گزارش جلسه نقد و بررسی فیلم های سینماحقیقت در روز دوم جشنواره
خبرگزاری پانا: در دومین روز از برپایی جشنواره بین المللی سینماحقیقت، فیلم های مستند سخت مثل آب، امپراطور هستهای، مالکیه و ملاقات با داعش، با حضور شاهین امین و مازیار فکری ارشاد مورد نقد و بررسی قرار گرفتند.
به گزارش سرویس فرهنگی پانا؛ در دومین روز از برپایی جشنواره بین المللی سینماحقیقت، فیلم های مستند سخت مثل آب، امپراطور هستهای، مالکیه و ملاقات با داعش، با حضور شاهین امین و مازیار فکری ارشاد مورد نقد و بررسی قرار گرفتند.
سخت مثل آب: از شعر تا سیاست
در اولین نشست، آرش سنجابی کارگردان مستند «سخت مثل آب» اظهار داشت: آثار شمس لنگرودی را دنبال میکردم و در سایر فیلمهایی که ساخته بودم با او برخورد داشتهام. در آن شرایط صحبتهایی که با هم داشتیم هر دوی ما را به این نتیجه رساند که از لحاظ دیدگاه بسیار به هم نزدیک هستیم. لنگرودی در شرایط سخت کاری همیشه پر انرژی بود و این انرژی را به گروه نیز منتقل میکرد.
شمس لنگرودی نیز در این نشست گفت: به نظرم نباید مستند پرتره را دستکم گرفت. شخصاً قبل از این فیلم گمان میکردم که ساخت این فیلمها ساده باشد، اما ساخت پرتره کاری است بسیار حساس، برای اینکه باید تلاش زیادی کرد تا آنچه را که خودمان هستیم در فیلم ببینیم.
وی تاکید کرد: در فیلم پرتره قبلی که از من توسط کارگردانهای جوان ساخته شد، آن چیزی که در پایان کار دیدم با شخص من بسیار متفاوت بود. در یکی از این فیلمها به سازندهاش گفتم که این من نیستم و شما آل کاپون را نشان دادهاید!
مازیار فکری ارشاد منتقد این نشست نیر طی سخنانی عنوان کرد: متاسفانه برخی فکر میکنند که ساخت مستند پرتره کاری سهل و ممتنع است، اما کارگردان «سخت مثل آب» خیلی خوب سعی کرده در برخی از صحنهها به سوژه نزدیک شود. فیلم بسیار دوستانه پیش رفته است و ما لحظات و دقایقی را شاهد هستیم که شاید در شرایط عادی خیلی جذاب نباشد، اما به دلیل پرداخت خوب و کاراکتر جذاب شمس لنگرودی با آن خاطرههای جذابی که تعریف میکند، فیلم جذاب شده است.
روایتی از سونامی ژاپن
امپراطوری هستهای ساخته پاتریشا نهوس از بلغارستان، دیگر مستندی بود که جلسه نقد و بررسی آن برگزار شد.
وی طی سخنانی اظهار داشت: من یک ژورنالیست هستم که برای ساخت فیلم به ژاپن رفتم و علاقه داشتم بدانم بعد از سونامی که به وجود آمد و همچنین اتفاق هستهای که باعث شد نیروگاههایشان تعطیل شود برخورد آنها را ببینیم. همه مردم ژاپن به دلیل خاطره تلخی که در این رابطه داشتند، به گونهای شوکه شده بودند. بعد به هیروشیما رفتم تا عکسالعمل مردم را بعد از ۶۰ سال در مورد این اتفاق ببینم.
وی افزود: این فیلم را در مدت یک ماه ساختم و تلاش داشتم تا پرسپکتیو ژورنالیستی خودم را در فیلم رعایت کنم و نظرم این بود که تنها با همین قالب میدانی میتوانم این فیلم را بسازم. هنوز عده زیادی از مردم ژاپن علاقه ندارند تا نیروگاههای هستهایشان به راه بیافتد و آن افرادی که در حاشیه شهرها زندگی میکنند، موافق این موضوع هستند. نشان دادن این دو نظر به گونهای که هر دو طرف نظراتشان دیده شود، کار آسانی نیست.
مازیار فکری ارشاد درباره این فیلم گفت: زمانی که فیلم را دیدم متوجه شدم که یک روزنامهنگار و کسی که در فضاهای خبری فعالیت دارد این فیلم را ساخته است و خوشحال هستم که درست حدس زده بودم. اگر قرار بود این فیلم در کشور ما ساخته شود، بالای یک سال زمان میبرد! این مدت زمان کم برای ساخت فیلم نشان از برنامهریزی آنها دارد.
