رییس مرکز بین المللی آموزش زبان فارسی به غیر فارسی زبانان دانشگاه فردو
هدف متعالی ما توسعه زبان فارسی و توسعه اندیشه ایران اسلامی است
خبرگزاری پانا: دکتر احسان قبول استاد یار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهد و رییس مرکز بین المللی آموزش زبان فارسی به غیر فارسی زبانان دانشگاه فردوسی مشهد، به مدت سه روز کارگاه شیوه شناسی آموزش زبان فارسی به دانشجویان خارجی غیر فارسی زبان را در دانشگاه مازندران برگزار کرد.
به گزارش خبرگزاری پانا به نقل از روابط عمومی دانشگاه مازندران، دکتر احسان قبول رییس مرکز بین المللی آموزش زبان فارسی به غیر فارسی زبانان دانشگاه فردوسی مشهد، درخصوص اهداف تاسیس این مرکز گفت: دانشگاه فردوسی مشهد از سالیان قبل، تقریبا ۵۰ سال قبل، یکی از اهداف اصلیش را آموزش زبان فارسی به غیر فارسی زبانان تعریف کرده و ازدوره مرحوم غلام حسین یوسفی، دانشجویان و استادان متعددی از دانشگاههای آمریکا و اروپا به این دانشگاه و دانشکده ادبیات علوم انسانی می آمدند و فارسی یاد میگرفتند. از سال ۱۳۹۱ دانشگاه فردوسی به دنبال این بود مرکزی را تاسیس کند که دارای اعتبار وزارت علوم باشد و خوشبختانه در سال ۱۳۹۲، اردیبهشت ۱۳۹۲ به صورت رسمی توانستیم به عنوان سومین مرکز کشور بعد از مرکز دهخدا و امام خمینی قزوین این مجوز را بگیریم. برخی از اهداف ما عبارت است از توسعه زبان فارسی در خارج از کشور، جذب دانشجویانی که علاقمند به یادگیری زبان فارسی هستند در داخل کشور و برنامههای آموزش زبان آنها، شناساندن فرهنگ ایران و ادبیات فارسی به علاقمندانی که در این حوزه و حیطه وجود دارند، برگزاری دورههای دانش افزایی برای استادان زبان فارسی که در خارج از کشور هستند و همچنین برگزاری دورههای فرصت مطالعاتی و پسا دکتری زبان و ادبیات فارسی. به طور خلاصه هر مجال و حوزهای که این امکان را به ما بدهد که ما زبان فارسی را توسعه و آموزش بدهیم ما وارد آن حیطه میشویم و سعی میکنیم تا به مسئولیت خودمان عمل کنیم.
دکتر قبول در تشریح وضعیت دانشگاهها در جذب دانشجویان خارجی گفت: الان خصوصا از کشور عراق ما شاهد دانشجویان فراوانی هستیم که به صورت شخصی و بورسیه دولت خودشان در دانشگاههای ما مشغول تحصیل هستند. فقط در دانشگاه فردوسی مشهد بیش از ۵۰۰ دانشجو عراقی هم اکنون مشغول به تحصیل هستند و بعد در یک لایه دیگر که از سالهای قبل بوده دانشجویان کشور افغانستان مشغول تحصیل هستند که الیته شاید اون نگاهی که ما به یک دانشجو خارجی داریم را نمی توانیم به دانشجویان افغانی داشته باشیم. آنها کسانی هستند که در این کشور بزرگ شدند و عملا میشه گفت که شاید بخشی از مردم ما به شمار بیایند. اما درباره بحث آینده جذب دانشجو خارجی در دانشگاههای کشور ما باید این را در چند حوزه بررسی کنیم.
حوزه اول در منطقه هست که خوشبختانه با توجه به اینکه ایران الان رتبه نخست را از لحاظ علمی در منطقه دارد خود به خود یک مرکزیت علمی را برای دانشگاههای ما به وجود آورده است. مثلا از کشورهای ترکمنستان، عراق، برخی از کشورهای خلیج فارس، به دانشگاههای ما برای ادامه تحصیل میآیند. از سوی دیگربنا بر سند ۱۴۰۰ وزارت علوم تعداد دانشجویان بورسیه خارجی بایستی به رقم۶۰۰۰برسد. بنابر این از این منظر هم دانشجویان خارجی در دانشگاههای ما سال به سال حضورشان بیشتر میشود.
از حوزه دیگری که می توانیم به این مساله نگاه بکنیم، حوزه بین ملل است. یعنی فرامنطقهای است و آن هم این است که با توجه به جذابیت های کشور ایران، تاریخ ایران، فرهنگ ایران، ادبیات فارسی و عناصر بکر فرهنگی که در این کشور وجود دارد و خوشبختانه با توجه به این ارتباط بهتری که ما با کشورهای جهان در ۲ سال اخیر شاهدش هستیم، که قطعاً بد از این توافق اخیر بیش از پیش خواهد شد شاهد این هستیم که دانشجویان کشورهای خارجی برای دورههای کوتاهمدت ایران شناسی و آموزش زبان فارسی بیشتر خواهند آمد. بنابر این بنده یک آینده خوب و روشنی را در این حیطه برای بخش جذب دانشجوی خارجی متصور هستم.
استاد یار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهد در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه آیا بهتر است دانشجویان غیر ایرانی رشتههای مورد علاقه خودشان را به زبان انگلیسی بگذرانندیا خیر، اظهار داشت: از دو نظر می شود به این مسائل نگریست و اندیشید. آیا ما فقط میخواهیم که دانش خودمان را به این دانشجویان خارجی منتقل کنیم یا اینکه در کنار این دانش یک سری عناصر فرهنگی و فکری و نظریو بینش خودمان را به آنها معرفی کنیم؟ با توجه به اینکه زبان فارسی یکی از سادهترین زبانهای جهان است که حقیقتاً در پی ۶ ماه فرد میتواند به زبان تخصص پیدا کند و بعد از یک دوره کوتاه دانشگاهی آماده ورود به رشتههای دانشگاهی شود، و از سوی دیگر میتواند در محیط ایران زندگی کند و نیز به واسطه ارتباط روزمره با مردم برای رفع حوایج روزانه اش فاصله میان زبان گفتار و زبان دانشگاهی را کاهش دهد. امیدواریم بتوانیم از این طریق بستری فراهم شود تا بتوانیم عناصر فرهنگی، تاریخی، ادبی و فکری خودمان را معرفی کنیم. ولیکن این بحث به اینگونه خواهد بود اما اگر دانشجویان خارجیای باشند که صرفا به خاطر زبان فارسی و آموختن زبان فارسی دانشگاههای ایران را انتخاب نکنند و به عنوان مثال به دانشگاههای کشور مالزی، فیلیپین، هندوستان، ترکیه بروند که در آنجا زبان انگلیسی است، طبیعتاً اینجا بحث رقابت آموزشی و جذب دانشجوی خارجی مطرح میشود که یکی از بهترین عناصر رشد تولید اقتصادی و ثروت ملی است.
اینجا در واقع ما میتوانیم شرایطی را ایجاد نماییم که این افراد خاص شناسایی شوند و دورههای علمی خودمان را به زبان انگلیسی برای آنها برگزار کنیم.البته این به این معنا نیست که تمام مشکلات حل میشود، باز مسائل دیگری پیش میاید. یعنی اینکه استادان باید به زبان انگلیسی تسلط داشته باشند، همچنین دانشجویان نیز باید به زبان انگلیسی تسلط داشته باشند، دانشگاههای ما مجهز باشند به منابع انگلیسی جهت تحقیقات و پژوهشو در واقع شهرهای ما شهرهای بینالمللی باشند، یعنی اینکه همهجا آن نشانههای دو زبان باشد. کارمندان و بخشهای روابط عمومی شهر، همهٔ اینها تا حدی تسلط به زبان انگلیسی برای روابط عمومی را داشته باشند، بنابر این انتخاب راه دوم برای دانشجوین خارجی باز هم نیاز به یک سری پیشنیازها و زیرساختهایی دارد که باید آن را در نظر بگیریم.
دکتر قبول در توضیح اینکه آیا یک دانشجوی خارجی که زبان فارسی ندارد می تواند در ۶ ماه تا۱ سال آنقدر پیشرفت کند که بتواند از تز ارشد یا دکترای خودش دفاع کند، بیان داشت: زبانشناسان زبان فارسی را جز ۳ زبان ساده جهان میدانند که بر اساس روش مرکز دانشگاه فردوسی که ۳ ماه از جاهای دیگر کمتر است ما در طی ۶ ماه دانشجو را در حد پیشرفته ی زبان فارسی آماده میکنیم. لذا با توجه به ۱۵۰ خروجی که مرکز ما داشته و همه آنها یا حداقل آن میزانی که ما مورد بررسی قرار دادیم در رشته تحصیلی تخصصی خودشان موفق بودند. میتوانیم بگوییم بله به زبان فارسی طی ۶ ماه تسلط پیدا میکنند. اما اینکه آیا میتوانند بعد از ورود به دانشگاه در رشته تخصصی خودشان موفق باشند بحث دیگری است. لازم است به اصطلاحات تخصصی رشته خودشان آشنا باشند. در بسیاری از موارد سطح دانشگاهها و کلاسهای دانشگاهی ما از سطح دانشگاه و کلاسهای آنها بالاتر است و دانشجویان ایرانی که مثلا دورهای دیپلم کارشناسی یا کارشناسی ارشد را گذراندند به مراتب از سطح علمی مطلوبتری نسبت به دانشجویان خارجی برخوردار هستند. اینجا دانشجویان خارجی در واقع از نظر علمی با مشکل روبرو میشوند.
