عبدالحمید ارجمند:
فرانسویها موزه لوور را با آثار باستانی ایران آباد کردند
خبرگزاری پانا: فیلمهای مستند «آنتوان خان» و «گلنبشتهها در دادگاه» در خانه هنرمندان ایران به نمایش در آمد.
به گزارش سرویس فرهنگی پانا، در برنامه این هفته انجمن تهیهکنندگان سینمای مستند که سهشنبه ۸ اردیبهشت در تالار استاد شهناز خانه هنرمندان ایران برگزار شد، فیلمهای مستند «آنتوان خان» و «گلنبشتهها در دادگاه» به نمایش در آمد و در ادامه جلسه نقد و بررسی فیلمها با حضور مهناز رکنی کارگردان و عبدالحمید ارجمند تهیهکننده این دو فیلم برگزار شد.
در ابتدای این برنامه پدرام اکبری، مجری برنامه، به گستره تاریخی و فرهنگی ایران اشاره کرد و گفت: تاثیرگذاری این گستره فرهنگی و تاثیرگذاری آن بسیار بیشتر از چیزی است که در ذهن خود میپنداریم. مستندهایی که امروز با هم دیدیم آثار باارزشی هستند که به افزایش اطلاعات ما در این خصوص کمک میکنند. در دنیای امروز که شاهد هجوم شبکههای ماهوارهای هستیم، چنین مجموعههایی کمک میکند هویت خود را بهتر بشناسیم.
در ادامه مهناز رکنی کارگردان این دو مستند ضمن تشکر از ارجمند بهدلیل انتخاب این موضوعات برای ساخت فیلم مستند گفت: امروز برای نخستینبار موفق به دیدن مستند «گلنبشتهها در دادگاه» شدم، چرا که پیش از این نتوانسته بودم در هنگام پخش تلویزیونی به تماشای آن بنشینم. مستندهایی که تاکنون کارگردانی کردیم عمدتا در زمینه فرهنگ ایرانی و یا مستند پرتره بوده است. این مستندها را نیز با حداقل امکانات ساختیم.
وی سپس در پاسخ به سوال اکبری در خصوص تصنعی بودن بازی برخی بازیگران و نامطلوب بودن صداگذاری فیلم گفت: تعداد برنامههایی که در این مجموع تهیه شد زیاد بود و قرارداد من به نحوی بود که مونتاژ نهایی فیلم زیر نظر من انجام نشد. به همین دلیل خودم هم به صداگذاری فیلم نقد دارم و صداگذاری فیلم بدون نظرخواهی از من را کملطفی تهیهکننده فیلم میدانم. در مورد تصنعی بودن بازیها نیز میپذیرم که هر کاری نواقص خودش را دارد. در طول ساخت این فیلم کمبود عوامل و امکانات و محدودیت وقت کار ما را دشوار کرده بود. امیدوارم مسئولین توجه بیشتری به مدیریتها، امکانات و بودجه تدارک دیده شده برای چنین آثاری داشته باشند.
در ادامه ارجمند به فرآیند ساخت این مجموعه آثار پرداخت و گفت: مجموعه «جستجوگران پارسه» مجموعهای ۱۸ قسمتی بود که طرح آن توسط من به صدا و سیما ارائه شد و ساخت آن ۳ سال بهطول انجامید. تمام آثار این مجموعه به تاریخ و فرهنگ ایران میپردازد و شرح حال کسانی است که به دیدن ایران آمدهاند و بعد مجذوب فرهنگ و معنویت آن شدهاند. در این میان برخی بهره معنوی گرفتند تا آنجا که حتی وصیت کردند پس از مرگ در ایران به خاک سپرده شوند. بعضی نیز به سودهای مادی رسیدند از جمله فرانسویهای که آثار ما را بهمدت ۸۰ سال در اختیار گرفتند و با آن موزه لوور را آباد کردند. به نظر میرسد خارجیها با دقت و حوصله بیشتری از میراث مادی و معنوی ایرانیان مراقبت میکنند.
وی سپس به مشکلات مالی ساخت مستندهای تاریخی پرداخت و گفت: متاسفانه برای ساخت فیلم مستند، بودجه اندکی در اختیار تهیهکننده قرار میدهند. توقع سفارشدهندگان این است که کارگردان با ذوق و خلاقیت بتواند کمبودهای مالی را جبران کند. در حالیکه مستندسازی کاری دشوار و هزینهبر است. مخصوصا زمانی که مستند تاریخی و نیازمند بازسازی تصاویر باشد. بهعنوان مثال ما نمیتوانستیم تصاویر لانگشات داشته باشیم چون نمیتوانستیم تعداد زیادی بازیگر را به کار بگیریم. یا اینکه هزینه سفر به آمریکا آنقدر زیاد بود که تقریبا تمام بودجه این کار را به خود اختصاص داد. ارجمند در توضیح اینکه چرا این مستندها کمتر دیده شدهاند گفت: این مستندها چندینبار از شبکههای مختلف صدا و سیما پخش شدهاند اما بعضا ناهماهنگیهای در پخش اتفاق افتاده و شاید اطلاعرسانی آن هم خوب صورت نگرفته باشد.
در بخش دیگری از این برنامه نعمت احمدی، وکیل دادگستری، که در میان تماشاگران حضور داشت به ابراز نظر در مورد این مستندها پرداخت و گفت: بهعنوان یک وکیل که سرنوشت آثار باستانی ایران را بسیار مهم میدانم، چندین مقاله راجع به گلنبشتهها نوشتم. نقدهای زیادی به شیوه برخورد ما با این قضیه ملی وجود دارد و به نظر میرسد طرفهای خارجی با این مسائل دلسوزانهتر برخورد میکنند. معضلات حقوقی که در دوره پیشین سازمان میراث فرهنگی وجود داشت باعث شد که سرِ سرباز هخامنشی به راحتی از دست ما خارج شود. در حالیکه در همان زمان افرادی را داشتیم که حاضر بودند آن اثر باستانی را خریداری کنند. در مورد فیلم پخش شده به لحاظ فنی حرفی برای گفتن ندارم اما به لحاظ محتوایی آنرا درخشان میدانم چرا که توانست بخشی از حقایق درگیری ما با دانشگاه شیکاگو را به نمایش بگذارد. در پرونده حقوقی دانشگاه شیکاگو تاکنون موفق بودهایم و در ادامه هم میتوان این روند را ادامه داد.
ارسال دیدگاه