ایامی که باید بنده بود و فقط بندگی کرد
خبر گزاری پانا: السلام علیک مولای شبهای تاریک کوچههای پرغصه، مولای من آن شب که در میان کوچههای بیرحم، عطر رفتنت بوی مشک میداد رهایی تو را از بند زمین مژده میداد، مولای من علیِ به گزارش خبرگزاری پانا: کوچههای بینشانه، تو رفتی اما کوفیان در حسرت تو تا قیامت بیقرارند.
به گزارش خبرنگار پانا ،علی جان ! قسم به فرق شکافتهات که چشمه ساری بود برای بیدار شدن چشمهای به خواب رفته ما و بهانهای سرخ برای رسیدن به اوج. قسم به آن دم که در محراب خونینت لبخند گشادی بر چشمانی که نبودت را آرزویش بود، مولای من ای آشنای کوچههای غربت و دلتنگی، ای نانآور خانههای دل سنگین، میخواهم ببارم بر غربت و مظلومیتت، مولای من آن دم که سجاده سرخت بیوفایی کوفیان را نشان بود تو اسوه مردانگی بودی و وفاداری.
و چه ایامی است ایام پرگشادنت به ملکوت اعلی، نخستین شب قدر شب نوزدهم ماه مبارک رمضان گذشت، شبی که هیچ شبی در طول سال به فضیلت آن نمیرسد و انجام هر عملی در آن شب بهتر از هزار ماه است و در این شب تقدیر و سرنوشت رقم خورد. در این شب ملائکه و آسمانیان بر زمین آمدند و مقدرات زمینیان را بر صاحب زمان تقدیم کردند.
این شب که نهایت بهترینها و زیباییهای ماه الهی است توفیقی است که خدای عزوجل بر بندگان خود ارزانی کرده و آنها را مورد لطف و بخشش خود قرار داده است. خوش به حال آنان که از این شبهای ملکوتی جرعهای مینوشند و خود را سرمست این لطف بی مثال میکنند و چه بد است حال آنان که از این ماه و شبها گذر میکنند بیآنکه نفسی را با آیهای از سورههای نور تازه کنند.
شب قدر و داستان مظلومیت علی(ع)
در شب نوزدهم رمضان سال چهلم هجری، علی بن ابی طالب(ع) در مرکز خلافت خود مورد حمله قرار گرفت. عبدالرحمان بن ملجم و دو تن از یارانش، زمانی پیش در اجتماعی در مکه با یکدیگر بیعت کرده بودند تا در شبی، به قتل امیرالمؤمنین علی(ع)، معاویه بن ابی سفیان و عمرو بن عاص اقدام کنند. در آن شب عمروبن عاص به مسجد نرفت اما آنان توانستند به معاویه خنجر زنند و امام علی (ع) را مورد حمله قرار دهند و سر مبارک ایشان مورد ضربت قرار گرفت؛ این اقدام در حالی صورت گرفت که امام خوبیها تنها چهار سال و چند ماه حکومت عدل خود را به دست گرفته بود.
ابن ملجم عضو گروه مارقین بود. آنها حضرت علی (ع) را مجبور به قبول حکمیت کردند ولی بعد از مدتی باز از کار خود منصرف شده و از امام علی خواستند آن عهد را نقض کند اما امام علی(ع) از شکستن پیمان خودداری کردند، لذا آنها که همان خوارج بودند در برابر امام علی (ع) به مقابله برخاستند و جنگ نهروان را به راه انداختند. در این جنگ حضرت علی (ع) توانست پیروز میدان شود اما این پیروزی کینهای را در دل دشمنان کاشت و آنان به علت شکست تصمیم گرفتند آن حضرت را در محراب نماز مورد حمله قرار دهند و بر فرق مبارکش ضربت زدند.
در آن شب امام علی (ع) تا سحرگاه مشغول مناجات با خدا بود و آن دم که سحر شد قدم سوی مسجد نهاد، بعد از شروع اقامه نماز ابن ملجم با شعاری که همیشه خوارج سر میدادند (لا حکم الا لله) به سوی امام علی حمله کرد و شمشیر خود را بر فرق مبارک ایشان فرو برد و در آن لحظه امام تنها ندا میداد: فُزْتُ وَ رَبِّ الْکَعْبَه و آن شب نخستین شب قدر بود که در خصوصش فضیلتها و اعمال فراوان گفته شده است.
ملائکه در شب قدر بر زمین میآیند و اعمال بندگان و کارهایی که خود میخواهند طی سال انجام دهند همچون روزی و سلامتی شان را در پرونده آنها ثبت کرده و هر انسانی خود مسئول سرنوشت خویش است.
فرهنگیان خراسان جنوبی نیز در این ایام دل به ولایت علی(ع) سپرده و خاضعانه عذر تقصیر به درگاه معبود می آورند باشد که به حرمت مولود کعبه خداوندگار عالم قلم عفو بر سیاهه گناهانشان کشد.
در زیر این گزارش گوشه ای از عرض ارادت های کارکنان آموزش و پرورش خراسان جنوبی به ساحت امیر مومنان را به نظاره می نشینیم.
ارسال دیدگاه