این منتقد سینما ادامه داد: این یک مستند از گونه گزارش میدانی بود که به خوبی فضای کار را پرداخت کرده بود. در این فیلم دانشمندان و پزشکان و همه افراد از قشرهای مختلف به خوبی حرفشان در راستای موضوع فیلم شنیده میشود که از کنار هم قرار دادن آنها میتوانیم به نتیجه خوبی برسیم. اطلاعات این فیلم هم به دلیل اینکه گزارشهای میدانی آن به درستی انجام شده است به خوبی به مخاطب منتقل میشود.
مستندی شاعرانه از سوریه
فیلم سوم شب نقد سینماحقیقت، مستند کوتاه «مالکیه» بود. محمدباقر شاهین (کارگردان) درباره فیلمش گفت: این فیلم در مورد روستایی در جنوب سوریه است که در یک شب به طور ناگهانی مردانشان را آتش زدند و کشتند. زمانی که از این حادثه مطلع شدم تصمیم گرفتم که به سوریه بروم و علیرغم خطرهایی که وجود داشت، این کار را انجام دادم. تقریباً بیش از یک ماه این مسیر طول کشید و وقتی به آنجا رسیدم سه هفته کنار آنها ماندم و اصلاً شروع به فیلمبرداری نکردم. یک هفته شرایط را بررسی كردم و زمان را مناسب دیدم تا دوربین خودم را برای فیلمبرداری تنظیم کنم. زمانی که بچهها و کودکان به سمت من آمدند تا در مقابل دوربین حرف بزنند، دوربین را روی سهپایه گذاشتم و شخصاً به حرفهایشان همانند یک مخاطب گوش دادم تا جایی که با گریه دختربچهای که از اتفاقات تلخش حرف میزد، من نیز پا به پایش اشک میریختم و فراموش نخواهم کرد دستمال سیاهی را که آن دختر برای پاک کردم اشکهایم به من داد. با یک عکاس آمریکایی در سوریه حرف میزدم که در ده جنگ دنیا حضور داشته و عکاسی کمی کرده و اعتراف میکرد تا به این لحظه شاهد چنین جنایاتی نبوده است. به شما قول میدهم جنایاتی در
سوریه شکل گرفته که هیچکس فکرش را نخواهد کرد و در ۱۰ سال آینده شاید در موردشان رسانهها حرف بزنند.
مازیار فکری ارشاد نیر در نقد این فیلم گفت: فیلم مستند مالکیه یک نگاه شاعرانه به موضوعات موجود در فیلم دارد. البته باید شهامت سازندگان این اثر را ستود و امیدوارم در شرایط بهتری در ارتباط با این فیلم حرف زده شود و بتوانیم وجوهات مختلف آن را مورد بررسی قرار دهیم. در این مستند به خوبی به غم فقدان اشاره شده است. دختر هشت سالهای که در مقابل دوربین قرار میگیرد به خوبی به لحاظ درامتیک شرایط فقدان را به مخاطب منتقل میکند.
ملاقات با داعش!
ملاقات با داعش دیگر اثر مرتبط با حوادث تلخ سوریه بود که جلسه نقد آن با حضور مهدی مطهر تهیهکننده این فیلم برگزار شد. وی خطاب به حضار گفت: درست است که این فیلم شجاعانه و جسورانه است اما لحظات بسیار تلخی هم در فیلم وجود دارد. ما در این فیلم به داعش نزدیک شدیم تا حدی که با آنها نفس به نفس حرکت میکردیم و توانستیم تصاویر نابی را ضبط کنیم.
وی ادامه داد: آنها در ابتدا میگفتند که فیلمبردار پروژه هم باید از خودمان باشد، اما با پیگیری فیلمبردارمان خودش توانست تصاویر را ضبط کند که در نهایت ما توانستیم به تصویرهای با کیفیت همراه با زاویه نگاه مدنظرمان برسیم.. نکتهای که بسیار مهم است و رسانههای ما باید بدانند این است که گروه داعش بسیار با برنامهریزی عمل میکند و ما نباید فقط تصویرهایی که مرتبط به کشتار آنهاست را ببینیم، بلکه باید بدانیم آنها به خوبی رسانه را میشناسند و به محض اینکه مکانی را اشغال میکنند از نانوایی بگیرید تا سایر ارگانها همه را راه میاندازند. آنها به راحتی آدم میکشند و در عرض یک الی دو ساعت آن را در اینترنت قرار میدهند.
منتقد جلسه نیز پیرامون تولید ملاقات با داعش گفت: این فیلم هم بسیار شجاعانه ساخته شده آن هم در قلمرو گروه داعش. برای نقد این فیلم نمیتوان به این جلسه که ساعات پایانی است اکتفا کرد، بلکه باید مفصلتر در مورد آن حرف زد.
ارسال دیدگاه