به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا، صادق نیک نهاد متولد اسفند سال ۱۳۵۴ است و حدوداً بیست سال است که عکاسی می کند. وی عضو فدراسیون جهانی عکاسی نیز است و در فیاپ فعالیت دارد همچنین عضو خانه عکاسان ایران، از هجده سالگی وارد این حرفه شده است و شنیده ها حاکی از آن است که این عکاس جوان توانسته به فضا و نوع جدیدی از عکس در عکاسی برسد که توجه بسیاری را به خود جلب کرده است از اینرو با وی گفتگویی انجام دادیم.
_شنیده ایم که شما قرار است نمایشگاهی با عنوان مکاشفه راه بیندازید برایمان جالب شد چرا که شنیدیم که در گفت وگو هایی که داشتید اعلام کردید این نوع عکاسی بسیار شبیه به نقاشی است.
بله من برای اینکه آزمون و خطای بسیار زیادی را انجام داده ام در مصاحبه هایی که داشتم همواره اعلام کردم من برای رسیدن به چنین تکنیکی نزدیک به ۱۲۰۰۰۰ هزار شات برنامه ریزی شده زد ام که نزدیک به سه سال زمانم را به خود اختصاص داده است. تمام این تلاش تنها به این دلیل بوده است که کاری را که دوست دارم انجام دهم خیلی به تکرار علاقه ندارم و دوست ندارم کارهایی که همواره انجام شده است را انجام دهم، این برایم جذابیتی ندارد. به نظرم در هنر هنرمند و خالق اثر باید به کشف و شهود برسد و در این مسیر علاوه بر خود مخاطبش را به این درجه برساند و باعث شود که او هم با دیدن آثار او به فکر فرو رود و خیلی ساده و زود از روی اثری که می بیند نگذرد.
_باز خورد هایی که طی این مدت از افرادی که آثارتان را دیده اند گرفته اید، چگونه بوده است؟
بله. قرار است که نمایشگاهی در فرهنگسرای نیاوران بگذارم. مسئولان این فرهنگسرا پیش از این اعلام کرده بودند که وقت شان بسیار پر است و تا آخر دی ماه سالجاری به هیچ عنوان نمی توانند زمانی را خالی داشته باشند تا من آثارم را برای بازدید عموم در آنجا قرار دهم. اما زمانی که عکس ها را مشاهده کردند خودشان بین دو نمایشگاه در مهر ماه وقتی را در نظر گرفتند تا بنده هم نمایشگاه خود را برگذار کنم. بدون هیچ ادعایی می خواهم بگویم اگر در این آثار مسئله قابل توجهی وجود نداشت حتماً هیئتی که تصمیم گیر هستند تلاش نمی کردند این اتفاق رخ دهد. به هر حال نظر این هیئتی که در جایگاه خود هم استاد و هم منتقد هستند جلب شده است. خودشان گفتند که قبل از ایام محرم باید این عکس ها دیده شود.
_در نمایشگاه چه تعداد از آثارتان را به نمایش می خواهید بگذارید؟
قبل از این که هیئتی که نظر نهایی را در مورد آثار می دهند عکس هایم را ببینند گفته بودند حدود بیست تابلو باید داشته باشی و دیوارهای نمایشگاه را پرکنی بعد از این که خودشان عکس هایم را دیدند گفتم که ۵ عکس بیشتر نخواهم گذاشت. دوستان اصرار کردند و در نهایت به ۸ الی ۹ تابلو رسیدیم. خیلی خوشحال کننده است افرادی که خود در جایگاه منتقد هستند پیش از این که کارم در نمایشگاه دیده شود با این رفتار خودشان اثرم را نقد کرده اند و برایشان رضایت بخش بوده است.
_برای ما هم جالب است عکس های تان را ببینیم چرا که شنیده ام که عکس ها به گونه ای است که گویا با دوربین عکاسی نقاشی کشیده اید و عکس های تان شبیه به یک تابلوی نقاشی است.
بله. البته علاقه ندارم صحبت زیادی در این مورد داشته باشم بیشتر ترجیح می دهم که که مخاطبان خود آثار را از نزدیک ببینند اما به جرأت می توانم بگویم برای کاری که سال ها زحمت کشیده ام نتیجه اش را دیده ام. در مصاحبه هایی که داشتم همواره دوستان خبرنگار تیتر هایی را با عنوان نقشی با دوربین یا نقاشی با دوربین استفاده کرده اند که درست است. چرا که واقعاً با دوربین عکاسی تکنیکی را استفاده کرده ام که گویا این تابلو یک عکس نیست و نقاشی است. افرادی که تجربه کمتری داشتند با دیدن تابلوها دچار سوءتفاهم شده اند و به آن ها گفته ام: «دوست عزیز این تابلو یک نقاشی نیست عکس است.»
_کار های جدید انتقاد های زیادی را به همراه دارد رویکردتان نسبت به نقدهایی که در انتظار آثارتان است چیست؟
در جایی دیگر هم اعلام کرده ام در انتظار هر نوع نقدی هستم به نظرم تا اثری مسئله ای ایجاد نکند نمی تواند پای منتقدین را به میان بکشد. به هر جهت نکته مهم و اساسی این است که خود می دانم چه کرده ام و بر چه تجربه ای به این نوع عکاسی رسیده ام.
ارسال دیدگاه