لذا ما در ۳ ماه دوم آموزش زبان فارسی، بحث زبان تخصصی به زبان دانشگاهی یا ESPرا مطرح کردیم که تو این ۳ ماه یک حالت پیش ورود به رشته تخصصی است. طی این این دوره دانشجویان آماده میشوند تا رشته تخصصی خود را آغاز کنند. در مورد اینکه خصوصا در مورد دفاع از رساله ی ارشد و دکتری بعد ۶ ماه هیچ مشکلی در دو مهارت شنیدن و گفتن ندارد در خواندن هم با فرهنگهای تخصصی میتوانند مشکلات خود را مرتفع کنند. اما نگارش بخشی است که زمانبر می باشد و بسیار پیچیده تر و دشوارتر است. یعنی صرف اینکه او بتواند بنویسد به این معنی نیست که میتواند پایان نامه بنویسد. باید به یک سبک علمی برسد: در دانشگاه فردوسی مشهد از یک دانشجو ایرانی یا دانشجو ادبیات فارسی خصوصا میخواهیم که همیار او باشد و مطالبش را ویراستاری کند. ضمن اینکه باید این را در نظر داشته باشیم که دانشجوی خارجی که ۶ ماه فارسی خوانده و ۲ تا ۳ ماه دوره پیشدانشگاهی را گذرانده تا بخواهد به زمان دفاع از رساله ارشد یا دکتریش برسد ۲-۳ سال در ایران حضور داشته و طی این ۲-۳ سال زبان اش روزبه روز بهتر شده است. بعد ۹ ماه دوره تخصصی زبان فارسی و رشته تخصصی و دو تا سه سال حضور در رشته تخصصی و اینکه یک دانشجو ایرانی هم بعنوان همیار در نگارش رساله به او کمک کند مشکل جدی وجود نخواهد داشت.
استاد یار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهد در خصوص اهداف برگزاری کارگاه سه روزه شیوه شناسی آموزش در دانشگاه مازندران گفت: هدف تا حدی بر می گردد به یکی از سوالات نخستین شما که اهداف مرکز چیست؟ هدف اصلی مرکز فردوسی توسعه زبان فارسی است. مرکز فردوسی با توجه به اینکه شاید الان توانسته تجربه خوبی را در این زمینه به دست بیاورد این آمادگی را دارد که تجربه خودش را در اختیار دانشگاههای خوب کشور قرار دهد تا آنها هم بتوانند با تاسیس مرکز زبان فارسی زمینه جذب بیشتر دانشجویان خارجی را فراهم کنند و به همان هدف متعالی خودمان یعنی توسعه زبان فارسی و توسعه اندیشه ایران اسلامی و تفاهم بیشتر با ملتهای دیگر و شناساندن روحیه منعطف و فرهنگی ایرانیان ببردازند. کارگاهی هم که در دانشگاه مازندران برگزار شد مهمترین هدفش این بوده تجربه مرکز فردوسی را در حیطه روش آموزش زبان فارسی و برنامه درسی و مسائل دیگر در اختیار دانشگاه مازندران قرار دهد تا در حد امکان کمتر با خطاهایی که ما در ابتدای راه داشتیم مواجه شوند. بحث دوم این است که از رهگذر این کارگاه که ختم به پرورش و تربیت نیروهای متخصص در آموزش زبان فارسی خواهد شد ما بتوانیم زمینههای مشترک همکاری خود را با دانشگاه مازندران بجوییم و انشاالله بتوانیم در آینده فراتر از بحثهای آموزشی در حیطههای تبادل دانشجو و حیطههای پژوهشی و بخشهای دیگر همکاری مشترک داشته باشیم.
دکتر قبول با توجه به حضور سه روزه اش در دانشگاه مازندران گفت: دانشگاه مازندران یکی از دانشگاههای قدیمی و استخوان دار کشور است و اگر از هر فرد دانشگاهی که با نظام دانشگاهی ایران آشنا هست از دانشگاه مازندران سوال کنید نگاه مثبتی به این دانشگاه دارد، خصوصاً اینکه در طی یکی دو سال اخیر هم توانسته توسعه مطلوبی پیدا کند و در زمینههای مختلف رشد کند. یکی از زمینههای ویژه تکامل این دانشگاه بخش روابط بینالملل و همکاریهای علمی فرهنگی بینالمللی با دانشگاههای دیگر است. به هر حال همکاران ما در این بخش راه خود را خوب پیدا کردند و بسیار خوب توانستند با کشورهای دیگر خصوصاً کشورهایی که امکان نفوذ و تاثیر گذاری و ارتباط بهتری داشته باشند. همین مسیری را که دوستان دارند دنبال میکنند برای جذب دانشجویان خارجی مسیر درستی است. اول تاسیس مرکزی به نام مرکز آموزش زبان فارسی به غیر فارسی زبانان. دوم تعامل با دانشگاههای مختلف و سفرهای رؤسای دانشگاه و استادان و دانشجویان. و سوم اینکه عقد تفاهم نامه های مشترک و تفاهم نامه های همکاری با این دانشگاهها زمینه را فراهم میکند که دانشجویان بیشتری جذب شوند. ضمن اینکه یک سری از مولفهها و شاخصهای بین المللی شدن دانشگاه طبیعتاً باید در این دانشگاه بیشتر شکل گیرد.
ارسال دیدگاه