/یادداشت/

برادر کشی در رسانه به بهانه شفافیت !!!

خبرگزاری پانا: حادثه مدرسه انقلاب اسلامی شین آباد تجربه بزرگی برای اصحاب رسانه رقم زد.

کد مطلب: ۳۰۲۴۲
لینک کوتاه کپی شد

احساسات پاک ما ایرانی ها زبانزد خاص و عام بوده و هست و از این رهگذر حادثه دلخراش آتش سوزی مدرسه انقلاب اسلامی روستای شین آباد یکبار دیگر قلب هر ایرانی با عاطفه را به درد آورد که در این مجال دیگر نیازی به تعریف و توصیف آن نیست.

اما با کمی تامل و تدبر در نحوه مواجه ی ارگانها و افراد مختلف با این حادثه به این نتیجه می رسیم که خلاء های بسیاری در مدیریت بحران های اینچونینی احساس می شود.
شتابزدگی یکی از مهمترین آفات در مدیریت بحرانهاست و تمامی سازمانها و ارگانهای مرتبط با مدیریت بحران باید نسبت به این موضوع توجه ویژه داشته باشند؛ رسانه ها نیز در این رهگذر بعنوان هدایتگران افکار عمومی جامعه نقش بسزایی دارند.
اما آیا اهداف رسانه های داخلی و خارجی یکی است؟ آیا منافع ملی و منطقه ای یک کشور برای همه رسانه ها دارای یک درجه از حساسیت است یا وضعیت به گونه دیگر است؟
آری؛ حادثه شین آباد آزمونی دیگر برای رسانه ها داخلی و خارجی بود؛ رسانه های خارجی پوشش دهنده وقایع در دو گروه "انتشار بدون دخل و تصرف واقعه" و گروه "فرصت طلب مغرض" تقسیم می شوند. بی بی سی هم مثل همیشه سردمدار رسانه های مغرض بود. اما آنچه که در این وادی دل هر انسان منصفی را به درد می آورد اکاذیب یا شانتاز خبری بی بی سی یا صدای آمریکا نیست چراکه جز این از آنها انتظار نمی رود؛

لزوم اطلاع رسانی شفاف در راستای حل و فصل مشکلات
هر ایرانی وطن پرستی، حسابی دیگر برای رسانه های داخلی باز می کند و انتظار اطلاع رسانی شفاف در راستای حفظ امنیت و کمک به حل و فصل مشکلات ، انتظار بحق مردم از رسانه است؛ اما چه کنیم که همیشه تعدادی پیدا می شوند که خواسته یا ناخواسته حاضرند برای رسید به اهداف شخص یا گروهی، از روی منافع ملی هم بگذرند.
هر خبرنگار حرفه ای قبل از انتشار هر خبری باید از خود بپرسد که آیا منفعتی در انتشار این خبر برای مردم کشور وجود دارد یاخیر؟ شتابزدگی در رسانه های فضای مجازی معمولا بیش از سایر رسانه ها نمود دارد؛ در حادثه اخیر نیز تعدادی از خبرگزاری ها و پایگاه های خبری خواسته یا نا خواسته همسو با رسانه های بیگانه بر طبل تفرقه و برادرکشی کوبیدند و خوراک بسیاری از رسانه های بیگانه را رایگان تهیه کردند. بازار کاسه های داغتر از آتش براه افتاد و فریاد استعفا استعفا بلند شد! اما کسی به این سوال پاسخ نداد که آیا در این لحظات تکفیر یا تشویق یک مسئول التیامی بر آلام آن کودکان معصوم خواهد بود یا در راستای تصویه حسابهای سیاسی و شخصی است؟!
آیا بهتر نبود با کمی تامل، منصفانه تر با این حادثه برخورد کنیم و از التهاب آفرینی به جای آرامشگری پرهیز کنیم؟! آیا بهتر نبود با پرهیز از برادر کشی راه حلی منطقی برای حل مشکل ارائه کنیم و توان خود را بجای حمالی برای دشمنان انقلاب و اسلام، صرف آبادی ایران اسلامی کنیم؟!
زمان زیادی از توصیه های مقام معظم رهبری مبنی بر جلوگیری از ایجاد اختلاف بین قوا و مسئولان نمی گذرد اما دریغ از لختی درنگ! تعدادی از نمایندگان مجلس تعدادی از هم وطنان خود را که مسئولیت اجرایی دارند، نشانه گرفتند و تا میتوانستند نسبت های ناروا دادند که بدور از انصاف بود ؛ رسانه های عجول نیز برای خودنمایی و اهداف حزبی و.... اقدام به انعکاس اخبار تحریک کننده احساسات مردم کردند که ثمری جز تحریکات قومی و مذهبی نداشت و در مواردی حتی موجب به خطر افتادن امنیت ملی نیز شد که خوشبختانه خنثی شد.
روزها گذشت و روسیاهی برای زغال ماند
با گذشت چند روز از حادثه و بازگشت آرامش نسبی به فضای رسانه ها، همه متوجه این واقعیت شدند که موضوع سیستم های حرارتی مدارس موضوعی بسیار گسترده است که با رفتن یا آمدن یک نفر حل و فصل شود و مجموعه از افراد در بروز رسانی آن نقش دارند از نماینده مجلس که بودجه را تصویب می کند تا مدیر مدرسه ای که در یک مدرسه دور افتاده خدمت می کند؛ همه افراد دخیل در این زنجیره نقشی دارند که باید هر کدام در جای خود بررسی شود. راهکار حل مشکل هم بردارکشی نیست بلکه تنها راهکار همدلی و اراده همه جانبه برای حل مشکل است.
حادثه شین آباد تجربه بزرگی برای رسانه ای محلی و ملی بود که نقطه سیاه آن شتابزدگی برخی خودی ها و اصحاب رسانه بود؛ باید مسئولان رده بالای رسانه های کشور متوجه این امر باشند که هزینه از بیت المال برای اهداف شخص و حزبی که منافی اهداف ملی اند ضربات سنگینی بر اقتدار جمهوری اسلامی در داخل و خارج از کشور وارد می کند.
یادداشت از: رشید شرف

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار