آشنایی با آیین «شب های نیمه» در روستاهای سینقان و خاوه دلیجان
خبرگزاری پانا: در روستاهای سینقان و خاوه دلیجان به شب های سیزده تا ۱۵ رمضان «شب های نیمه» می گویند که با آیین خاصی همراه است.
به گزارش خبرنگار پانا، دلیجان یکی از شهرهای استان مرکزی و مرکز شهرستان دلیجان است که در جنوب شرقی استان قرار گرفته است مردم این شهرستان در گذشته برای بیدار شدن به هنگام سحر، در بالای پشت بام ها با چوب روی پیت می كوبیدند و یا با صدای خروس كه به آن «سحرخون» می گفتند، و یا با صدای جارچی كه تمام كوبه ها را می كوبید و سپس با صدای بلندی قرآن می خواند و اذان می گفت بیدار می شدند تا سحری بخورند.
در روستای سینقان و روستای خاوه به شب های سیزده تا ۱۵ رمضان، «شبهای نیمه» گویند، در این شب ها در روستای سینقان پسر بچه های كوچك در گروه های ۱۰ و ۱۱ نفری در مركز روستا جمع شده بعد از افطار در كوچه ها به راه افتاده و با خواندن برخی اشعار آجیل (نخودچی، كشمش، نقل، نبات و ...) جمع آوری می كردند و به اعتقاد مردم این كار شگون دارد.
"والشّمس و الضّحی ها / هو هوی هوی"، "والقمر اذا تلها / هو هوی هوی"، "امشب شب نیمه است / كه ما میهمانیم"، " آقازاده رو بیدار كنید / سحری خورده / هو هوی هوی"، و یا دست و در آرد و كیسه كن/ هوهوی هوی، صد تومنی رو خرده كن / هوهوی هوی، قسمت بچه های در خونه كن / تا بچه ها راضی شوند / از در خونه ات راهی شوند، ، متن این اشعار است.
در شب های قدر (۱۹، ۲۱، ۲۳ رمضان) مردم در مساجد احیاء می گیرند و سخنرانی روحانی در مسجد نسبت به شب های قبل طولانی تر است، در این شب ها در مساجد سینه زنی و نوحه خوانی و مداحی نیز برگزار می شود و در پایان قرآن بر سر می گیرند.
مراسم شب های قدر تا نزدیك سحر در مساجد ادامه دارد، آن گاه مردم به منزل رفته سحری خورده و برای نماز جماعت صبح به مسجد باز می گردند.
در روستای زر (دهستان جاسب) و بعضی دیگر از نقاط بررسی شده در ۲۱ رمضان، مراسم سینه زنی و زنجیر زنی مشابه روزهای تاسوعا و عاشورا در خیابان ها انجام می گیرد.
در روز بیست و یكم رمضان اهالی نراق هم نخل ها را برداشته و مشابه عزاداری امام حسین (ع) در روز عاشورا به سینه زنی، زنجیرزنی و ... می پردازند، با این تفاوت كه دیگر كفن نمی پوشند.
در شب ۲۱ ماه رمضان دامداران و گلّه داران شیرواره نمی كنند بلكه شیر را به فقرا می دهند، در گذشته در روز شهادت حضرت علی (ع) در روستای خاوه آب آبادی را هرز می دادند تا به رودخانه برود.
در آخرین شب رمضان در گذشته مردم در غروب آفتاب به پشت بام ها می رفتند تا ماه را رؤیت كنند، پیرمردها معتقدند كه در هنگام دیدن ماه دعا مستجاب خواهد شد و هر كسی نماز اول ماه های قمری را بخواند، در آن ماه مریض نخواهد شد و بلا بر او نازل نمی شود، در شب آخر رمضان (شب عید فطر) برای تمام كسانی كه در سال گذشته فوت شده ای دارند به عنوان بزرگداشت مجلسی در مسجد گرفته می شود.
ارسال دیدگاه