نشست خبری پرفورمنس «رنگاهنگ» برگزار شد؛

مجابی:موسیقی ایرانی را به چالش دعوت کردم/ساکت:تحت تاثیر رنگها می نوازم

خبرگزاری پانا: نشست خبری دومین پرفورمنس «رنگاهنگ» امروز ۲۲ اردیبهشت ماه با حضور کیوان ساکت نوازنده تار و علیرضا مجابی هنرمند نقاش و جمعی از اصحاب رسانه در تالار وحدت برگزار شد.

کد مطلب: ۳۴۷۷۲۰
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا، در ابتدای نشست علیرضا مجابی در خصوص این پرفورمنس توضیح داد: این دومین پرفورمنس «رنگاهنگ» است که با یک نگاه بینامتنیت بین موسیقی و هنر نقاشی شکل گرفته است. من در این پرفورمنس موسیقی اصیل ایرانی را به چالش دعوت کرده ام که قرار است هر دو هنرمند به صورت کاملا بداهه و خلاق در لحظه تحت تاثیر هم شروع به کار می کنند.

وی افزود: آقای ساکت بر اساس حسی که از من و آن لحظه می گیرند شروع می کنند به نواختن و زخمه زدن بر ساز، من نیز تحت تاثیر نوای تار ایشان شروع به نقاشی می کنم. یک پرفورمنس که در لحظه موسیقی و نقاشی تبدیل به یک هنر می شوند و پیوندی بین آن ها رخ می دهد که یک اتفاق متفاوت و آفرینش هنری متفاوت شکل می گیرد.

هر اتفاقی که رخ دهد در لحظه و اتفاقی شکل می گیرد

این هنرمند تصریح کرد: هیچ ذهنیتی نه من و نه آقای ساکت نسبت به هنری که قرار است خلق شود وجود ندارد و هر اتفاقی که رخ دهد در لحظه و به صورت کاملا واقعی شکل می گیرد. «پرفورمنس آرت» هنری است که در لحظه شکل می گیرد و ما نیز بدون هیچ تمرین و ذهنیت در آن حضور پیدا می کنیم.
وی در ادامه صحبت های خود به درگذشت محمد علی سپانلو اشاره کرد و گفت: واژه و شعر ایرانی باید برای این اسم احترام قائل باشد چراکه محمد علی سپانلو برای واژه ها حرمت خاصی قائل بود و برای کاری که خود انجام می داد به عنوان شاعر صرفا نه به سرودن شعر بلکه خود را نماینده فرهنگ ایرانی می دانست برای راهی که خودش در پیش گرفته بود.
در ادامه کیوان ساکت که با اندکی تاخیر در این نشست حاضر شد، به صحبت درباره این پرفورمنس پرداخته و گفت: این کار بار اول نیست که انجام می شود نه برای من و نه برای مجابی... هنر نقاشی در مفهوم خود زمانی که از ذهن و پنجه یک هنرمند با احساس مسوولیت و آشنا به مفاهیم هنری تراوش می کند همیشه می تواند راهگشای اندیشه های بسیاری باشد.
هنر نقاشی مدیون اروپاست
وی افزود: در اروپا که هنر نقاشی مدیون آن است همیشه سبک ها و شیوه های جدید نقاشی از ذهن نقاشان شروع شده است و بعد وارد عرصه های دیگر هنری هم چون موسیقی و هنرهای معماری و ... شده است. به عقیده من که از کودکی با نقاشی بیگانه نبودم و شاگرد سرآمدان آن بوده ام نقاشی با موسیقی ارتباط تنگاتنگ دارد. من به شخصه هر قطعه موسیقی که می سازم بخش زیادی از آن لحظه را به شکل تصویری می بینم و به عینه لحظه اجرا را به تماشا می نشینم.
این نوازنده عنوان کرد: در کارهای من رگه هایی از رنگ و تصویر همیشه وجود داشته است و به عقیده من نت های موسیقی هرکدام یک رنگی دارند. در کتاب «موسیقی و خط» نیز بیان شده است که موسیقی ایران از شکل خط نستعلیق تبعیت می کند. در این اجرای پرفورمنس ما سعی کردیم به نوعی از لحاظ فرمالیستی یک ساختارشکنی داشته باشیم و به شکلی که این ساختار شکنی در خلوت هنرمند نباشد و در جمع اجرا شود. نه من از طرح و رنگی که ایشان انتخاب می کنند خبر دارم و نه ایشان از نوع اجرای من، ما مردم را کاملا در این اجرا دخیل می کنیم.
وی ادامه داد: برایم خیلی جذاب و پرهیجان است که چه اتفاقی قرار است در این اجرا رخ دهد. می خواهم جلوه ای دیگر از نوازندگی موسیقی ایرانی را به اجرا بگذارم.

پایان پرفورمنس پایان و امضا نقاشی است
مجابی درباره زمان این اجرا بیان کرد: زمان این اجرا برای ما به طور دقیق مشخص نیست ولی پایان این پرفورمنس با پایان و امضای این نقاشی شکل می گیرد. یک محدودیت زمانی تالار برای ما در نظر گرفته است ولی زمانی که من نمی دانم چه چیز قرار است بکشم طبیعی است که از مدت زمان طول کشیدن کار نیز بی اطلاع باشم.
این هنرمند نقاش در پاسخ به خبرنگار پانا، در خصوص اینکه پرفورمنس قبلی ایشان با ساز پیانو همراه بوده و این بار به سراغ یک ساز کاملا ایرانی و موسیقی اصیل ایرانی رفته اند، چه تغییری در کار ایشان ایجاد می کند، توضیح داد: در کار قبلی بدون هیچ ذهنیتی که از خلق اثر داشته باشیم با یک موسیقی پست مدرن اثری را خلق کردیم اما علاقه شخصی من همیشه موسیقی اصیل ایرانی بوده است و در خلوت خودم نیز همیشه به موسیقی اصیل ایرانی گوش می سپارم. دعوتی هم که از آقای ساکت برای این کار انجام دادم به دلیل همین حسی بود که از موسیقی ایشان و نوای سازشان می گرفتم.
وی افزود: ایشان با کاری که داشته اند همیشه به دنبال ساختار شکنی بوده اند مهم ترین ویژگی ای که من به آن نیاز داشتم و برای این پرفورمنس مورد استفاده قرار می گرفت و به جذابیت و هیجان آن می افزود. مطمئنا این حس در کار من و در پالت من هم تغییری ایجاد خواهد کرد و صددرصد هم می گویم که این به این معنا نیست که قرار است نقاشی ایرانی بکشم و به هنر شرقی نزدیک شوم. من رگه های کار خودم را دارم ولی تاثیر کار کیوان ساکت و زخمه های تار او نیز در این کار دیده خواهد شد.
زمان اجرا منتظر عکس العمل مخاطب هستم
مجابی درباره اینکه چرا این پرفورمنس همچون کار قبلی در فضای باز اجرا نمی شود، بیان کرد: من بیشتر دوست داشتم در فضای باز باشد ولی آقای ساکت یک دلیل کاملا فنی آوردند و گفتند با ساز ایرانی در فضای باز اجرا سخت انجام می شود. چند سالن مدنظر ما بود ولی تالار وحدت دارای ویژگی ها و عناصری فرامتنی بود که می توانست تاثیر بهتری بر کار ما بگذارد.
وی تصریح کرد: مخاطب در این اجرا آزاد است تحرک داشته باشد و ضرورتی ندارد تمام مدت سکوت مطلق داشته باشد. من منتظر عکس العمل مخاطب هستم تا از آن حس بگیرم و براساس آن حس بر روی بوم قلم بزنم.
ساکت نیز در پایان دلیل پرهیز کردن از اجرا در فضای باز را اینگونه شرح داد: دلیل پرهیز از اجرا در فضای باز نوع سازی است که در این اجرا قرار است بنوازم. اینکه چرا باید موسیقی ایرانی را در سکوت گوش و اجرا کرد دلیل دارد؛ هر اقلیم روی مردمان آن اقلیم تاثیر خود را می گذارد، چه بر روی رنگ پوست، لهجه، خوی ها و عادت ها و ... اقلیمی که ما در آن زندگی می کنیم و جغرافیایی که در آن موسیقی ایرانی تکوین پیدا کرده است یک اقلیم پر آفتاب است مخصوصا در استان فارس و خراسان که تار در آن رشد پیدا کرده است.
موسیقی ایرانی درونگراست
وی خاطر نشان کرد: در گذشته دیوارها قطور و سقف ها کوتاه بود، وقتی شما مجبور باشید در این نقاط زندگی کنید جذب این می شوید که به درون کشیده شوید و به درون فکر کنید، از اینرو موسیقی ایرانی نیز درونگرا است. پس هنرمند هم شما را به فضای درون می برد، از اینرو شما نمی توانید در فضای باز موسیقی را اجرا کنید. موسیقی اروپایی برونگرا است این به معنای ارجح بودن هیچ کدام نیست بلکه ذات هرکدام به یک شکل است. طبیعتا این تفکر ارائه و ایجاد اثر نقاشی در فضای باز نیز از فضای اروپایی وارد ایران شده است.
گفتنی است، این پرفورمنس جمعه اول خرداد ماه ساعت ۲۱ در تالار وحدت برگزار خواهد شد.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار