توصیه های عاشورایی شهدای امور تربیتی/۱۴
مبادا به بهانه های واهی اردوگاه امام حسین (ع) را ترک کنیم
شهید علی مهرانی در بخشی از وصیتنامه خود می گوید: برادر و خواهرم توصیه میکنم که در راه حفظ سنگرهای اسلام بکوشند و واقعا خالصانه در راه اسلام خدمت کنند و فکر این را که از اردوگاه حسین(ع) کوچ کنند به فکرشان راه ندهند.
به گزارش خبرنگار آموزش و پرورش پانا، می دانیم که انقلاب اسلامی ایران و نهضت امام خمینی (ره)حاصل پیام ۱۴۰۰ سال پیش نهضت عاشورای امام حسین (ع) است که در نهایت به دست فرزند خلف ایشان یعنی امام خمینی(ره) به ثمر نشست و موجبات تشکیل حکومت اسلامی را فراهم ساخت .
امام خمینی (ره)در برابر یزیدان زمان مقاومت کرد و از برکت وجود امام حسین (ع) و یارانش بود که در جنگ هشت ساله، شهدای گلگون کفن، همانند ۷۲ تن از یاران امام حسین (ع) در مقابل یزیدیان ایستاده و تقدیم اسلام شدند .
سرویس آموزش و پرورش پانا در راستای ارج نهادن به مقام شامخ شهدا به ویژه ۴۱۱ شهید امور تربیتی و همچنین نشان دادن آثاری از برکات نهضت عظیم کربلا برگی از زندگینامه این شهدا را که مربوط به تاسی از این نهضت عظیم بوده است را ورق زده است که در ایام ماه های محرم و صفر در قالب گزارش های مختلف منتشر می کند .
بخش چهاردهم این گزارش مربوط به شهید علی مهرانی از شهدای امور تربیتی استان البرز شهرستان کرج است که به جوانان و خانواده توصیه می کند برادر و خواهرم توصیه میکنم که در راه حفظ سنگرهای اسلام بکوشند و واقعا خالصانه در راه اسلام خدمت کنند و فکر این را که از اردوگاه حسین (ع) کوچ کنند به فکرشان راه ندهند.
مشخصات شهید:
نام و نام خانوادگی: علی مهرانی
سال تولد: ۱۳۴۰
محل تولد: (استان/شهر): البرز- کرج
سال ورود به امور تربیتی :
مدرک تحصیلی: طلبه- لیسانس
محل اشتغال: مدرسه
تاریخ اعزام به جبهه :
محل اعزام(استان/ شهر): دو کوهه اندیمشک
نحوه شهادت: جهاد در جبهههای حق علیه باطل
تاریخ شهادت: ۲۵/۱۲/۶۲
محل شهادت: جزیره مجنون
محل دفن شهید: امامزاده محمد کرج
مدت حضور در جبهه :
زندگی نامه شهید:
شهید مهرانی در سال ۱۳۴۰ در روستای مهران طالقان در یک خانواده مذهبی به دنیا آمد ودوران تحصیلی خود را همراه با کار و تلاش و کمک به پدر و مادر در کارهای کشاورزی به اتمام رساند پس از تحصیل به استخدام آموزش و پرورش درآمد و با علاقه فراوان به تعلیم و تربیت پرداخت و در زمان شروع جنگ تحمیلی به جبهه اعزام شد و سرانجام در عملیات خیبر در تاریخ ۲۵/۱۲/۶۲ دعوت حق را لبیک گفت .
وصیت نامه شهید:
اینجانب علی مهرانی در تاریخ ۴/۱۲/۶۲ این وصیت نامه را دردو کوهه اندیمشک مینویسم. ما در این جهان به حکم یک مسافر هستیم، ممکن است برنگردم به همین علت این شهادت نامه را مینویسم. از طرفی اگر ما مرگ را انتخاب نکنیم او ما را انتخاب خواهد کرد. زیباترین مرگ شهادت است. اصولا وقتی انسان با سکون خو گرفت از حرکت و رفتن خوشش نمیآید. این تولد دوباره برای خانودهام ممکن است تولید درد کند نمیگویم گریه نکنید، نه ولی فکر کنید که آیا من متعلق به شما بودم؟ یا امانتی در دستان شما و شما این امانت را به صاحب اصلی تحویل دادهاید. اگر خداوند مرا با همه پاکی و آلودگیاش به درگاهش قبول کرد شما خوشحال باشید که ذخیراهای برای خودتان دارید که شهداء ذخائر عالم بقاء هستند. من در این حرکت جانم را تقدیما... نمودم به امیدی که بپذیرد.
ای برادر و خواهری که به زندگی خو گرفتهای که البته در شعار مکن است این طور نباشد اما چیزی که مهم است عمل توست فکر میکنی که چند سال عمر خواهی کرد؟ عمرت را مفت از دست نده و در خزان منیت که حسرت بعد از آن چاره درد نیست، باشد که این توصیه توشهای برایم باشد. به گفته قرآن توشه تهیه کنید که بهترین توشه تقوی است. من خوشحالم که در جمع رزمندگان هستم که این هم توفیقی است، در پشت جبهه احساس میکردم در حال پوسیدنم و آن طور که دوست دارم نمیتوانم از زندگیام استفاده کنم، در این هجرت شرکت جستم تجارتی که عذاب الیم را از انسان دور میکند. از خدا خالصانه میخواهم که مرا بپذیرد و در پیش روی حضرت رسول(ص)، حضرت علی(ع) و حضرت زهرا(س) رو سفید باشم که توانسته باشم یاوری کوچک برای فرزند حسین(ع) باشم
.
به پدر ومادرم بگوئید از من راضی باشند چرا که زحمات زیادی بریا من کشیدهاند و من به آنها مدیونم. به برادر و خواهرم توصیه میکنم که در راه حفظ سنگرهای اسلام بکوشند و واقعا خالصانه در راه اسلام خدمت کنند و فکر این را که از اردوگاه حسین کوچ کنند به فکرشان راه ندهند. به همسرم برای رفتن مجبورم تنهایت بگذارم و تنها چاره کار هم صبر و استقامت است. نمیشود تنها با شعار مدافع اسلام باشیم. پدرم وکیل من است. دیدار قیامت انشاا... با روی سفید در پیشگاه رسولا ...
آخرین کلمات شهید: خداوند به ما صبر عنایت کن و مرا مسلمان بمیران .
تازیخ شهادت ۲۵/۱۲/۱۳۶۲
محل شهادت جزایر مجنون- عملیات خیبر
خاطرات راوی: عذرا مهرانی(مادر شهید)
دو تا از پسرای من همیشه در جبهه بودند. علی یکدفعه در جبهه در زمان سربازی مجروح شد و یک دستش تا یک سال در گچ بود. در آن دوران براش عروس گرفتیم. یک روز صبح دیدم علی دیر کرده رفتم سر کوچه منظرش بودم. دیدم از مدرسه که (دبیر بود) خیس عرق برگشته و کتاباش زیر بغلش بود. گفتم چی شده گفت: شاگردای من شهید شدن، شاگردایی که من تربیتشون کرده بودم من موندم فهمیدم که میخواد برگرده جبهه؛ بهش گفتم پسرم بدون خداحافظی با همسرت نذاری بری، گفت: نه مادر میرم جلوی مدرسش و ۳ روز کرج بود ولی خونه برنگشت و قلبش رو گلولههای صدام از کار انداخت و شهید شد .
ارسال دیدگاه