نویسنده و تصویرگر کتاب کودک:
بزرگترها مقصرند
خبرگزاری پانا: کلر ژوبرت، نویسنده فرانسوی برنده جایزه کتاب برگزیده کانون، درخصوص کم توجهی کودکان به کتابخوانی گفت: بعضی از بزرگترها گمان میکنند هر کودکی که خواندن آموخته است میتواند به تنهایی وارد دنیای کتاب شود.
به گزارش پانا، خانم "کلر ژوبرت" نویسنده فرانسوی مقیم ایران یکی از برگزیدگان جشنواره کتاب کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان که در مراسم معرفی برترین های کتاب کودک و نوجوان کانون در بخش داستان تالیفی با "داستان های موموشی" برنده لوح زرین و دیپلم افتخار شده است. از او به دلیل بیان مسائل تربیتی خردسالان با زبانی ساده و شیرین، خلاقیت در ساده کردن مفاهیم به گونه ای قابل درک برای مخاطب خردسال و استفاده از طنز خردسالانه تقدیر شد.
کلر ژوبرت در سال ۱۹۶۱ میلادی (۱۳۴۰ خورشیدی) در یک خانواده مسیحی در پاریس متولد شد. در نوزده سالگی مسلمان شد و بعد با یک دانشجوی ایرانی ازدواج کرد. او لیسانس علوم تربیتی و فوق لیسانس ادبیات کودکان است و در حال حاضر در ایران زندگی می کند.
این بانوی نویسنده مهارت خاصی در توصیف حقایق زندگی به زبان کودکان دارد. او در کتاب هایش دنیا را به خوبی ترسیم و اتفاقات تلخ و شیرین زندگی را به زبان ساده و روان برای کودکان بیان می کند. با نگاهی گذرا به آثارش براحتی می توان به گرایش مذهبی وی پی برد.
ژوبرت از معدود نویسندگانی است که آثارش را خود تصویرگری می کند. آنچه می خوانید ماحصل گفت و گوی خبرنگار آموزش و پرورش پانا با این بانوی نویسنده است. درباره نویسندگی برای کودکان و هرآنچه می تواند در جذب کودکان به سمت کتاب و کتابخوانی موثر واقع شود:
۱. درباره کتاب "داستانهای موموشی" که به عنوان اثر برگزیده جشنواره کتاب کانون پرورش فکری انتخاب شده توضیح دهید. آیا تصویرگری کتاب را هم خودتان برعهده داشتید؟
داستانهای این کتاب در جلسات داستان خوانی انتشارات دانش نگار شکل گرفتهاند. یک روز دو داستان با شخصیت موموشی در آنجا خواندم و محمدرضا یوسفی، مسئول ادبی جلسه، مرا تشویق کردند که به نوشتن این داستانها ادامه دهم تا به شکل مجموعه دربیاید. نتیجهاش ده داستان شد که جلد دوم آن زیر چاپ است. در ضمن تعدادی از این داستانها در جلسات داستان رشد نوآموز هم نقد و در مجله چاپ شدند.
مخاطبان این کتاب خردسالان و کودکان هستند و لازم بود تصاویر هم داشته باشد که تصویرگریاش را بنده انجام دادم.
۲. چگونه در این کتاب و نیز سایر کتابهای خود موضوعات تربیتی را به زبان کودکانه بیان میکنید؟
این زبان کودکانه کم کم به دست میآید، با خواندن داستانهای نویسندگان دیگر، با در معرض نقد قرار دادن داستانهای خود، با شرکت در جلسات داستان خوانی و با دقت به کودکانی که اطرافمان هستند.
۳. کتاب داستان چگونه میتواند بستر مناسبی برای طرح این موضوعات باشد؟
کتاب داستان به دو دلیل میتواند بستر مناسبی باشد: هم به خاطر جنبه سرگرمی آن و ارائه غیر مستقیم مطالب همراه با تصاویر شاد، هم به خاطر خلق موقعیتهای ملموسی که باعث میشود خواننده با شخصیت داستان همراه شود و با آن همزاد پنداری کند.
۴. میزان آشنایی و علاقه کودکان به کتاب و کتابخوانی را در دو کشور ایران و فرانسه چطور ارزیابی می کنید؟
وضعیت مطالعه در فرانسه هم مطلوب نیست اما در قیاس با ایران کتاب خواندن جایگاه بارزتری در زندگی روزمره مردم آنجا دارد و مثلاًخیلیها در وسایل نقلیه عمومی یا جاهایی که بیکار هستند کتاب میخوانند.
۵. به نظر شما چرا ایران در این زمینه ضعف دارد و چگونه میشود بچهها را بیشتر به کتابخوانی علاقهمند کرد؟
خیلی مختصر بگویم، به نظرم بزرگترها خیلی مقصرند.
۶. شما دغدغههای مذهبی خود را نیز در کتابهایتان مطرح میکنید؟ مخاطبانی که از دریچه چشم شما به دنیا مینگرند آن را چگونه میبینند؟
بله، سعی میکنم. ۶ کتاب دارم که کانون پرورش فکری چاپ کرده است و داستانهای تخیلی با مضمون دینی هستند. چند داستان دیگر هم در این زمینه دارم که هنوز چاپ نشدهاند. کار بسیار سختی است، این که مفاهیم غیر مستقیم و غیر شعاری بیان شوند و اثر نهایی واقعاً داستان باشد. اما این که بچهها چه طور دنیا را از دریچهکتابهایم میبینند باید از خودشان پرسید. امیدوارم خوشایند باشد.
۷. از دیدگاه یک نویسنده غیرایرانی که سالها در این کشور زندگی کرده و فرزندان ایرانی دارد، بفرمایید چرا ایرانیان در دوران کودکی علاقه چندانی به کتابخوانی پیدا نمیکنند؟
علتهای فراوانی دارد، اما یکی از علتها به نظرم این است که بعضی از بزرگترها گمان میکنند هر کودکی که خواندن آموخته است میتواند به تنهایی وارد دنیای کتاب شود. گاهی کافی است اما در بسیاری از موارد، بچهها نیاز دارند که یک عزیز پیششان بنشیند و در خواندن کتاب همراهی و همیاریشان کند تا کم کم بتوانند به طور مستقل مطالعه کنند و از آن لذت ببرند.
ارسال دیدگاه