به بهانه گرامی داشت مقام معلم/۳۸

۲۷ سال تدریس کلاس اولی ها و نفس روستایی های حاشیه تهران

خبرگزاری پانا: فهیمه عابدی معلم کلاس اول روستایی است که عاشقانه می آموزد و به گفته ساکنین ،نفس روستا است.

کد مطلب: ۳۴۰۷۹۶
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرنگار آموزش و پرورش خبرگزاری پانا، فهیمه عابدی آموزگاری است که ۲۷ سال است در مدارس منطقه ۱۹ مشغول به خدمت است و ۲۴ سالی می شود که دارد کلاس اول درس می دهد. او معلمی است بی اندازه متفاوت. مثل او کم نیست در کشور ما اما تصور فراوانی این نوع معلمان نیز اشتباه است. وی هم اکنون در یکی از مدارس روستایی حاشیه جنوب تهران در حال تدریس سخت ترین پایه ابتدایی یعنی کلاس اول است. به گفته ساکنین این روستا، معلم کلاس اول مدرسه آن ها نفس روستا است.

عابدی با افتخار می گوید که خودش معلمی را انتخاب کرده است و این در حالی است که ۲۷ سال پیش می توانست به راحتی دست به انتخاب های دیگری برای شغلش بزند اما او معلمی را انتخاب کرد چرا که سواد آموزی و آموزش به کودکان، حس خوبی به او می دهد.

فهیمه عابدی متفاوت است. تفاوت او به ارتباط تنگاتنگش با اولیای دانش آموزان برمی گردد. به داشتن رابطه ای خوب و قوی با خانه دانش آموزان که در راستای ارزیابی مداوم و کنترل همه جانبه مسائل آموزشی و رفتاری صورت می گیرد. او با دانش آموزانش زندگی می کند و به آن ها عشق می ورزد تا آنجا که در این مدت ۲۷ ساله، حتی یک روز هم در مدرسه غیبت نداشته است و حتی همان روزی که کودک کوچک خودش بیمار بود هم با همان کودک تب دار در کلاس حاضر شد و به کارش ادامه داد. دیر آمدن برای این آموزگار بیشتر به شوخی شباهت دارد. به همراه دانش آموزانش هر روز کلاس را تمیز می کند. برنامه صبحانه روزانه جز جدانشدنی برنامه درسی او است. دلش می خواهد کودکان تغذیه ای سالم داشته باشند. پا به پای دانش آموزان تازه وارد به مدرسه، کودکی می کند و همچون مادری دلسوز با جدیت به آن ها الفبای فارسی و زندگی را می آموزد.

عابدی تقلیل دارد. باید یک روز در خانه استراحت کند. حقش است اما نمی ماند در خانه و بدون هیچ حقوق و دستمزدی از یک روز تعطیلی خودش صرف نظر کرده و با همان توان و انرژی همیشگیش در کلاس حاضر می شود. ظهرها هم دیر به خانه می رود. بیشتر روزها دو سه ساعتی بعد از ساعت تعطیلی، در این مدرسه روستایی می ماند. می ماند و با بچه هایش بیشتر تمرین می کند. از سرویس هم که جا می ماند و ناچار است هزینه زیادی برای برگشت به خانه بپردازد هم باز او را از این کار منصرف نمی کند. عاشق است دیگر لابد. جز عشق توجیه دیگری نیست که فعالیت های خالصانه این معلم را بتواند تعریف کند.

از او که درباره کار در مدرسه روستایی می پرسم، آهی می کشد و می گوید: "روزهای اول حس غم زیادی داشتم و بعد از گذشت مدت زمانی متوجه شدم که در این مدرسه روستایی باید انرژی بیشتری برای آموزش بگذارم. علاوه بر این دانش آموزان اینجا از لحاظ مالی و مشاوره رفتاری به حمایت های زیادی نیاز دارند و من در این چهار سالی که در روستا هستم، تمام تلاشم را می کنم تا نیازهای آن ها را برطرف کنم."

طی ۲۷ سال گذشته تغییرات در آموزش و پرورش را بسیار زیاد برمی شمرد و بر این باور است که بسیاری از روش های قدیمی کاربردی تر بودند و در حال حاضر بیش از آنکه به آموزش و سوادآموزی اهمیت داده شود، حاشیه ها در متن قرار گرفته اند. او روش های جدید آموزش و پرورش را مثبت قلمداد نمی کند و روز خوشحالی اش در مدرسه روزی است که تنها به فکر آموزش دانش آموزان وارد کلاس شود و نگران طرح های جدیدی که مصوب می شود، نباشد. طرح هایی که به زعم این معلم کارکشته و با تجربه هیچ کاربردی در درس و آموزش اخلاق به دانش آموزان ندارد و کاری تزیینی و غیر ضروری است.

بحث بر سر قدرت اجرایی که می شود، از اقداماتش به عنوان یک مقام اجرایی می گوید: "معلم های ورزش و هنر در مقطع ابتدایی باید جدا شوند و تلاش شود تا معلم هایی وارد کلاس شوند که از کودکی استعداد دانش آموزان را تشخیص دهند و به کمک والدین آن ها را پرورش دهند."

از نگاه او معلم خوب معلمی است که دانش آموزانش را از صمیم قلب دوست بدارد، بی اندازه دلسوز بوده و جدیت و خوش اخلاقی را توامان با هم داشته باشد و طوری رفتار کند که دانش آموزان عاشقش شوند و الگوی مناسبی برای کودکان باشد.

فهیمه عابدی این روزها کمی خسته از نامهربانی ها است اما باز خدا را شکر می کند که معلمی را انتخاب کرده است و همچنان از خدا می خواهد که از پس مسئولیت های سنگینش برآید. او نمی داند که متفاوت است و پاسخ تفاوت هایش در دستان خدا است.


ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار