغییر بر اساس نیازهای فطری و غریزی اجتماعی و یا اقتصادی در هر جامعه،تکیه بر باورها ی هر قوم و ملت و بالطبع آن تغییر یا احیا بر اساس تغییر یا احیای باورهای هر قوم اشاره داشت و همین امر است که باعث می شود هر منطقه از هر کشوری بتواند فرهنگ متفاوتی با دیگر مناطق آن کشور داشته باشد که که خرده فرهنگ ها دراین تعریف گنجانیده می شوند.
بهاره شفیعی با تاکید براینکه فرهنگ شامل هنر، ادبیات، علم، آفرینش‌ها، فلسفه و دین است گفت: فرهنگ عناصر بسیاری را شامل می شود که بطور معنایی در جامعه شناورند و درست از میان خودآگاه و ناخودآگاه هوشیاری اجتماعی عبور می کند و به همین دلیل است که تغییر فرهنگ روندی طولانی را در پی دارد چون فرهنگ خواهان مانایی است، اما رسانه های جمعی می تواند آن را از راه بیگمان تغییر دهد.
معاون فرهنگی ارشاد فارس ادامه داد: بحث درباره «فرهنگ عمومی» همچون بحث درباره تعریف «فرهنگ»، نمی‌تواند به راحتی مارا به نتیجه قطعی و روشنی برساند و اگر از مناقشات و اختلاف دیدگاهای عیمق که در مورد تعریف «فرهنگ » وجود دارد، صرف نظر کنیم لازم است برای نزدیک شدن به توافقی در مورد تعریف« فرهنگ عمومی»، مواردی را مد نظر قرار دهیم که در بسیاری از تعاریف فرهنگ، این ویژگی‌ها یافت می‌شود.
این بانوی حوزه فرهنگ فارس اظهارداشت: فرهنگ، یک امر معنوی و روحی است که در رفتارها، نگرش‌ها، برخوردها و سایر شئون افراد جامعه، متجلی می‌شود و می تواند یک امر اجتماعی باشد ولی نمی‌توان فرهنگ را به یک فرد نسبت داد، چون لفظ «فرهنگ » همواره به یک گروه ، قشر ،قوم، اطلاق می شود.
وی گفت: فرهنگ یک امر سیّال است. قابلیت رشد و ارتقاء یا انحطاط و ابتذال دارد و بنابراین، مفهوم «فرهنگ»به خودی خود، بار ارزشی ندارد و به همین دلیل هیچ طایفه و قشرو قومی نمی‌توان بدون فرهنگ نامید ولی می توان آن را بر اساس چارچوب ‌ها ومعیارهائی، مورد سنجش قرار داد و ارزش گذاری کرد.
او تصریح کرد: «فرهنگ »، یک امر مقطعی و خلق الساعه نیست، ضمن اینکه تغییر پذیر است ولی جنبه میراثی آن، بسیار بارز و قوی بوده واصیلترین وجه جامعه است، بنابراین تغییرات آن کهن است و هرگز یک شبه، فرهنگ جامعه تغییر نمی‌کند.
شفیعی «فرهنگ » را یک امر «تحقق یافته » دانست و تاکد کرد: فرهنگ یک جامعه، ناظر به کیفیت موجود درآن جامعه، همان واقعیتی است که اکنون در آن جامعه وجود دارد که همین ویژگی، یکی از تفاوتهای بین «دین»یا «ایدئولوژی»می‌باشد. زیرا «دین» یک امر حقیقی ناظر به الگو و وضعیت مطلوب برای آدمی است،حال آن که فرهنگ یک جامعه هیچگاه کمال یافته مطلق و مطلوب نیست بلکه همواره قابلیت تکامل دارد.
