نگاهی به کتاب «مادری بود و دختر و پسری»
شهری که مدرنیته را نمی شناسد
خبرگزاری پانا: کتاب داستان کوتاه مادری بود و دختر و پسری نوشته ی نیما باقری در قطع جیبی وزیری از سوی انتشارات نگیما به چاپ رسید و روانه بازار کتاب شد.
این کتاب حاوی دو مجموعه داستان است که با توجه به سرشناسنامه ی آن کتاب جوانی است که دست به تجربه ی اولی در داستان زده و آن را در ۲۸ صفحه به چاپ رسانیده است.
عنوان این کتاب مربوط به اولین داستان آن و موضوعش رنج زن بودن و مادری است که طی حادثه ای همسر خود و سپس دختر نوجوانش را از دست می دهد.
داستان از منظر راوی دانای کل بیان شده است و شروع داستان با یک توصیف آغاز می شود، توصیفی که بار معنایی چندانی به داستان نمی دهد و بیشتر برای تلخ کردن داستان به کار رفته تا توصیفی به جهت صحنه آرایی.
خط سیری داستان نیز بر مبنای شروع ادامه پیدا می کند و در میانه ی راه می رود که به شاعرانه شدن پلی بزند اما رد می شود و فاصله می گیرد.
داستان دوم عنوانش تولد است، تولدی که به عنوان داستان دوم یا آخر مطرح شده که راویاش در ابتدا دانای کل است و سپس با تغییر به راوی اول شخص تبدیل می شود و روایت حس خاطره گونه راوی خواننده را به اشتباه می اندازد و او حدس می زند پسر در جوانی یا حتی میانسالی این خاطره را روایت می کند. اما در اواسط داستان با گریز نویسنده متوجه می شود که داستان از زبان پسر دانش آموزی روایت می شود. این گریز گرچه به کل ماجرا لطمه نزده ولی چندان هم خوب نتوانسته آن را به شیوه جدیدی بیان کند.
فضای داستان ها هر کدام در گذشته سنتی جامعه ای بیان می شود که نشانی از درد و رنج مردم دارد. در آنجا خبری از مدرنیته نیست و توصیفی از این دست در فضاهای گذشته، برای جوانی که خود این قبیل فضاها را تجربه نکرده کمی سخت می نماید.
به عنوان نکته ی آخر، این کتاب را می شود شروعی دانست برای جوانی که می تواند با تکیه بر آزمون و خطای کتاب حاضر و محک زدن داستانش،گام بعدی را پخته تر بردارد.
محمد مهدی معارفی
ارسال دیدگاه