عطروش بر ایجاد موزه تخصصی عکاسی در استان تاکیدکرد
خبرگزاری پانا: به بهانه بزرگداشت استاد علیرضا عطروش، عکاس و نقاش پیشکسوت استان به سراغش رفتیم و او طی گفتگویی با تاکیدبر بر ایجاد موزه تخصصی عکاسی در فارس گفت: رسالت اصلی هنرمندان در اجتماع کنونی،بازگو کردن واقعیت هاست؛ واقعیت هایی که به سادگی از کنار آنها میگذریم و اصلاً آنها را نمی بینیم/ پانزدهم مردادماه ازیک عمرفعالیت هنری علیرضا عطروش تجلیل میشود.
به گزارش خبرگزاری پانا، آیین بزرگداشت علیرضا عطروش،یکی ازپیشگامان عرصه هنرهای تجسمی فارس پنجشنبه پانزدهم مردادماه جاری ساعت ۲۰:۳۰ درتالارحافظ فرهنگ و ارشاداسلامی برگزار می شود.
درادامه تکریم مقام شامخ اساتید مطرح استان فارس،این بار اداره کل فرهنگ و ارشاداسلامی استان فارس با همکاری انجمن تجسمی، اقدام به برگراری مراسمی به منظور معرفی و ارائه ویزه گی های آثار و تولیدات این هنرمند نقاش و پیشگام استان طی برنامه یادشده می کند.
در این برنامه که با عنوان"شب نقش"نام گرفته است، مستندی از زندگی و آثار این استاد و پیشکسوت عرصه هنرهای تجسمی به تصویر کشیده می شود و همچنین ازسردیس ساخته شده وی که توسط مجسمه ساز ملی استادقصرالدشتی ساخته شده، رونمایی خواهدشد،که به گفته سازنده اش، این اثر هنری مجسمه، بصورت پست مدرن تولیدشده و پایه سردیس کنایه ای به تخصص و رشته هنری استاد می باشد و ترکیبی از فلز،چوب و فایبرگلاس است.
دراین آیین که با حضورمدیرکل فرهنگ و ارشادفارس و اهالی پیشکسوت و هنرمندان تجسمی کار استان برگزار خواهد شد،دکتربهنام کامران ازاعضاء هیات علمی دانشگاه هنرتهران،کوروش گلزار ازمجسمه سازان بنام ایران و استاد ذاکری شاگرد ارشد عطروش،حضور خواهند داشت و درباره آثارو هنرنمایی این معلم عرصه هنرهای تجسمی بحث می کنند و هنرمندان عرصه موسیقی کلاسیک نیز، دوئت ویالونی را نیز بر روی صحنه می نوازند.
گفتنی است،این هنرمندعکاس و نقاش یک عمردرراه آموزش عرصه هنرهای تجسمی استان فارس تلاشهای بیدریغی را داشته و درسبکهای رئالیسم و امپرسیونیسم به هنرنقاشی پرداخته و به همین دلیل به عنوان یک معلم واقعی مطرح شده و از آموزشگاه وی اساتیدی مطرح چون؛ دکتربهنام کامران ازاعضاء هیات علمی دانشگاه هنرتهران،کوروش گلزار ازمجسمه سازان بنام ایران و استاد مصطفی فتوحی نژاد از هنرمندان عرصه تجسمی درفارس به جامعه هنری استان و کشور راه یافته اند.
رسالت اصلی هنرمندان در اجتماع کنونی، بازگو کردن واقعیت هاست
عطروش، عکاس و نقاش پیشکسوت در شیراز با بیان اینکه وظیفه هنرمند دراجتماعی بهتصویر کشیدن واقعیتها می باشد، افزود: گریبان هنرهای تجسمی در دست نبود آموزشهای تخصصی است که دراین مسیر،عکاسی و هنرنقاشی حرفهای نیز در دستان گرانی مواد اولیه و نبود آموزشهای تخصصی در این زمینه، گرفتار شده است.
این پیشکسوت هنرهای تجسمی گفت: رسالت اصلی هنرمندان در اجتماع کنونی، بازگو کردن واقعیت هاست؛ واقعیت هایی که به سادگی از کنار آنها میگذریم و اصلاً آنها را نمی بینیم. همانند عکاسی اجتماعی که مستندنگاری رویدادهای روزمره زندگی است.
آموزش اصولی؛ منشأ همه پیشرفتهای هنری
تکیه بر نقاشی و عکاسی تجربی و دور بودن از مفاهیم علمی دانشگاهی، سطح عکاسی و نقاشی فارس را تنزل بخشیده و پیشرفتهای این هنر را در استان، کند کرده است.
«علیرضا عطروش» که سالهاست در حوزههای گوناگون نقاشی و عکاسی فعالیت میکند و تجربههای درخوری اندوخته است، با اشاره به مطلب فوق، اظهارداشت: وجود برنامههای نوین عکاسی در قالب نرمافزارهای رنگارنگ، شوق عکس گرفتن را در بین جوانان افزایش داده است، اما نباید فراموش کنیم که این موضوع، هیچ کمکی به پیشبرد اهداف عکاسی نکرده است.
این هنرمند شیرازی، تعالی نقاشی و عکاسی را در گرو برنامهریزی اصولی و علمی کوتاه مدت و بلند مدت میداند و اعتقاد دارد که با داشتن چشمانداز روشنتری در این حوزه،زمینههای رشد هنر در فارس مهیا میشود و میتوانیم مطابق با یک برنامه زمانی منظم و کارشناسی شده، به اهداف مد نظرمان دست یابیم.
او که کمبود تلاشهای صورت گرفته در عرصه نقاشی و عکاسی را ناشی از بیبرنامگی علمی میداند،با ابراز خرسندی ازتاسیس مرکزآموزش عالی فرهنگ و هنر شیراز، معتقد به آسیبشناسی و یافتن راهکارهای عملکرد صحیح، برای ارتقای کیفیت هنر در استان است.
به نظر پیشکسوت هنرهای تجسمی فارس، مشکل بزرگ تولیدهنری در استان، نبود تعریف مشخصی از نحوه کارکردهای برنامهای و کم توجهی به فعالیتهای آموزشی است که ذهن عکاسان حرفهای را به سمت بیتمرکزی، متمایل کرده است و خوشبختانه این مهم با راه اندازی مرکزآموزش عالی فرهنگ و هنر شیراز و دانشکده تابستانی در این کلانشهر توسط اداره فرهنگ وارشاد فارس درحال شکل گیری است.
مدرس هنرهای تصویری استان، آموزش اصولی را منشأ همه پیشرفتهای هنری میخواند و باور دارد که با ساماندهی این حیطه و بهرهمندی از کارشناسان متبحر نقاشی و عکاسی، بسترهای کیفیتگرایی در این دو هنر گستردهتر میشود و هنرآموزان توانمندتری به عرصههای کار و فعالیت هنری وارد میشوند.
کمبود دورههای تخصصی
عکاس مستند اجتماعی، کمبود دورههای تخصصی و کاهش انگیزههای هنری را از جمله مشکلات پیش روی هنرمندان این حوزه بر میشمرد و خواستار تلاش بیشتر متولیان هنرهای تصویری برای رفع مشکل یاد شده است.
او با تأکید بر تأثیر مثبت برگزاری جشنوارههای تخصصی در حوزه عکاسی و نقاشی،کشف جوانان مستعد از این طریق، خواهان اطلاعرسانی به موقع در باره چینش رویدادهای هنری متناسب با این دو هنر در فارس است.
به باور این هنرمند، کاهش استانداردهای جشنوارهای و خروج برخی نیروهای مستعد و توانمند هنری از گردونه فعالیتهای عکاسی تخصصی، زمینه گرایش بیشتر جوانان علاقهمند به این هنر را به تجربهگرایی فراهم آورده است و از این طریق، پایههای عکاسی علمی سستتر شده است.
پیشکسوت هنر استان، از برخی ساختارهای ناقص آموزشی در فارس گلایهمند است و میگوید: ارکان آموزشی، مهمترین محورهای توسعه جامعه هنری است و معمولاً در جوامع پیشرفته، بیشترین برنامهریزیهای فرهنگی و هنری را شامل میشوند؛ بنابراین، شایسته است با مطالعه روشهای موفقیتآمیز آموزشی و نمونهسازی الگوهای آزموده شده، زمینههای رشد هنرهای تجسمی را در فارس افزایش دهیم.
به اعتقاد این مدرس هنر، بسترسازی شکوفایی استعدادهای دانشجویی و تعامل آنها با هنرمندان تجربی استان، در کنار برگزاری دورههای علمی در محیطهای دانشگاهی، کمک شایان توجهی به پیشرفت عکاسی در فارس میکند و بسترهای انگیزشی هنرآموزی را در بین جوانان علاقه مند گسترش میدهد.
از نگاه این هنرمند، برپایی اردوهای عکاسی طبیعت و گردشگری، در صورتی میتواند اثر گذار باشد که پس از هر دوره، نمایشگاهی از آثار برتر هنرمندان گشایش یابد و منتقدان و تحلیلگران حوزه نقاشی و عکس، به بررسی و نقد کارهای ارائه شده بپردازند و معیارهای یک عکس و نقاشی خوب را برای مخاطبان توصیف کنند.
او با اشاره به کمبود فکر خلاق در هنر، روزمرگی را عامل رکود خلاقیتهای هنری در فارس میداند و اعتقاد دارد که برای جلوگیری از خمودی و سستی در فعالیتهای هنری، بهتر است از برپایی نمایشگاههای فردی و جمعی و کارگاههای هنری، حمایت کنیم تا اندیشههای خلاقانه فرصت بروز یابند.
عکاس با تجربه استان، انتظار اهالی هنر فارس را از مسئولان فرهنگی و هنری، مبنی بر ایجاد موزه تخصصی عکاسی در استان، برحق میخواند و خواستار تأمین بودجه آن از طرف متولیان است.
هنرمندعکاس باید با قلبش عکاسی کند تا به دست خط شخصی خودش برسد
وی ادامه داد: از خصوصیات عکس مستند اجتماعی، این است که با دیدن این نوع عکس از مردمی که چیزی دربارهشان نمیدانیم، با فرهنگ و سبک زندگیشان آگاه میشویم.انگیزه عکاس مستند اجتماعی، دغدغهی انسانیست. او در بطن جامعه است و خود با درد جامعه آشناست و با ثبت شرایط جامعه، سعی در انتقاد آن جامعه دارد،اما احترام به مردم، که موضوع اصلی این نوع عکاسی است نباید نادیده گرفته شود. عکاس مستند اجتماعی، بیش از آنکه به فکر خود باشد، باید به فکر مردم، و عکاسی صادقانه از آنها باشد.
این هنرمند که برپایی بیش از ۶۰ نمایشگاه گروهی و انفرادی را در کارنامه هنری اش دارد و از سال ۱۳۵۳ تاکنون عکاسی و نقاشی میکند، افزود: عکاسی بیشتر صنعت است، اما وقتی با هدف مشخص شده فرهنگی و یا با اشتیاق و خلاقیت هنری همراه باشد، کاملاً در رده هنری قرار می گیرد.
به نظر "عطروش" اشتیاقی که برای عکاسی آنالوگ وجود دارد، در عکاسی دیجیتال به چشم نمیخورد، اما قابلیتهای انعطافپذیری دیجیتال، مانند تکرار و...، بیشتر عکاسان شیراز را به سمت و سوی عکاسی دیجیتال سوق داده است.
او عکاسی اجتماعی را هنری فراتر از قالب های زمانی و مکانی توصیف کرد و گفت: امکانات، زمینه ساز رشد است، اما در این هنر باید عاشق باشی تا بتوانی دوام بیاوری و حرفت را بزنی.
این عکاس، عکاسی مفهومی را از گونه های بسیار متمایز و جالب توجه عکاسی دانست و افزود: به دلیل گستردگی دیدگاه ها و شخصیت های هنری موجود، بسیاری از وقتها، مجبور به تبعیت کردن از تنوع دیدگاه ها و ایجاد شیوه ها و قالب های جدید برای بازگو کردن مفاهیم هستیم و از این روست که عکاسی مفهومی از جایگاه بسیار ارزشمندی در هنر عکاسی برخوردار است.
این هنرمند با بیان اینکه در بخش های گوناگون موضوع های اجتماعی، مجموعه عکس دارد، عنوان کرد: محور اصلی عکاسی کردن برای من، توجه به جزییات و حواشی است که گاه حتی بیش از موضوع اولیه، مورد نظر قرار میگیرد.
وی اضافه کرد:عکس مستند باید حامل پیام باشد. پیامی که آن را از یک عکس طبیعت، یک پرتره و یک منظره خیابان مستثنی میکند. عکس مستند ممکن است ثبتکننده یک واقعه باشد اما این واقعه فیالنفسه باید معنا داشته باشد. معنایی فراتر از آنچه عکس خبری با خود یدک میکشد. عکس مستند ممکن است شخصیت یا احساسی را ثبت کند،اما باز هم باید مفهومی اجتماعی داشته باشد و نمایانگر چیزهایی بیش از آنچه پرتره نشان میدهد، باشد.
وی گرانی ابزار و مواد اولیه،نبود آموزش های تخصصی و کمبود منابع علمی را از مهمترین مشکلات این گونه عکاسی در شیراز برشمرد و گفت:بسیاری از علاقه مندان به عکاسی در ابتدای ورود به این رشته فکر می کنند که کار ساده ای در پیش رو دارند اما پس از مدتی متوجه سختی کار می شوند و چه بسا عطای این کار را به لقایش ببخشند.
وی مشکل دیگر را در بخش مستند اجتماعی در حوزه دانشگاهها دانست و افزود: عکاسی مستند اجتماعی در دانشگاه به شیوه درست و کاربردی تدریس نمیشود. روش تدریس در دانشگاه آن قدر تئوری است که دانشجویان از عکاسی عملی دور می شوند و فرصت نمیکنند تا آن را تجربه کنند.
آموزههای استادان بیشتر دانشجویان را به سمت کپی برداری از عکاسان صاحب نام میبرد. البته در ابتدا این کپی برداری بد نیست اما ادامه آن بدون این که به تفکر و نگاه عکاس اهمیت داده شود ، مشکل ساز است. عکاس مستند اجتماعی باید با قلبش عکاسی کند تا به دست خط شخصی خودش برسد. این دست خط نیز با تمرین و ممارست به دست میآید
ارسال دیدگاه