معاون فرهنگی ارشاد فارس با اعلام اینکه فرهنگ در عین اینکه یک امر واحد است، ولی مرکّب و مؤلف از عناصری است که هر کدام،می‌تواند ارزش گذاری، و مثبت یا منفی تلقی شود، گفت: فرهنگ هر جامعه‌ای، لاجرم دستخوش تغییرات و دگرگونی‌هایی می‌باشد که ممکن است در مجموع، جهت مثبت داشته باشد یا منفی واین تغییرات، تصادفی و بدون علت نمی‌باشد و ممکن است تغییرات فرهنگی غیر مترقبه باشد و بخاطر تلقی‌ها ویا تحلیل‌های ناقص و غلط، تصادفی تلقی گردد ولی قانونمندی عام هستی در این عرصه هم به طور تام و تمام حاکم است و پدیده‌ها وحوادث فرهنگی را رقم می‌زند.
وی افزود: مردم یا کانون‌های تأثیر گذارفرهنگی یا دولت‌ها و برنامه‌ریزان، همواره کلیه جهت‌گیری‌های فرهنگی را در اختبار خود ندارند، بلکه هر کدام از این عوامل، باشرایط خاص و به یک نسبتی، در سمت دهی فرهنگی جامعه، نقشی دارند و هنگامی که این نقش، آگاهانه و با اراده بخواهد اعمال شود، «با چه هدفی و بر اساس چه الگویی"؟ مطرح خواهد شد .
شفیعی بیان داشت: اگر اصلاح فرهنگ، ممکن است، باید قبلاً معلوم شده باشد که نیک و بد، مثبت و منفی، چیست که بتوان برمبنای آن، مصداق اصلاح فرهنگ را پیدا کرد و اینجاست که رابطه «دین » و « فرهنگ » خود را برجسته می سازد زیرا در یک جامعه دینی و نظام اجتماعی و سیاسی که دین، حاکم بر جامعه است، برای اصلاح فرهنگ و دیدگاهها، احکام دینی باید ملاک و چارچوب اصلی باشد؛ اما در ابتدا باید به تعریف قابل استنادی که بتوان بر اساس آن چهارچوبهای بحث را منطقا برقرار کرد دست یابیم.
او با تاکید براینکه فرهنگ عمومی بخشی از فرهنگ است که از شیوهی رفتارهای عمومی مردم (یا عرف جآمعه) ساخته می‌شود، گفت: تأثیر مشهود می‌پذیرد و دربرابر بخش دیگری از فرهنگ که توسط دستگاه‌های خاص یا اقشار خاص، شکل می‌گیرد.
معاون فرهنگی ارشاد فارس با بیان اینکه عامه مردم در تغییر آن فرهنگ،نقش دارند وعرصه‌های فراگیر وعام را در برابر عرصه‌هایی که بربخش محدودی از زندگی انسان‌ها تأثیر دارد را در نظر می گیرد، گفت: می توان مباحثی چون اخلاق اجتماعی،رفتارهای فردی افراد در جمع های اجتماعی،رعایت قوانین ،سبک زندگی و غیره را در این مقوله جای داد و ارتقای فرهنگ عمومی نیز همین بخش ها را در بر می گیرد.
وی ادامه داد: ارتقای فرهنگ عمومی با توجه به خاصیت مانایی فرهنگ، روند بسیار طولانی مدت و زمانبری را در بر می گیرد که اگر یک جامعه برای اصلاح اخلاق اجتماعی خود بکوشد باید تمامی قوانین،رسانه ها اعم از رسانه های کهن و رسانه های نوین در راستای این تغییر یک سو و همراستا عمل کنند.
بهاره شفیعی در پایان گفت: اگر قرار باشد مفهومی چون قانون مداری در یک اجتماع به باور جمعی تبدیل گردد و تمامی اعضای آن جامعه این پدیده را به عنوان یک فرهنگ غالب بپذیرند، باید هم قوانین بازدارنده اجتماعی موثر تعریف گردد و هم آموزش فراگیر در این زمینه انجام شود که خود این آموزش مباحث بسیاری را در بر می گیرد.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار