نوروز ۹۴ با شهدای امور تربیتی/۶

شهید سید هادی زمانی ثانی از آذربایجان شرقی

خبرگزاری پانا: نخستین کنگره شهدای امور تربیتی با تجلیل از ۴۱۱ شهید از سراسر کشور ۷ اسفند ماه سال ۹۳ در برج میلاد تهران برگزار شد که در پایان از ۳۲ نفر از خانواده های شهدا به نمایندگی از سایر شهدای استان ها تجلیل شد.

کد مطلب: ۳۲۷۷۹۶
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش سرویس آموزش و پرورش پانا، این کنگره با همکاری معاونت پرورشی و فرهنگی وزارت آموزش و پرورش و سازمان دانش آموزی در مورخ ۷ اسفندماه ۹۳ و به مناسبت سالروز تاسیس امور تربیتی و بزرگداشت شهیدان رجایی و باهنر با حضور علی اصغر فانی،دوزیر آموزش و پرورش و دیگر مسئولان این وزارتخانه برگزار شد .


یکی از ۳۲ شهیدی که به نمایندگی آن ۴۱۱ شقایق امور تربیتی تجلیل شدند شهید سید هادی زمانی ثانی از استان آذربایجان شرقی شهرستان مرند است که در این بخش قصد داریم تا با این شهید بیشتر آشنا شویم بلکه بتوانیم نکات مهمی را برای آینده زندگی شخصی و همچنین سربلندی ایران اسلامی استفاده کنیم .



مشخصات شهید:

نام و نام خانوادگی: سید هادی زمانی ثانی

سال تولد: ۳۸/۱/۸

محل تولد: مرند

سال ورود به امور تربیتی:

مدرک تحصیلی: فوق دیپلم- پرورشی

محل اشتغال:

تاریخ اعزام به جبهه: ۲/۴/۶۱

محل اعزام: آذربایجان شرقی-مرند

نحوه شهادت: جهاد درجبهههای حق علیه باطل

تاریخ شهادت: ۱۵/۷/۶۱

محل شهادت: سومار

محل دفن شهید: گلزار شهدای باغ رضوان مرند

مدت حضور در جبهه: ۳ ماه



زندگی نامه شهید:

شهید سیدهادی زمانی ثانی در سال ۱۳۳۸ در شهرستان مرند دیده به جهان گشوده و تحصیلات ابتدایی و متوسطه را به پایان رساند. وی موفق شد در رشته‌ی ریاضی دیپلم بگیرد و سپس سال‌ها در مدارس این شهرستان به کار دبیری پرداخت. ایشان در دامان پدر و مادری متعهد و زحمتکش رشد کرد، به فعالیت‌های مذهبی و علمی همت گمارد و در اعتلای علم و دانش در محیط زندگی بسیار کوشید. آن شهید بزرگوار، ناطق و سخنور خوبی بود. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، فعالیت‌های خود را در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شهرستان مرند آغاز کرد. ساده‌زیستی، ولایت مداری و تلاش وی در راه دین و دانش بر همگان آشکار بود. با آغاز جنگ تحمیلی برای دفاع از دین و میهن اسلامیمان و حفظ دستاوردهای انقلاب و نظام نوپای اسلامی در تاریخ ۲۰/۰۴/۶۱ از طریق بسیج سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مرند به جبهه‌ی نور علیه ظلمت اعزام شد و در تاریخ ۱۵/۰۷/۶۱ هنگام ستیز با کفار بعثی در جبهه‌ی سومار به درجه‌ی رفیع شهادت نائل شد.

 

قسمتی از وصیت نامه‌ی شهید:

ای نفس به ایمان و اطمینان رسیده؛ به سوی پروردگارت بازگرد. در حالی‌که تو خشنود و او از تو راضی است. پس در صف بندگان من درآی و به بهشتم داخل شو.

به نام الله که یاد او آرام بخش دل‌های مؤمنین است. درود بر سید رسل و خاتم انبیا محمد(ص) و درود بر قلب عالم کائنات و منجی بشریت آقا امام زمان(عج). درود بر نائب بر حقش مرجع جهان تشیع در هرجای اسلام امام خمینی و درود بر شهدای گلگون کفن ایران. سلام بر مادرم؛ سلام بر مادر عزیزم؛ مادری که همه‌ی سختی‌ها را کشیده و در مقابل مصائب، زینب‌وار ایستاده است. مادر مهربانم! من فرزندی حق شناس برای شما نبودم. اما از تو تقاضا دارم که مرا حلال کنید و از اشتباهاتم درگذرید. مادر مهربانم! مثل همیشه در دعاها و نمازت امام و رزمندگان اسلام را دعا کنید. خواهران و برادران عزیزم! از شما می‌خواهم که به واجبات شرعی عمل نمایید و همواره دعاگوی امام و رزمندگان اسلام باشید و دقیقأ از دستورات امام پیروی نمایید. هرکه در مقابل امام ایستاد، وظیفه‌ی شماست که با چنگ و دندان با او بستیزید و از امام پشتیبانی کنید. همکاران عزیز و معلمان محترم! بدانید مسئولیت شما در این مرحله‌ی حساس، خیلی سنگین است. شما باید در فکر آینده‌ی اسلام باشید و فرزندانی شجاع و اسلامی به آینده‌ی جامعه تحویل دهید و شخصیت خود را بشناسید. دانش آموزان عزیز و نور چشمان امام امت و آینده سازان جهان اسلام! به استادان و معلمان و پدران و مادران خود احترام بگذارید که این یک وظیفه‌ی الهی است و امر و دستور قرآن می‌باشد. علم را مونس خود قرار دهید و در این راه هدف را در نظر بگیرید و از علم خود در راه خدا استفاده نمایید.

پروردگارا مرا با سعادت زنده بدار و شهید بمیران

سید هادی زمانی ثانی

۲۷/۰۶/۶۱


خودم را در اتاق حبس می‌کنم

راوی: نفیسه زمانی ( خواهر شهید)


یادم می‌آید برادرم آرزو داشت که جامعه‌ی اسلامی به رهبری امام خمینی(ره) به انقلاب امام زمان(عج) بپیوندد و همیشه مطیع امام امت بود و از آرزوهای بزرگش جلب رضایت خدا و شهادت در راه او بود. یادم است زمانی که او قصد رفتن به جبهه را کرد، مقدمه چینی کرده و برای مادرم از صبر و مقاومت ما در مقابل مصائب امامان می‌گفت ویادآوری می‌کردکه شهادت ما در مقابل مصیبت‌های امامان قطره‌ای از دریاست. مادرم متوجه تصمیم برادرم شد و به خاطر علاقه‌ی شدیدی که به پسرش داشت، مانع رفتن او شد. اما برادرم با این‌که در آتش عشق شهادت و ولایت می‌سوخت، و می‌خواست هرچه زودتر به جبهه‌ی جنگ حق علیه باطل برود، ولی در عین حال رضایت مادر هم شرط بود. لذا به مادرم گفت: "من خودم را در یک اتاق حبس می‌کنم. اما تا تو اجازه نداده‌ای من به جبهه نمی‌روم". یک‌روز آمد و به مادرم گفت: "خواهش می‌کنم با من به بسیج بیایید و از نزدیک با بچه‌های آن‌جا صحبت کنید. بچه‌هایی هستند که چندین سال از من کوچتر هستند، اما به جبهه می‌روند و من از آنان خجالت می‌کشم. مادرم راضی شد و با او راهی بسیج شد. بعد از آمدن از بسیج مادم گفت: پسرم من دیگر کاری ندارم. دیدم بچه‌هایی که کوچکتر از تو بودند و عشق شهادت داشتند. برو خدا به همراهت. برادرم نماز شکر خواند و گفت: خدایا شکر که برخلاف رضایت مادرم کاری نکردم که رضایت تو در رضایت اوست.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار