نامزدهای ریاست جمهوری در آمریکا چگونه از موضع گیری علیه برجام سود می ب

سندروم جنون کاخ سفید و ارتباط آن با برنامه اتمی ایران!

خبرگزاری پانا: کارزار دیوانگان قدرت در ایالت های مختلف آمریکا طعنه ها و تهدیدهایی علیه ایران را نیز به همراه داشته است. این روزها آنان که در آمریکا سودای کاخ سفید در سر می پرورانند، خود را موظف می بینند در کنار اظهارنظر درباره قوانین مهاجرت و ایجاد اشتغال، خصمانه ترین دیدگاه ها را درباره ایران و برنامه هسته ای صلح آمیز کشورمان اعلام کنند.

کد مطلب: ۳۹۲۳۶۴
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرنگار سیاسی پانا، تا این لحظه دونالد ترامپ توانسته است گوی سبقت را از دیگر رقبای جمهوری خواهش حداقل در نظر سنجی ها برباید. ثروتمند روانپریشی که درباره توافق هسته ای ایران و ۱+۵ در یکی از سخنرانی هایش گفته است: "ایران می خواهد کشوری آن چنان ثروتمند و قدرتمند باشد که تسلیحات هسته ای داشته باشد و قصد دارد که کنترل بخش هایی از دنیا را در دست گیرد که شما باور هم نخواهید کرد. به نظر من این امر منجر به "هولوکاست هسته ای" خواهد شد." دونالد ترامپ احتمالا از معدود افرادی است که می گوید "اسرائیل ندای عقلانیت در جهان است" و اوباما و کری اسرائیل را فروخته اند. اما در این دیوانگی دونالد ترامپ تنها نیست. ریک سنتروم دیگر نامزد جمهوری خواه در اظهارنظر دیگری گفته است: ایرانیان به دلیل باورهای دینی خود افرادی غیرمنطقی هستند. بی‌شک ایران روزی بمب هسته‌ای را به سوی اسرائیل یا آمریکا یا کشورهای دیگر نشانه خواهد گرفت. راند پال یکی دیگر از نامزدهای جمهوری خواه هم می گوید: معتقد است که باید حداکثر فشار به ایران وارد شود. بن کارسون توافق با ایران را یهود ستیزانه می داند و مایک هاکبی هم گفته است: در صورت راهیابی به کاخ سفید، با اجرای مفاد جدیدی مانع از ورود سرمایه‌های نقدی به داخل ایران خواهد شد؛ مگر این که این کشور اجازه بازرسی کامل از تمامی سایت‌های نظامی و هسته‌ای را در هر زمان و مکانی صادر کند.
دیوانگی عجیبی است، این که برخی از تحلیلگران آمریکایی مدعی شوند بیشتر رای دهندگان آمریکایی حتی نمی توانند به درستی مکان ایران را روی نقشه حدس بزنند و این که نامزدهای انتخاباتی در آمریکا از حمله لفظی به ایران برای بالا بردن شانس انتخاب خود به سمت ریاست جمهوری بیشترین استفاده را بکنند. در این صورت نخستین سوالی که پیش می آید این است که آیا تهدید برنامه صلح آمیز هسته ای ایران به راستی در تغییر نظر رای دهندگان آمریکایی اهمیتی دارد؟ و یا این تهدیدات برای جلب نظر نهادها و موسسات دیگری انجام می شود؟
چند روز پس از اعلام توافق هسته ای میان ایران و ۱+۵ نشریه آمریکایی پولیتیکو گزارشی را منتشر کرد که در آن مشخص می شود بیشتر مردم آمریکا اساسا دیدگاه خاصی نسبت به ایران (کشوری که اغلب به عنوان بزرگترین دشمنشان به آن ها معرفی شده) ندارند. بازخوانی قسمت هایی از این گزارش از آن جهت قابل توجه است که نشان می دهد، بیشتر نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری برای جلب نظر کدام گروه ها اقدام به تهدید ایران می کنند. نویسنده این گزارش در ابتدای گزارش خود نوشته است: توافق هسته ای را فراموش کن، من به دنبال کسی بودم که بتواند ایران را روی نقشه به من نشان بدهد! نویسنده با ابراز تعجب از پیام "سوزان رایس" که تشکر و سپاسگزاری مردم آمریکا از تلاش های دولت، برای دستیابی به توافق را اظهار داشته بود، نوشت: «سپاسگزار؟! مردم ما؟!» «سه شنبه شب که جوهر توافقنامه ۱۵۹ صفحه ای ایران دیگر خشک شده بود، من سه ساعت در میان جمعیت گشتم و با رهگذران، فروشندگان و خریداران، صحبت کردم تا بدانم نظر مردم آمریکا در مورد توافق هسته ای چیست و اصلا به آن اهمیت می دهند یا از آن اطلاع دارند؟
مسئله خیلی بدتر از این ها بود. همان طور که تحقیقاتی در زمینه سواد جغرافیایی مردم آمریکا در سال ۲۰۰۶ نشان می دهد، ۷۵ درصد از آمریکایی های بین ۱۸ تا ۲۴ سال حتی نمی توانند ایران را روی نقشه نشان دهند، چه رسد به این که به خاطر یک توافق پیچیده دیپلماتیک که هزاران کیلومتر دورتر به امضا رسیده، سپاسگزار باشند.»
نگارنده در ادامه به چندین مورد از مصاحبه های خود در این زمینه اشاره کرده و از جمله می نویسد: «در روز ۱۴ جولای که از سوی کارشناسان و دیپلمات ها به عنوان روز به پایان رساندن مذاکرات شناخته می شود، از یک آرایشگر ۳۵ ساله پرسیدم که در مورد این توافق تاریخی که صبح به دست آمده چیزی شنیده ای؟ او چشم تیز کرد و گفت چیزی در این رابطه نشنیده است. وقتی پرسیدم "اصلا چنین توافقی ضروری است؟" او کاملا مطمئن نبود و گفت: "آن ها ما را دوست ندارد، درست است؟ این موضوع مربوط به نفت است یا مربوط به صدام حسین؟"
هنگامی که پرسیدم می توانی ایران را در نقشه خاورمیانه ای که اسم کشورها در آن نیست، تشخیص دهی؟ در حالی که میان عربستان و ایران مردد بود، برای کمک به او، عراق را نشان دادم -چرا که آمریکا در سال ۲۰۰۳ به این کشور حمله کرده- تا یک نقطه مرجع در اختیار او گذاشته باشم. او با مقایسه بین مساحت این سه کشور در نقشه، شوک زده شد و گفت: "ما به کوچکترین کشور حمله کردیم؟ لعنت."
در همان نزدیکی معلمی ۳۷ ساله را دیدم که پس از خرید از بازار برای استراحت روی یک صندلی نشسته بود. او نیز چیزی از اخبار مربوط به توافق هسته ای که پس از دو سال مذاکرات به نتیجه رسیده بود، نمی دانست و می گفت: "تابستان امسال خیلی سرم شلوغ بوده است." او نیز مانند نفر قبل با نگاه به نقشه، گیچ و سر در گم شد و گفت: "نه! نمی توانم ایران را پیدا کنم."
پس از آن با مردی ۵۷ ساله که حسابرس شرکت بیمه بود صحبت کردم. او که خود را جمهوری خواه معرفی می کرد، نیز مانند دو نفر قبل چیزی از توافق هسته ای نشنیده بود و در این رابطه گفت: "چیزهای بسیار مهم تری هست که ما نگران آن باشیم. سخت است که نگران همه چیز در صحنه جهانی باشیم." نویسنده در پایان نتیجه گیری کرده است: «عامه مردم آمریکا مشغول به کارهای روزمره خود از جمله رفتن به خرید، فیلم دیدن، انجام کار، پیگیری مسابقات ورزشی و … هستند و به نوعی خوشحال اند که ما دیپلمات هایی داریم که مراقب چیزهای دیگر باشند هر چند در جریان کار دیپلمات ها قرار ندارند.»
در میان نامزدهای انتخاباتی آمریکا وضعیت کریس کریستی فرماندار ایالت نیوجرسی از همه بدتر است. او حتی نمی داند چنانچه غنی سازی اورانیوم در محلی اتفاق بیفتد آثار (غبار) باقی مانده از آن تا مدت های طولانی به جای مانده و امکان امحای آن وجود ندارد، کما این که وقتی ایران سانتریفیوژهای آلوده را از کشور دیگری خریداری کرد، آلودگی برجای مانده در کشور مبداء بر روی دستگاه ها بعدها توسط آژانس دردسرهای فراوانی را برای ایران بوجود آورد. کریستی در خصوص بازرسی از اماکن هسته‌ای و نظامی ایران گفته است: به نظر من درست آن است که واقعیات توافقنامه برای مردم بیان شود. ما نباید اغراق کنیم. ما باید واقعیات را بیان کنیم. این واقعیت که ما باید ۲۴ روز برای بازرسی از سایت‌های ایران صبر کنیم، اصلا قابل قبول نیست. می‌‌دانید وقتی شما حکم بازرسی از خانه‌ای را دارید که در آنجا جرم اتفاق افتاده است، معنا ندارد به صاحبخانه بگویید که من حکم بازداشت دارم، اما وقتی صاحبخانه با بازرسی مخالفت کرد، شما به او بگویید خوب می‌روم و ۲۴ روز بعد برای بازرسی می‌آیم!
موضع ریک پری دیگر نامزد انتخابات چنان عجیب و خارج از حد تصور بود که حتی دونالد ترامپ نیز نتوانست آن را بپذیرد. ریک پری نخستین اولویتش را پس از به روی کار آمدن در کاخ سفید پاره کردن توافقنامه با ایران اعلام کرده است.
ریک پری در اظهارنظری عجیب مدعی شد که علت عدم تمایل رئیس‌جمهوری آمریکا برای راه‌اندازی جنگ زمینی علیه داعش، مذاکرات هسته‌ای با ایران است. همچنین وی با انتقاد از سیاست‌های اوباما گفته است که رئیس‌جمهوری آن چنان غرق امضای توافق با ایران شده که حاضر شده، منافع بسیاری از متحدانمان را به خطر بیاندازد و من فکر می‌کنم این موضوع کاملا نامناسب است.
درست است که احتمالا اکثریت قریب به اتفاق نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری آمریکا با برنامه هسته ای ایران اعلام مخالفت کرده اند، اما همین سخنرانی ها و اطلاعات پراکنده و ناصحیح آن ها درباره مسائل هسته ای نشان می دهد اطلاعات در آخرین لحظات و به صورتی کاملا ناشیانه به این افراد پمپاژ شده تا بتوانند، حمایت های لازم را برای شرکت در انتخابات بدست بیاورند. هرچند پیش از آن باید ثابت کنند ارزش سرمایه گذاری های کلانی در حد ریاست جمهوری آمریکا را دارند.


ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار