رئیس فدراسیون تیر و کمان در گفتگو با پانا:
برای رفتن روی سکوی المپیک برنامه ریزی می کنیم
خبرگزاری پانا: محمد علی شجاعی گفت: کسب مدال طلای عبادی اتفاقی نبود ، ما برای رسیدن به سکوهای جهانی و المپیکی برنامه ریزی کرده ایم.
کمانداران ایرانی در گذشته هم پای بزرگان تیراندازی با کمان جهان پیش می رفتند ولی وجود مشکلاتی در مدیریت فدراسیون باعث افت این ورزش در ایران شد.در این شرایط تیم ملی تیراندازی با کمان ایران در اولین حضور کامپوند در بازیهای آسیایی اینچئون موفق به کسب مدال طلای انفرادی توسط اسماعیل عبادی و برنز در قسمت تیمی شد. علاقه مندان به تیراندازی با کمان امیدوارند با ادامه این موفقیت ها این ورزش بار دیگر به روزهای اوج خود برگردد.محمدعلی شجاعی رییس فدراسیون تیراندازی با کمان در بیستمین نمایشگاه مطبوعات و خبرگزاریها مهمان غرفه پانا بود و در خصوص شرایط فعلی این ورزش در ایران با خبرنگار ورزشی پانا به گفتگو پرداخت که جزئیات آن را در زیر می خوانید.
به عنوان سوال اول موفقیتی که اسماعیل عبادی در بخش کامپوند در بازیهای آسیایی بدست آورد اتفاقی بود یا یک برنامه هدفمند پشت آن بوده است ؟
من اعتقاد دارم موفقیت هایی که در هر بخشی رخ می دهد اتفاقی نیست.یک سری مولفه ها وجود دارد که وقتی در کنار هم جمع شوند به پیروزی منتهی می شوند.این مولفه ها اگر خوب مدیریت نشود اصلا خروجی خوبی ندارد.ما یاد گرفته ایم که وقتی یک موفقیت داریم بگوییم این اتفاق بوده و وقتی شکست می خوریم آن را به بد شانسی ربط می دهیم.من می گویم هیچ کدام از این دو درست نیست. شانس برای آدم های بی برنامه است بنابراین نه توفیق اتفاقی است و نه شکست کم شانسی.
پس فدراسیون با برنامه ریزی های خاصی پیش رفته است؟
بله.قرار بود اصلا این اتفاق بیفتد.یک کار نشده تاریخی را انجام دادیم و برای اولین بار با کسب مدال طلا این رشته را به مردم معرفی کردیم. در ایران ۵۰ فدراسیون ورزشی وجود دارد. ما در گذشته از نظر موفقیت در صف آخر این فدراسیون ها بودیم اما الان جلو آمده ایم. کسی هم نگفت شما در صف زده اید گفتند شما شایستگی اش را داشتید.ما دیگر نمی توانیم یک برنامه ریزی در سطح ورزش کشور کنیم و تیراندازی با کمان را در آن نبینیم.این موفقیت زمانی می تواند اتفاقی باشد که ما در سایر بخش ها کار نکرده باشیم.
برنامه هایی که از آن صحبت می کنید می تواند استمرار این موفقیت ها را تضمین کند؟
قطعا استمرار دارد چون روی تیم های نوجوانان و جوانانمان کار کرده ایم. در استعدادیابی یک طرح عظیم به نام ۲۰۲۰ را با وجود تمام کمبودهایمان در کل کشور اجرا کردیم. بهترین های کشور که ۱۳۰ نفر بودند را چهار روز به تهران آوردیم و کار علمی و فنی روی آنها انجام دادیم.این افراد بین ۹ تا ۱۴ سال سن دارند. ما تا به حال در کشور بحث بورسیه بازیکنان را نداشته ایم.ما حتی نیامده ایم یک بزرگسال را بورسیه کنیم بلکه ۹-۱۴ ساله هایمان را بورسیه کرده ایم یعنی ماهیانه ۸۰۰ هزار تا یک میلیون تومان برای امکانات، ایاب و ذهاب، تغذیه و حتی بهداشت روانی شان هزینه می کنیم. ما با اجرای طرح طولانی مدت ۲۰۲۰ ادعا داریم که در المپیک ۲۰۲۰ به روی سکو خواهیم رفت و فقط کسب سهمیه نمی کنیم. از سال گذشته به خودمان ۷ سال وقت داده ایم که بتوانیم این ادعا را ثابت کنیم.این کار در تمام سنین ادامه دارد یعنی ما الان چهار تا بزرگسال نداریم بلکه ۵۰ تا بزرگسال داریم.
