موج شکن انزلی یادگار ۱۰۰ سال ایستادگی
خبرگزاری پانا:
به گزارش خبرگزاری پانا،این سازه که سال ۱۲۹۳ احداث شد تا آرامش را برای پهلوگیری کشتی ها در کانال بندر مهیا کند؛ با ساخت موج شکن های جدید اکنون دوران بازنشستگی خود را می گذارند و آمد و شد گردشگران ، قلاب انداختن ماهی گیران ، پرواز کاکایی ها و شنای نوجوانان و جوانان را به نظاره نشسته است .
موج شکن انزلی که عاشقانه دل به دریا زده، یکی از گردشگاه های محبوب مردم این شهر و مسافرانی است که طلوع و غروب خورشید، چشم انداز مناظر اطراف از پل انزلی تا بوستان ساحلی و بندرگاه را به دیدارکنندگان هدیه می کند.
بر اساس نوشته عزیز طویلی در کتاب تاریخ انزلی؛ قبل از احداث موج شکن های انزلی کانال بین انزلی و غازیان همانند خلیجی بود که کشتی های تجاری بمنظور تخلیه و بارگیری و یا مصون ماندن از امواج و توفان دریا، به آنجا پناه آورده، به اسکله ها پهلو گرفته و یا لنگر می انداختند اما امواج دریا، تا داخل کانال را می کوبید و به شناورهای مستقر در خلیج آسیب می رساند.
از این رو نیاز به احداث موج شکن ها احساس شد و در نتیجه قرارداد ساخت این بنای عظیم که از شاهکارهای معماری درنوع خود است، منعقد شد.
به منظور احداث موج شکن ها به طول ۱۴ کیلومتر راه آهنی از کوه های پونل تالش تا انتهای غرب خلیج کپورچال در مرداب کشیده شد و سنگ ها، از کوه های این منطقه استخراج و پس از تراشیده شدن به اسکله کپورچال حمل و از آنجا به وسیله کرجی های بزرگ که وسیله قایق های موتوری یدک می شد، به محل احداث موج شکن ها و اداره بندر منتقل و تخلیه می شد.
موج شکن ها زیر نظر دو نفر مهندس روسی به نام های علی اف و پلاناتوف بنا شد. برای خنثی کردن امواجی که مستقیم از طریق دهنه موج شکن به بلوار راه می یافت؛ تیرهای چوبی به موازات ساحل بلوار و در فاصله حدود ۱۰ تا ۱۵ متری آن ، از موج شکن غربی تا اسکله قایقرانی شمعکوبی و در چند نقطه، دیواره پیش رونده در آب با استفاده از سنگ های معدنی احداث شد.
این شاهکار معماری در دوره های مختلف نیز مورد عملیات استحکام بخشی قرار گرفت که برخی صاحب نظران شیوه اجرای آن را آزمون و خطا می دانند.
ارسال دیدگاه