گزارش پانا از وضعیت صنعت ملی تولید کفش؛
صادرات مواد اولیه؛ پاپوش جدید برای صنعت کفش
خبرگزاری پانا: کفش ایرانی طی یک دهه گذشته با واردات بی رویه مورد بیمهری قرار گرفته چنانکه گردانندگان این صنعت به واردات بیشتر از تولید اهمیت میدهند اما اکنون این صنعت با صادرات موارد اولیه به عنوان یک چالش بزرگ رو به رو است.
به گزارش خبرنگار اقتصادی پانا، زمان زیادی از آوزاه کفشهای ایرانی برای چرم و دوخت مرغوب آن نمیگذرد که این صنعت با واردات بی رویه کفشهای بی کیفیت و ارزات قیمت چینی مورد هدف قرار گرفته و کفشدوزان محدود به مغازههای کوچک شدند و فروشگاههای شهر مملو از کفشهایی شدند که با دلار ارزان ویترینها را پر کردند.
اما طی یکسال اخیر با توجه به نوسانات شدید نرخ ارز واردات کالاها الویتبندی شدند که بر اساس آن کالاهای مصرفی و غیرضروری که در داخل کشور توانایی تولید آن وجود دارد در الویت دهم قرار گرفتند که البته کیف و کفش نیز در این الویت قرار گرفته و در زمره کالاهایی است که اکنون واردات آن ممنوع است.
صادرات مواد اولیه تهدید جدید تولیدکنندگان کفش
نبیالله کنگرانی - عضو هیات مدیره و خزانهدار اتحادیه کفاشان دستدوز - درباره وضعیت صنعت کفش به پانا گفت: اکنون با گران شدن ارز دیگر واردات کفش دوزان را تهدید نمیکند بلکه صادرات مواد اولیه و خام که به صورت قانونی و قاچاق صورت میگیرد بزرگترین چالشی است که با آن روبه رو هستیم.
خزانهدار اتحادیه کفاشان دستدوز میافزاید: در حال حاضر رویههای چرمی، مواد پتروشمی نظیر زیرههای کفش، چرم مصنوعی،پاشنه کفش و بسیاری از مواد اولیهای که در ساخت کفش دخیل هستند صادر میشوند؛ تولید کفش برای کسانی که در زمینه کفش فعالیت میکنند مقرون به صرفه نیست به همین دلیل برخی به صورت قانونی و قاچاق به صادرات روی آوردهاند.
ترکیه مقصد اصلی چرم ایرانی
وی با اشاره به کشورهای مقصد ادامه میدهد: ترکیه مقصد اصلی چرم ایرانی است که در آنجا تبدیل به کالاهایی چون کیف و کفش شده و به اروپا و حتی کشور خودمان با قیمت گزافتری صادر میشود.
کنگرانی میگوید: مواد پتروشیمی صنعت کفش نیز به ترکیه و کره صادر میشود که پس از فرایندسازی به کشور باز می گردند که در واقع هیچ ارزش افزودهای برای کشور ندارند.
تولید کفش مقرون به صرفه نیست
عضوهیات مدیره اتحادیه کفاشان دستدوز تولید کفش در کشور را مقرون به صرفه نمیداند و بیان میکند: در حال حاضر کفاشانی که به تولید کفش بپردازند کم هستند و کسانیکه وارد این صنف میشوند تمایل بیشتری به واردات دارند چون برای برگشت و دستیابی به سرمایهای که صرف میکنند با موانع زیادی رو به رو هستند و برای دستیابی به اعتبار و شهرت در این صنف نیز راه طولانی را باید پشت سر بگذارند.
تمایل مصرف کنندگان به اجناس وارداتی
کنگرانی ادامه میدهد: البته تجربه نشان داده که تقاضا در کشور نیز به سمت اجناس وارداتی متمایل است چون از نظر ظاهری با سلیقه مصرفکننده هماهنگ است البته این بحث گستردهای است که اکنون با توجه به مشکلات اولیه مجال پرداختن به آن بی فایده است.
تعرف صادرات بی فایده است
وی تعرفه ۲۵ تا ۳۰ درصدی صادرات مواد اولیه کفش را بیفایده دانسته میگوید: اختلاف ارز با ریال قابل مقایسه نیست و تعرفه گذاشتن برای صادرات نیز بی فایده است زمانیکه زمینه تولید داخلی فراهم نباشد تولید کننده به فکر صادرات مواد اولیه تا تولید کالای نهایی است.
با توجه به شرایط کلی اقتصادی کشور و راهکارهای مختلفی که برای تولید کالای ایرانی و ارزش افزوده در نظر گرفته شده است انتظار میرود تا دولت با برنامهریزی دقیق و ارایه راهکارهای عملی از صنایع داخلی چون صنعت کفش که از قدمتی قابل توجه برخوردارند حمایت کند.
گزارش از نسترن تقیپور/
ارسال دیدگاه