به نظرتان چرا بانوان کماندار در بازی های آسیایی موفق نبودند؟
بانوان ورزشکار ما از نظر فنی خوب بودند اما شش دانگ نبودند یعنی اگر آن لحظه باختند بازیکن دیگری از آنها بهتر بوده است. ورزش یعنی همین؛ یعنی شما بتوانید به موقع از داشته هایتان استفاده کنید. در تیراندازی تیر که رفت دیگر رفته است.شما باید در بهترین فرم خود باشید تا موفق شوید.
فدراسیون شما برای توسعه بخش بانوان چه کرده است؟
ما یکی از نادرترین رشته هایی هستیم که از یک مزیت برخورداریم.در کشور ما موانع زیاد است.یک سری موانع شرعی وجود دارد که ما از آن گذشته ایم. پوشش خوبی که این رشته در مسابقات مختلف دارد یکی از مزیت های ماست .اگر رزومه ما را در سالهای اخیر نگاه کنید می بینید که دختران ما هم همپای مردان مدال گرفته اند. تیم بانوانمان هم تیمی قوی است.در کامپوند و ریکرو مانند آقایان کار می کنند.توسعه ما در بخش بانوان موازی بوده است.
چگونه؟
مثلا وقتی ما مسابقات را برگزار می کنیم ۸۰ آقا و ۸۰ خانم هستند.در ایران ما در برخی ورزش ها یا نمی توانیم بانوان را داشته باشیم یا انقدر موانع بر سر راهشان است که کار خاصی صورت نمی گیرد. رشته ما این ضعف را می پوشاند.ما در بخش بانوان حضور مدالآوری در مسابقات داشته ایم که باز هم می تواند تکرار شود.برنامه هایمان یکسان است و ما برنامه ویژه ای مختص به بانوان نداریم.اردو که شروع می شود همه میآیند چه زن و چه مرد. امیدواریم این روند همین طور ادامه پیدا کند،ما در ورزش ایران در بخش بانوان رشد کرده ایم و یک طلای بانوان را در گوانگجو تبدیل به دو طلای اینچئون کرده ایم.این اتفاق مثبتی است و قطعا در مسابقات آینده بیشتر از خانم ها خواهیم شنید .
در زمینه انتخاب بازیکن برای تیم ملی فدراسیون چگونه عمل می کند؟ آیا کسی که ملی پوش می شود ماندگاری اش در تیم تضمینی است؟
در های تیم ملی به روی همه باز است، ما چرخشی در تیم ملی ایجاد کردیم که شما می توانید آن را در اعزام های ما حس کنید.کمتر اسم تکراری میان بازیکنان وجود دارد. آقای عبادی رکوردار آسیا هستند و طلای اینچئون را دارد.ایشان ۱۵ روز در اردوهای انتخابی بود.اصلا نپرسید من باید بیایم یا خیر؛ بلکه می دانست حضورش الزامی است. این قانون از سه سال پیش در تیر و کمان نهادینه شده است که کسی می تواند وارد تیم ملی شود که در مسابقات انتخابی آن شرکت کرده باشد. شرایطی بهتر از این را شما نمی توانید در فدراسیون ایجاد کنید.ما وقتی مسابقات انتخابی تیم ملی را بعد از سه سال برگزار می کنیم و ۲۷۰ نفر در آن شرکت می کنند یعنی بازیکنان قبول کرده اند اگر خوب تیر بزنند برای تیم ملی انتخاب می شوند.
در سالهای گذشته چه طور بوده؟
وقتی من وارد فدراسیون شدم ملی پوش های ما مانند کارمندان بیمه بودند. من تعجب کرده بودم و برایم این سوال مطرح بود که آیا قرار است ماندگار باشند که بیمه شده اند؟ چون نگاه قبلی ماندگاری به هر شکلی بود اصلا لازم نبود شما مدال بیاورید تا بمانید.وقتی وارد تیم ملی می شدید ماندگار بودید.این بودن آنقدر ریشه داشت که بازیکنان بیمه شده بودند. الان دیگر کسی حس نمی کند که تضمینی برای ورود و ماندگاری اش وجود دارد .حالا فقط یک تضمین داریم و آن صرفا توانمندی خود شخص است.
عملکرد ملی پوشان تیر اندازی با کمان در بازیهای آسیایی چه تاثیری در استقبال مردم از این رشته داشت؟
رشته ما رشته ای است که وقتی شما در آسیا مدال می آورید یعنی آمادگی مسابقات جهانی را دارید.تیرو کمان مثل تکواندو است.یعنی بهترین های این رشته در آسیا هستند.فدراسیون خیلی خوب پیش رفت.ان شالله شما در آینده بیشتر از این رشته خواهید شنید.چون همه در کنار کشتی، والیبال و رشته هایی که با اقبال عمومی رو به رو شده اند ما را هم دیدند. این بازی ها توسعه ابزاری ما را به دنبال داشت.توسعه،معرفی تیر و کمان به مردم و جذب جوانان و خانواده ها به سمت ما توفیق هایی است که بعد از اینچئون رخ داده است.ما به اینها قطعا به عنوان یک فرصت نگاه می کنیم.
این توسعه می تواند یک توسعه پایدار باشد؟
ما در کنفدراسیون بین المللی و کمیته های مختلف عضو هستیم.یعنی تمام سطوح ما با هم رشد کرده اند.این رشد متوازن می گوید که این توسعه پایدار است.الان زمان خوبی است که من این ادعا را بکنم که قرار است در سال ۲۰۱۸ شما جوانان ما و در سال ۲۰۲۰ بزرگسالانمان را بر روی سکوی جهانی و المپیکی ببینید.
کسی که بعد از دیدن رقابت های ایران در مسابقات اینچئون به ورزش تیر و کمان علاقه پیدا کرده است برای دنبال کردن این رشته در سطح حرفه ای چه کاری باید انجام دهد؟
ما پایگاههای استعدادیابی بسیاری را در سطح مدارس، پایگاههای بسیج و هیئت های استانی ایجاد کرده ایم که این افراد برای شروع کارشان می توانند به آنجا مراجعه کنند.اما در سطح حرفه ای درهای تیم ملی به روی همه باز است.ما سالی دو بار یعنی هر شش ماه یک بار مسابقات انتخابی تیم ملی را برگزار می کنیم یعنی یک جوان ایرانی در هر سنی که هست سالی دو بار این شانس را دارد که به تیم ملی بیاید.البته ما یک قانون انتخابی داریم که مثلا طبق این قانون رکورد بانوان برای انتخاب باید ۶۰۰ باشد. الان یک رکورد ۵۹۷ داریم هنوز که هنوز است همه می گویند او را انتخاب کن اما من می گویم نه خوب نیست ما به دنبال ۶۰۰ هستیم.ما قانون را بر هم نمی زنیم که کسی حس نکند ما حق افراد را ضایع می کنیم. امیدواریم با برنامه ریزی هایمان بتوانیم این رشته را در کنار رشته های مدال آور دیگر قرار بدهیم.
طلای تیراندازی در بخش کامپوند با توجه به افت تیراندازی با کمان در سالهای اخیر بار دیگر انتظارات را از این ورزش بالا برده است.
من روزی که به فدراسیون آمدم بچه های ما دو تا اعزام داشتند.بسیاری از آنها دیگر در تیم نیستند.یکی رتبه ۹۶ را بدست آورد و دیگری چهلم شد.وقتی برگشتند هیچ کس هیچی نگفت.حتی از ما گله هم نکردند.به بچه ها گفتم این برای ما مثل مرگ است.یعنی هیچکس ما را به حساب نمی آورد. گفتم انشالله روزی برسد که از مدال نقره ات ایراد بگیرند.آن روز، روز بسیار خوبی است و یعنی توقعشان از شما طلا است.الان یک عده به من گفتند چرا در تیمی برنز گرفتید من ناراحت نشدم یعنی ما را بالاتر دیده اند. این رشته در آینده جز پایه های ثابت مدالآوری کاروانهای ورزشی ایران می شود.
فدراسیون از نظر مالی به خوبی بازیکنان را تامین می کند؟
منابع ما خیلی محدود است اما نگاه به محدودیت هایمان نکردیم بلکه نگاه به کار درست کردیم. ما بیش از حد توان از نظر مالی به ورزشکارانمان کمک کرده ایم. حس می کنم بچه های ما تقریبا از بچه پولدارهای ورزش باشند البته منهای ورزش هایی مثل والیبال و فوتبال . هر چند من می گویم که این مقدار اصلا خوب و کافی نیست چون اینها دارند بهترین سالهای عمرشان را برای ورزش می گذارند.آنها می توانستند درس بخوانند، برای تامین آینده شان کار بکنند اما آمده اند از طریق ورزش به کشور ادای دین می کنند و برای خوشحالی مردم تلاش می کنند. قطعا حقشان است که بیشتر از اینها بگیرند.من می گویم ورزشکار باید از نظر مالی تامین باشد تا مدالآوری اش ماندگاری داشته باشد.فشارهای زندگی باعث می شود این فرد یک جایی ورزش را رها کند.وقتی بعد از چند سال ورزش را رها می کند یعنی ما سرمایه مملکت را از دست داده ایم.بنابراین ما هم سعی کرده ایم در برنامه های مختلف پاداش بدهیم و حقوقشان را به موقع پرداخت کنیم تا دغدغه مالی نداشته باشند.
کمانداران با پایان یافتن بازیهای آسیایی چه مسابقاتی را در پیش دارند؟
تقویم فدراسیون جهانی و آسیایی به ما می گوید که در سال چه کارهایی باید انجام دهیم. ما اولین مسابقاتی که در پیش داریم رقابت های کاپ آسیا است که دی ماه شروع می شود و رنک جهانی دارد یعنی تمام کشورهای جهان می توانند در آن شرکت کنند.اولین مرحله این رقابت ها در دهلی و مرحله دوم در تایلند است. ما موفق شدیم میزبانی مسابقات را در مرحله سوم برای تهران بگیریم که آبان ماه سال آینده برگزار می شود. در سطح جهانی هم استیج اول در شانگهای چین است که در بهار سال آتی ملی پوشان را به این مسابقات اعزام می کنیم. بعد از آن مسابقات آنتالیا و سپس رقابت های فینال بهترین های جهان را داریم.
مسابقات جهانی و انتخابی المپیک چه زمانی برگزار می شود؟
مسابقات جهانی هم در مرداد سال آینده در کپنهاگ دانمارک برگزار می شود.نقطه عطف این بازیها این است که اولین مرحله کسب سهمیه المپیک نیز هست.ما در رشته ریکور اولین جایی که برای کسب سهمیه المپیک می رویم دانمارک است.مرحله دوم آن مسابقات آسیایی تایلند است و یک مرحله دیگه هم بعد از آن برای پر کردن سهمیه المپیک وجود دارد.مسابقات اینچئون که تمام شد ما کار روی ریکور را شروع کردیم.می خواهیم با یک برنامه ریزی خوب و مدون انشالله در بخش کسب سهمیه موفق باشیم.
ارسال دیدگاه