سامان صفاری در گفت و گو با پانا:

˝شیار ۱۴۳˝ زبان جهانی دارد/عاشقانه ای میان مادر و فرزند

خبرگزاری پانا: سامان صفاری بازیگر نقش یونس میرجلیلی در فیلم سینمایی˝شیار ۱۴۳˝ به خبرنگار فرهنگی پانا گفت: ˝شیار ۱۴۳˝ یک فیلم انسانی است و فارغ از هرگونه جناحی. زبان جهانی دارد و به همین دلیل هم کسانی که تجربه حضور در جنگ و جبهه را داشته اند و هم نسل حاضر با آن ارتباط برقرار می کنند.

کد مطلب: ۲۹۶۴۴۵
لینک کوتاه کپی شد

فیلم سینمایی "شیار ۱۴۳" برترین فیلم از نگاه مردم در سی و دومین جشنواره بین المللی فیلم فجر که جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن و بهترین کارگردانی از سوی هیات داوران را نیز به خود اختصاص داد، این روزها بر پرده اکران سینماهای سراسر کشور قرار دارد. فیلمی که قصه آن بر مهر مادری استوار است و در خلال داستان به ماجراهای هشت سال دفاع مقدس هم پل می زند. درباره این فیلم شاید زیاد شنیده باشیم، از زبان نویسنده و کارگردان، تهیه کننده و یا اخبار دریافت جوایز و تقدیرهایی که از سوی سازمان ها و نهادهای دولتی و خصوصی را که از عوامل و بازیگران آن به عمل آمد، از خبرگزاری ها و مطبوعات دنبال کرده باشیم. اما آنچه که این میان به نظر می رسد تا حدی مغفول مانده است، پرداختن به بازی بازیگری جوان است که داستان این فیلم اساسا پیرامون او می چرخد. یونس میرجلیلی که دل نگرانی های الفت با بازی مریلا زارعی در چشم انتظاری اوست. مادری که انتظار را جرعه جرعه سر می کشد و آرام نمی گیرد مگر با در آغوش گرفتن استخوان های از جنگ بازگشته فرزندش که تداعی گر کودکی یونس برای اوست.
سامان صفاری بازیگر نقش الفت در شیار ۱۴۳ همان بازیگر جوانی است که به بهانه حضورش در این پروژه سینمایی مقابل ما به گفت و گو می نشیند. فارغ التحصیل رشته مدیریت است و از سال ۶۶ فعالیت خود را با شرکت در کلاس های بازیگری موسسه کارنامه آغاز کرده است. در سریال "سقوط آزاد" به کارگردانی علیرضا امینی به ایفای نقش پرداخته، با تئاتر چهار صندوق نیز در جشنواره تئاتر امید روی صحنه رفته است و با کامران شهلایی کارگردان تئاتر همکاری های مستمری داشته و دارد. "شیار ۱۴۳" را نقطه قوتی در کارنامه کاری اش و پلی برای پیشرفت می داند و معتقد است که شاید این فرصت کمتر برای بازیگران پیش آید که اولین کار سینمایی شان با فیلمی آغاز شود که چنینی دستاوردهایی داشته و دیده شده است. شرح این گفت و گو را در زیر می خوانید:

برای بازی در فیلم "شیار ۱۴۳" چطور دعوت به همکاری شدید؟

من به واسطه بازی ام در سریال "سقوط آزاد" با روزبه سجادی حسینی آشنایی و دوستی داشتم و قرار بود در یک سریال ۹۰ قسمتی به کارگردانی علیرضا امینی هم با یکدیگر همکاری کنیم. تا این که ساخت آن سریال منتفی شد و روزبه من را به دفتر شیار معرفی کرد. رفتم و با خانم آبیار صحبت کردم. جلسه دورخوانی برگزار شد و با وجود این که بازیگران مطرحی هم برای این نقش در نظر گرفته شده بودند خانم آبیار من را انتخاب کردند. اما اصل کارمان این بود که زودتر از کلید خوردن به کرمان رفتیم و در لوکیشن های داستان مدتی قبل تر زندگی کردیم و با مردم روستای مقویه از توابع کرمان مراودت داشتیم.

آیا به عنوان بازیگر این فیلم پیش بینی می کردید که با این میزان استقبال و تقدیر رو به رو شود؟


زمانی که فیلمنامه را خواندم واقعا برایم جذاب بود و می دانستم که اگر کار خوب پیش برود و متنی که داشتم به درستی به تصویر کشیده شود، فیلم خوبی از آب در می آید. چراکه اساس یک فیلم متن آن است اما درباره این که شیار ۱۴۳ چه بازخوردهایی در جشنواره خواهد داشت این چنین پیش بینی نمی کردم. به هر حال این اتفاقات اساسا برای هیچ کس قابل پیش بینی نیست. چه بسا فیلم هایی که برعکس این اتفاق برایشان صدق کند و در پیش تولید بسیار سر و صدا راه بیاندازند اما در جشنواره دیده نشوند. اما خود من زمانی که سر صحنه بازی مریلا زارعی را در نقش الفت و نتیجه سکانس هایی که گرفته می شد، می دیدم پیش بینی می کردم که او سیمرغ را از آن خود کند.

فیلمنامه "شیار ۱۴۳" بر اساس رمان "اختر و روزهای تلواسه" نوشته شده است. آیا پیش از بازی نقش یونس میر جلیلی رمان را خواندید؟ آیا این کاراکتر در رمان حضور داشت و اگر آری چقدر به آن نزدیک بود؟

شخصیت یونس در رمان اختر و روزهای تلواسه حضور پررنگ تری دارد. اگرچه من فیلمنامه را نخواندم زیرا خانم آبیار خود تاکید داشتند که رمان را پیش از تولید کار نخوانیم زیرا ممکن است ناخواسته به شخصیت های آن نزدیک بشویم. اما فیلمی را که یک مادر شهید همچون سکانس پایانی با استخوان های از جبهه برگشته پسرش مواجه می شود، دیدیم. در واقع همه ما سعی داشتیم بدون داشتن پیش زمینه ذهنی مقابل دوربین برویم. فیلمنامه هم کامل بود و مهم تر از همه این که با خواندن آن کاملا می شد فهمید که به قلم یک زن نگاشته شده است.

یونس را چطور تحلیل می کنید؟

ببینید در صحبت هایی که با خانم آبیار داشتیم قرار بر این شد تا طوری این کاراکتر را کاملا واقعی اجرا کنم. پسری که اهل کویر و سخت کوش و مهربان است. سادگی های خاص خود را دارد و برای بدست آوردن هر چیز باید تلاش کند. این نمونه ها را من دقیقا در روستا می‌دیدم. لبخند یونس خاص خودش است. از خانواده اش ناراحت نمی شود حتی زمانی که الفت به معدن می آید و برای او خوراکی می آورد. یونس مادربزرگ خود را هم بسیار دوست دارد. با دوستانش دعوا نمی کند. نمونه این آدم ها در دوران جنگ و دهه شصت بسیار بوده اند. من سعی کردم یونس را متفاوت بازی کنم در عین حال که زندگی او هم ساده و رئال است. او همچنین باید در نگاه مخاطب دوست داشتنی به نظر می رسید. چراکه مگر تماشاگر و خود الفت می تواند برای فرزندی اشک بریزد که منفی است و اینجا باید اعتراف کنم که بازی مقابل مریلا زارعی و بده و بستان هایمان باعث شد تا رابطه مادر و فرزند بسیار باورپذیر جلوه کند.


به نظر می رسد تکلیف عشق برای این کاراکتر در داستان چندان مشخص نیست. انگار یونس خود هم نمی خواهد به سرگرفتن این ماجرا دامن بزند؟

یونس از عشق می گذرد. ابتدا از عشق به خانواده اش که برای دفاع از کشور از آن عبور می کند. او مادرش را عاشقانه دوست دارد و ما این را در صحنه هایی مثل زمانی که به الفت می گوید رادیو را بردار چراغ قوه دارد می بینیم. در واقع یونس به تمام نیازهای مادرش واقف است و به جزئیات حالات و رفتار او دقت دارد. او به زندگی هم عشق دارد و به مریم. اما سعی می کند به آن توجهی نکند و همانطور که می بینیم زمانی که با موتور دم خانه می رسد جلوی خود را می گیرد و حرفی نمی زند. او می داند که رفتنش ممکن است بازگشتی نداشته باشد و بنابراین محافظه کارانه رفتار می کند.
"شیار ۱۴۳" همچنین دربرگیرنده یکسری نشانه ها از جمله رادیوست که به امتداد حضور کاراکتر یونس در داستان علیرغم به جبهه رفتنش کمک می کند. این نگاه را درست می دانید؟

داستان شیار ۱۴۳ درباره رابطه الفت و یونس است. اما این نشانه ها جزئیاتی است که از سوی نویسنده برای پروراندن قصه در نظر گرفته شده است. داستان از جایی شروع می شود که ایران قطعنامه را امضا کرده و حالا باید کدهایی به بیننده داده شود. رادیو نشانه ای از حضور یونس در زندگی الفت است. انگار که یونس همیشه همراه مادرش است و باعث پرشدن نبود او در دقایق میانی فیلم می شود.

آیا "شیار ۱۴۳" یک سکوی پرتاب برای سامان صفاری است؟

صد در صد همین طور است. بازیگرانی هستند که چند سال در تلویزیون بازی می کنند و بعد به سینما می روند. اما من اولین کار سینمایی ام فیلم خوب شیار ۱۴۳ است و این یک نقطه قوت در کارنامه کاری ام است. "شیار ۱۴۳" یک فیلم انسانی است و فارغ از هرگونه جناحی. زبان جهانی دارد. بسیاری از غیر ایرانیان در اکران های خارجی با این فیلم گریه کرده اند. شیار ۱۴۳ یک عاشقانه بین مادر و فرزند است. هم کسانی که تجربه حضور در جنگ و جبهه را داشته اند و هم نسل حاضر با این فیلم ارتباط برقرار می کنند. به ویژه این که این فیلم توسط یک زن ساخته شده است و تاثیر آن به همین واسطه بیشتر می شود. شاید اگر یک کارگردان مرد تصویرگر رابطه مادر و فرزند بود نمی توانست تا این حد درست آن را نشان دهد.
همچنین نقطه قوت این فیلم بازی های آن است. ما نمی توانیم حضور شخصیت های دیگر به جز الفت را در داستان دست کم بگیریم. خواهر یونس دختر روستایی که در همه شرایط از مادرش حمایت می کند و نگران اوست، حسین آقاتلفنچی با لهجه شیرین و دلسوزی هایش، شاهرخ، ننه آهی و همه کاراکترها خوبند. این فیلم شخصیت پردازی دارد که اگر حذف شود، به آن لطمه می خورد.


ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار