وقتی چراغی دیگر خاموش می شود

خبرگزاری پانا: مرتضی احمدی هنرمند پیشکسوت تئاتر، سینما، تلویزیون، رادیو و هنر دوبله از میان ما رفت تا باور کنیم که پاییز امسال برگ‌ریزان هنرمندان از شاخه های تنومندی بود

کد مطلب: ۲۹۴۹۹۷
لینک کوتاه کپی شد

حتی اگر به علاقه ای به تماشای سریال های تلویزیونی نداشته باشیم، حتی اگر مجموعه خاطره انگیز شکرستان را ندیده باشیم، حتی اگر کارتون پینوکیو بخشی از خاطرات کودکی‌مان را در ذهن اشغال نکرده باشد، حتی اگر پرسپولیسی دو آتیشه نباشیم، در تهران متولد نشده و در کوچه و پس کوچه های آن پرسه نزده باشیم، نام مرتضی احمدی را شنیده ایم. حتی اگر کودک باشیم، حتی اگر قصه های مادربزرگ جای خود را به پیام های وایبری وقت و بی‌وقت داده باشد، حتی اگر از گل کوچک بازی کردن ها با بچه های همسایه هم خبری نباشد.
مرتضی احمدی هنرمند پیشکسوت تئاتر، سینما، تلویزیون، رادیو و هنر دوبله صبح آخرین روز پاییزی و در آستانه طولانی ترین شب سال درگذشت تا باور کنیم که پاییز امسال برگ‌ریزان هنرمندان از شاخه های تنومندی بود که سال ها تجربه را یدک می کشیدند. شاخه هایی که سال ها عمر کردند، جوانه زدند، گل دادند و شکوفا شدند تا عطرشان مشام مان را خوش سازد و حالا با یادی نیک در قاب ذهنی مان ماندگار شوند.
مرتضی پاشایی، مجید بهرامی، عظیم جوانروح، انوشیروان ارجمند و حالا نوبت رسید به هنرمندی که نمی دانیم او را بازیگر بدانیم، صداپیشه، خواننده، استاد ادبیات فولکلور و یا پیش و بیش از هرچیز انسانی وارسته که اخلاق نیک و خوش بیانی اش زبانزد هم اهلان و مردمانی بود که با او نشست و برخاست داشتند یا دست کم یکباری با او هم کلام شده بودند.
زاده ۱۰ ابان ۱۳۰۳ در جنوب تهران بود. تحصیلات سال های ابتدایی را در مکتبخانه و دبستان منوچهری در میدان گمرک ادامه داد و بعد از آن به دبیرستان شرف و دبیرستان روشن رفت. ورزش از گرایش های مورد علاقه اش بود و ورزش‌های باستانی و فوتبال را به طور جدی دنبال می کرد. تا جایی که در تیم فوتبال راه آهن سال های دهه ۲۰ بازیکن بود و مربی گری را هم تجربه کرد.
وی در همین سال ها به هنر نیز گرایش یافت و پس از چند تلاش آماتوری در سال ۲۱ با کمک عده ای دوستانش تماشاخانه ماه را دایر کرد. اوایل پاییز ۱۳۲۲ در تئاتر فرهنگ برای اولین بار پیش پرده‌خوانی کرد و در نتیجه آن بازیگر تئاتر هم شد. مدتی بعد پدرش از فعالیت او در تئاتر مطلع شد و او را از خانه بیرون کرد. وی در همین سال به دلیل مورد استقبال قرار گرفتن ترانه خوانی اش برای همکاری به رادیو تهران دعوت شد.
همکاری او به سایر شبکه های رادیویی در طول دو دهه بعد نیز کشیده شد تا این که در فروردین ۱۳۵۳ نقش اول سریال پربیننده هردمبیل را بازی کرد و در نظرخواهی مردمی به‌عنوان محبوب‌ترین هنرپیشه رادیو انتخاب شد.
وی بازی در تلویزیون را با سریال "تک‌مضراب" آغاز کرد و بعد از آن در مجموعه هایی همچون "سلطان صاحبقران"، "هفت شهر عشق"، "آئینه و زیر بازارچه" و "آرایشگاه زیبا"، "فروشگاه"، "ببخشید"، "تعطیلات نوروزی"، "هفت شهر عشق"، "چهره ها"، "دانی و من"، "دردسر بزرگ" و فیلم های متعددی همچون "شیرین و فرها"، "وحشی جنگل"، "قلندر"، "ذبیح"، "خانه خراب"، "گراند سینما"، "یکبار برای همیشه"، "ناصر الدین شاه اکتور سینما"، "کلاه قرمزی و پسرخاله" و... به ایفای نقش پرداخت.
کتاب‌های "کهنه‌های همیشه نو"، "فرهنگ بر و بچه‌های تِرون"، و "پرسه در احوالات تِرون و تِرونیا" نیز از جمله کارهای ماندگار این هنرمند فرهیخته در حوزه تالیف است.
احمدی همچنین نامی آشنا در حوضه موسیقی سنتی و به ویژه سبک روحوضی است. او در فروردین ۱۳۴۹ به دعوت علی حاتمی ترانه عنوان‌بندی فیلم "حسن کچل "را ضربخوانی کرد که به نام روحوضی نیز شناخته می‌شود. در همین سبک سال ۱۳۲۸ پنج صفحه موسیقی برای یک شرکت انگلیسی ضبط کرد. وی همچنین بیش از چهارصد ترانه ضربی و صد و پنجاه ترانه فکاهی خوانده است.
احمدی متعلق به نسلی بود که نان و معیشت را از هنر طلب نمی کردند. نسلی که دغدغه شان یک شبه ره صد ساله رفتن و ترقی آسانسوری نبود. نسلی که حالا باید برای از دست رفتن هریک از متعلقانش آه کشید. چراکه بعید می دانیم جایگزینی محق و شایسته برایشان باز یابیم.
اکنون او رفته است و پیام های تسلیت و ابراز تاسف ها از سوی همکاران و سازمان‌ها، نهادهای تلویزیونی و سینمایی رونق گرفته است. بسیاری به آرشیو عکس هایشان مراجعه و عکس های یادگاری شان با این هنرمند را منتشر کرده اند. عده ای درباره خاطره شان از آخرین مصاحبه با او گفته اند و باز هم کسی از میان ما پر کشیده است و حالا به رسم همیشگی با خاطرات او رنگ می پاشیم به روزهای غمبارمان....
باشد که قدر هم را در روزهای بودن بدانیم...
کمی بیشتر از همیشه


رکسانا قهقرایی


ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار