عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی:

تنها حكومت‌های اقتدارگرا حریم خصوصی را به رسمیت نمی‌شناسند

خبرگزاری پانا: عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی تهران گفت: حکومت‌های اقتدارگرا از آن روی که همه عرصه‌های زندگی انسان را محل اعمال قدرت خود می‌بینند، قلمرویی به نام حریم خصوصی را به رسمیت نمی‌شناسد.

کد مطلب: ۲۹۶۵۷۱
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرگزاری پانا، دکتر رحیم نوبهار در نشست تخصصی حقوق شهروندی با تأکید بر حریم خصوصی از منظر فقه و حقوق در دانشکده حقوق دانشگاه شیراز بیان داشت: مداخله دولتی در حریم خصوصی با انگیزه‌ها و دغدغه‌های متفاوت انجام می‌شود که گاهی بر اقتدارگرایی مبتنی است.
وی با بیان اینكه انسان با دو ساحت حریم خصوصی و عمومی نیازهای روحی و طبیعی خود را برآورده می‌کند، به اندیشه‌های مطرح شده در سنت ارسطویی اشاره و اضافه كرد: در دوران اخیر نیز "هانا آرنت" فیسلوفی بود که سنت ارسطویی را در حریم خصوصی غنا بخشید و این مفهوم را به عرصه جنگ دولت‌ها و رویکردهای اقتدارگرا آورد.
نوبهار با بیان اینکه گاه مداخله در حریم خصوصی با رویکرد پدر سالاری نمایان می‌شود، افزود: در این دیدگاه بی‌آنکه تاکید بر اخلاق باشد، اعتقاد بر این است که حاکمیت باید همچون پدر و سرپرست طفل، مر اقب شهروندان خود باشد.
نوبهار با اشاره به اینکه این دیدگاه با چالش‌های بزرگی رو به رو است، بیان کرد: معمای پدر سالاری و معرفت شناختی از جمله این چالش‌هاست که معین می‌کند که چگونه مطمئن شویم دولت و حاکمیت خیر و صلاح شهروندان را تشخیص می‌دهد، حتی اگر آن قدر شایسته باشد که تنها به خیر و صلاح آنان بیندیشد و جز به خیر و صلاح آنان عمل نکند.
وی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به اینکه گاه مداخله با رویکرد اخلاق‌گرایی انجام می‌شود، عنوان کرد: این رویکرد با وجود آنکه در نگاه نخست بی‌اشکال جلوه می‌كند، اما با چالش‌های سختی از جمله تناقض نمای استفاده از الزام و اجبار برای رسیدن به اخلاق، رو به رو است.
عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی یکی دیگر از چالش‌ها را ذهنی بودن اخلاق و امکان اختلاف دولت و شهروند در تعیین امر اخلاقی و تفسیر و تعبیر آن و صلاحیت اخلاقی دولت برای پیگیری و اجرای اخلاق دانست.
نوبهار گفت: دشواری‌های پیش گفته می‌طلبد تا حتی دولت اخلاق‌گرا در زمینه مداخله در حریم خصوصی شهروندان بی‌باک و گشاده دست نباشد، شاید رهاورد مداخله‌های اخلاق گرایانه در حریم خصوصی؛ نهادینه کردن نفاق و دورویی در جامعه باشد.
وی تصریح کرد: صلاحیت شخصی دولت برای مداخله در اخلاق می‌طلبد که حاکمیت پیوسته از خود بپرسد آیا به اندازه کافی به بنیادهای اخلاقی پایبند است تا بتواند شهروندان را به زیست اخلاقی الزام کند یا نه.؟
استاد حقوق دانشگاه شهید بهشتی تأکید کرد: دل مشغولی‌های پیش گفته یک دولت معقول و منصف رابیشتر به سوی هدایت کند تا به جای الزامات قانونی و به ویژه الزامات قهر آمیز کیفری، به سیاست تشویق خیر و فضیلت در جامعه مدنی روی بیاورد تا به نهادینه شدن اخلاق در تار و پود جامعه کمک کند.
نوبهار خاطرنشان کرد: منطق بهره‌گیری از تشویق به جای منطق طرد اجتماعی بسیار سودمند است و دارای محذورهای پیش گفته نیست. شاید این دیدگاه با شمار زیادی از آموزه‌های قرآنی همخوان باشد همان طور که خداوند در قران به پیامبر(ص) خود خطاب می‌کند که؛ به مردم یادآوری کن که تو تنها یادآوری کننده‌ای و تو بر آنان سیطره نداری.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار