کوچه های پایتخت پارکینگ شده اند/ کمبود یک میلیون جای پارک

خبرگزاری پانا:یک كارشناس برنامه‌‌ ریزی شهری با تاکید بر اینکه نقش كوچه‌ها در زندگی شهری كم رنگ شده است، تصریح کرد: امروز می توانیم ادعا كنیم این نقش در تهران و سایر كلانشهرهای کشور، فراموش شده است.

کد مطلب: ۳۹۲۹۸۱
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرگزاری پانا، شهرام جباری زادگان با تشبیه كوچه‌ها به مویرگ‌های حیاتی شهر كه ارتباط شریان‌های اصلی و فرعی شهر را با واحدهای مسكونی و ساکنان این واحدها برقرار می‌كنند، اضافه كرد: كوچه، گذری باز یا بسته است كه یك واحد همسایگی با چند یا چند ده خانوار در آن سكنی دارند و در گذشته ای نه چندان دور، تقریباً تمام ساكنان یک كوچه یكدیگر را می‌شناختند.

وی با اشاره به اینكه امروز این تعریف، رنگ باخته و اغلب خبری از آشنایی‌های فردی و خانوادگی همسایه-ها و ارتباطات و مراودات همسایگی نیست، اظهار كرد: امروز دیگر نه تنها اهالی یك كوچه، بلكه بعضاٌ ساكنان یك واحد مسكونی نیز با هم آشنایی ندارند و یكدیگر را نمی‌شناسند.

جباری‌زادگان با بیان این‌كه در طهران قدیم كوچه‌هایی وجود داشت كه به آن كوچه آشتی‌كنان می‌گفتند، اظهار كرد: این كوچه‌ها معابر تنگ و باریكی با عرض یك متر و حتی كمتر بودند كه عمدتاً در بافت قدیم شهر قرار داشتند و دو نفر به دشواری از عرض آن‌ها عبور می کردند.

وی با اشاره به این كه دو همسایه‌ای كه احیاناً با هم قهر بودند، در این كوچه‌های باریك چاره‌ای نداشتند جز آن كه با هم روبه رو شوند و همین برخورد، باعث سلام و علیك و آشتی آن‌ها با یکدیگر می‌شد، تصریح كرد: ‌امروز كوچه‌های آشتی‌كنان جای خود را به كوچه‌های دعواكنان داده و بخش قابل توجهی از این نزاع‌ها بر سر جای پارك خودرو صورت می‌گیرد.

جباری زادگان با بیان این كه هر چه از حاشیه شهر و مناطق میانی آن به محدوده مركزی تهران نزدیك‌تر می‌شویم، شاهد پارك هزاران هزار خودرو در کوچه پس کوچه های شهر هستیم، اظهار کرد: امروز کوچه های تهران از معابری برای تردد عابران پیاده به محلی برای توقف خودروها تبدیل شده‌اند.

وی با اشاره به اینكه آداب اجتماعی و فرهنگی و روابط همسایگی كه نمونه آن را در كوچه‌های آشتی‌كنان طهران قدیم شاهد بودیم، امروز دیگر رنگ باخته، ‌تصریح كرد: ‌یكی از دلایل و عوامل مؤثر در این موضوع، محدودیت فضای پارك خودروها در شهر و خودرو دار شدن خانواده‌هایی است كه فاقد فضای پارك خودرو در واحد مسكونی خود هستند.

جباری‌زادگان با بیان اینكه البته حضور رانندگانی كه در پهنه‌های آموزشی، تجاری و اداری فعالیت دارند و ابتدای صبح خودروی خود را در كوچه‌های اطراف محل كار خویش پارك می‌كنند نیز به این موضوع دامن می‌زند، اظهار كرد: متأسفانه بسیاری از مراکز اداری، تجاری و آموزشی، فضایی را جهت پارك خودروی كاركنان و انبوه مراجعان خود پیش‌بینی نكرده‌اند.

وی با اشاره به این كه البته كوچه‌ها به عنوان اراضی عمومی شهر، ملك شخصی نیستند و جزء معابر عمومی محسوب می‌شوند كه عموم شهروندان حق استفاده از آن را دارند، تصریح كرد: البته برای این موضوع، دو استثناء وجود دارد كه شامل كوچه‌های بن بست است كه صرفاً همسایگان كوچه بن بست می‌توانند خودروی خود را در آن پارك نمایند و دیگر جلوی در پاركینگ است كه كسی اجازه ندارد خودروی خود را مقابل ورودی آن پارك كرده و مسیر رفت و آمد ساكنان آن واحد را مسدود نماید.

جباری زادگان با بیان اینكه طبق ماده ۲۴ قانون مدنی، هیچ كس نمی‌تواند كوچه‌ ها و خیابان‌هایی كه بن بست یا مسدود نیستند را تحت تملك خود قرار دهد، اظهار كرد: بر اساس این قانون، نصب هر گونه تابلوی پارك ممنوع یا تهدید به پنچری خودروها در كوچه‌ها و خیابان‌های شهر جرم محسوب می‌شود.

این كارشناس مسائل شهری در پایان با تأكید بر اینكه هر خودرو در شهری مثل تهران به طور متوسط روزانه یك ساعت و نیم تا دو ساعت یعنی ۶ تا ۸ درصد ساعات شبانه روز در حال حركت است و بقیه ساعات نیز در حال توقف است، خاطرنشان كرد: تهران در خوشبینانه‌ترین حالت ممكن، حداقل یك میلیون جای پارك كم دارد و این در حالی است كه روزانه حداقل یك هزار دستگاه خودروی جدید به انبوه خودروهای تهران اضافه می‌شود.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار