به بهانه هفته بزرگداشت مقام معلم/ ۳۴

معلم بشرویه ای که مهربانی الهی را معنا کرد

خبرگزاری پانا: هم زمان با هفته بزرگداشت مقام معلم وروز پدر مصاحبه ای با پدر ،همسرومعلمی فداکار ودلسوز در شهرستان بشرویه چون شمع علاوه در مدرسه در منزل نیز روشنی و گرمابخش خانواده است.

کد مطلب: ۳۴۳۶۷۲
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرنگار پانا - استان خراسان جنوبی، با تبریک هفته بزرگداشت معلم واستاد شهید مطهری و همچنین میلاد با سعادت مولای متقیان علی (ع) مصاحبه ای با معلمی فداکار و با وفا که علی رغم این که در حرفه ی خود با پشتکار و جدیت مشغول به خدمت به دانش آموزان ایران زمین است، با دلسوزی تمام حدود ۱۰سال از همسرش که مبتلا به بیماری MS است مراقبت می کند.

او نمونه یک همسر فداکار و باوفا است و تمام وظایف کار و خانه و بزرگ کردن فرزندان را به جای همسر بیمارش به دوش گرفته است.

پانا: خودتان را معرفی کنید.

حسن حدادیان فرزندمحمدعلی، متولد۱۳۴۵، اهل و ساکن شهرستان بشرویه. مدت ۲۵سال است که در آموزش وپرورش مشغول به خدمت هستم.۲۱ سال است که ازدواج کرده ام و ۲فرزند دارم.

پانا: در مورد بیماری همسرتان صحبت کنید.

همسرم تاسال ۸۵ هیچ گونه مریضی نداشت. حتی از زمانی که باهم ازدواج کرده بودیم حتی یک قرص به عنوان این که گفته باشد سرم دردمی کند،نمی خورد. در یکی از شب های تابستان در صحن خانه روی تخت نشسته بودیم و شام می خوردیم . پسرمان درآن موقع ۴ساله بودکه به طورناگهانی گریه کرد. فورا او را به بیمارستان رساندم و او را بستری کردند، سه روز در بیمارستان بستری بود و صبح روز بعد برای عیادتش به بیمارستان رفتم که همسرم گفت: احساس خاصی در زانویش دارد.

همان روز در داخل بیمارستان او را معاینه و مقداری دارو و آمپول نسخه کردند. پس از چند روز ،مصرف داروها کار ساز نبود و آن احساس در زانو بیشتر شد که من با مشورت خودش به دکتر متخصص اعصابی که آن زمان در شهرستان ماحضور داشت ، مراجعه کردیم.


چندروز بعد همسرم درحال آماده کردن غذابود که دیدم با رنگ پریده به دیوار تکیه داده است و تمام غذا ها روی زمین ریخته وهمسرم دچار تپش قلب شدید شده بود. بعد از این اتفاق به مشهد رفتیم و همسرم را به مدت ۲۰روز در بیمارستان بستری کردیم. از آن تاریخ به بعد هر سه ماه یکبار به پزشک مراجعه می کردیم و داروهای مختلف استفاده کردیم اما فایده ای نداشت،به طوری که در حال حاضر مدت ۹سال است که ناتوان از راه رفتن است و نیاز به نگهداری اطرافیان دارد.

پانا: در برابر مشکلاتی که مربوط به بیماری همسرتان وجود دارد چه کار می کنید؟

با امید به خدا و صبر واستقامت به دنبال درمان وبهبودی همسرم هستم واز هیچ تلاشی در این باره دریغ نکرده ام .

پانا: چه چیزی باعث شد که شما با توجه به مشکلات حاضرواینکه همسرتان توانایی انجام هیچ کاری را ندارند ونمی توانند حرکت کنند ،به فکر ازدواج مجدد نیفتاده اید ؟

ازدواج مجددهیچ کمکی به بهبودی همسرم نمی کرد .هم چنین ازدواج من باعث ناراحتی فرزندانم می شد .آنها در اوایل بیماری همسرم خیلی سختی کشیدند ووضعیت مادرشان تا حد زیادی باعث نگرانی روحی آنها شده بود.

پانا: فرزندان واطرافیان شما با این موضوع چگونه کنار آمدند وچگونه رفتار می کنند ؟


دراوایل بیماری حدود ۳تا۵سال خیلی سخت گذشت واطرافیان هم همگی ناراحت بودند.ولی در حال حاضربرای همه عادی شده است .

پانا: آیا کسی یا ارگانی در امر نگهداری و معالجه ی همسرتان شما را یاری کرده است؟

خیر

پانا: عکس العمل همسرتان در رابطه با فداکاری شما چطور بود ؟

خوب بود و همیشه شکر گزار خداوند است .

حرف آخر

باید بگویم به لحاظ بیماریهای خاص در کشور ما هیچ گونه پیشرفتی صورت نپذیرفته است و حتی راه برای اعزام به خارج از کشور برای اینگونه بیماریها بسته است .

کلام آخر اینکه تا وقتی سالم هستید قدر سلامتی خودتان رابدانید.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار