همراه با شهدای رمضان/۲۲

شهیدی که همواره روزه مستحبی می گرفت

خبرگزاری پانا: شهید حمیدرضا صنعتی از شهدای روستای پایین‌محله دافچاه وشهرستان خمام استان گیلان بود شهید به نماز و روزه زیاد اهمیت می‌داد. روزه‌های مستحبی که حمیدرضا می‌گرفت. ایشان بیشتر مناسبت‌های مذهبی و پایان هفته روزه‌‌ی مستحبی می‌گرفت وبه خاطر این‌که زحمت سحری پختن به من ندهد، هیچگاه نمی‌گفت که می‌خواهد روزه بگیرد.

کد مطلب: ۳۷۲۸۸۲
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرنگار آموزش و پرورش پانا، ماه مبارک رمضان همیشه منشا خیرات و برکات برای مسلمانان بویژه اهل تشیع بوده است. این برکات زمانی افزایش می یابد که با خون شهدای ایران اسلامی قرین شده باشد. در این بخش قصد داریم با پرداختن به خاطرات یکی از همین شهدا از پاداش این ماه بیشتر بهره ببریم.

شهید حمیدرضا صنعتی همواره از فرصت ماه مبارک رمضان برای عبادت استفاده می کرد و در انجام فرائض دینی از دیگران پیشی می گرفت. زهرا عبدالهی اسلام‌دوست(مادرشهید) بیشتر مناسبت‌های مذهبی و پایان هفته روزه‌‌ی مستحبی می‌گرفت وبه خاطر این‌که زحمت سحری پختن به من ندهد، هیچگاه نمی‌گفت که می‌خواهد روزه بگیرد. در یکی از شب‌های تابستان که به طور اتفاقی خیلی زودتر از اذان صبح از خواب بیدار شدم، دیدم او با نان و هندوانه سحری می‌خورد.

مشخصات شهید:

نام و نام خانوادگی:حمیدرضا صنعتی
سال تولد:۱۳۴۳
محل تولد:خمام
مدرک تحصیلی:کارشناسی امور پرورشی
نحوه شهادت: جهاد در جبهه‌های حق علیه باطل
تاریخ شهادت:۲۸/۰۲/۶۵
محل شهادت:ارتفاعات حاج عمران
محل دفن شهید:روستای پایین‌محله دافچاه
تاریخ اعزام به جبهه:۰۱/۰۷/۱۳۶۴
محل اعزام:مشهد
مدت حضور در جبهه:۴.۵ ماه

روزه‌ی مستحبی
راوی: زهرا عبدالهی اسلام‌دوست(مادرشهید)

خاطره‌ی من برمیگردد به روزه‌های مستحبی که حمیدرضا می‌گرفت. ایشان بیشتر مناسبت‌های مذهبی و پایان هفته روزه‌‌ی مستحبی می‌گرفت وبه خاطر این‌که زحمت سحری پختن به من ندهد، هیچگاه نمی‌گفت که می‌خواهد روزه بگیرد. در یکی از شب‌های تابستان که به طور اتفاقی خیلی زودتر از اذان صبح از خواب بیدار شدم، دیدم او با نان و هندوانه سحری می‌خورد. خیلی ناراحت شدم و به او گفتم که چرا به من نگفتی تا برایت سحری آماده کنم تا در این روز بلند به سختی نیفتی؟ او در جواب گفت: مادر جان خودت را ناراحت نکن. اگر روزه سختی نداشته باشدکه دیگر روزه نیست! او فردی بود که بسیار ساده زندگی می‌کرد و در کشاورزی به پدرش کمک می‌کرد. هیچ‌گاه دو نوع غذا را با هم در سفره میل نمی‌کرد. زمانی که از مشهد می‌آمد و من از شادی دو نوع غذا می‌پختم، اعتراض می‌کرد و می‌گفت: مادر جان ساده‌تر هم می‌توان غذا خورد. ما باید به فکر دیگران هم باشیم که حتی یک غذای ساده هم ندارند. نزدیک عید و خانه تکانی سال نو به ما سفارش می‌کرد که این کار را خیلی ادامه ندهید. چرا که برخی خانواده‌ها فرزند شهید دارند و باید با آن‌ها همدردی کنیم. ایمان او بسیار قوی بود. به‌طوریکه یکی از اساتید ایشان آیت الله طاهریان که بعد از شهادت ایشان از مشهد به منزل ما آمدند می‌گفتند: هر موقع درس "خداشناسی از راه دل" را می‌دادم می‌دیدم که حمیدرضا آرام اشک می‌ریزد.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار