سیاوش چراغی پور در گفت و گو با پانا:

˝ برپهنه دریا˝ حرفهای زیادی برای گفتن دارد

خبرگزاری پانا: سیاوش چراغی پور بازیگر نمایش ˝بر پهنه دریا˝ سادگی را عامل موثری در ارتباط بی واسطه با تماشاگر دانست و گفت: سادگی کمک می کند تا تماشاگر جوهره و مضمون نمایش را بهتر درک کند.

کد مطلب: ۲۵۷۹۳۱
لینک کوتاه کپی شد

سیاوش چراغی پور بازیگر نمایش "بر پهنه دریا" که این روزها در سالن استاد ناظر زاده کرمانی تماشاخانه ایرانشهر به روی صحنه رفته است، در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی پانا با اشاره به روانی ترجمه پارسا پیروز فر بر متن اسلاومیر مژوک گفت: من پیش از این ترجمه آقای مودبیان از این نمایشنامه را خوانده بودم. اما تفاوتی که آن ترجمه با ترجمه آقای پیروز فر داشت، در روانی کلمات و واژه هایی بود که برای بازیگر تعیین‌کننده است. با حفظ احترام برای آقای مودبیان که یکی از برجسته ترین مترجمان متون نمایشی هستند و من افتخار چند همکاری در متن هایی به ترجمه ایشان را داشته ام، ویژگی خوب متن آقای پیروزفر البته نه در مقام مقایسه با سایر ترجمه‌های "بر پهنه دریا" نحوه جمله بندی، انتخاب واژه هایی که اجرایی ترین و صحنه ای ترین حالت را فراهم می کند است و این به بازیگر کمک می کند تا روان تر دیالوگ بگوید و به نوعی هم متن ایرانیزه یا بهتر بگوییم برای تماشاگر ساده تر و قابل درک تر باشد.
وی درباره این که بسیاری از المان ها و موقعیت های نمایشی همچون دریا بدون استفاده از دکور و آکسساسوار برای تماشاگر فضاسازی می شود، افزود: به نظر من هرچه در تئاتر موجزتر و مختصر تر صحبت شود، بهتر است و تماشاگر ارتباط بهتری با آن برقرار می کند. البته این یک حکم یا قاعده و قانون نیست. بلکه هر تئاتری ویژگی‌های خاص خود را دارد. در نمایشی ممکن است دکور باشکوه و مجلل به نتیجه کار کمک بیشتری کند و اساسا یکی از ضرورت های آن نمایش باشد. اما در نمایشی هم سادگی بهتر از هر انتخاب دیگری است.
این بازیگر درباره چگونگی ترکیب عنصر سادگی با تقید به متن در این اثر بیان داشت: نکته جالب توجه درباره "بر پهنه دریا" و کارگردانی‌اش این است که آقای پیروزفر کاملا بر اساس متن پیش می روند. دنبال کارهای عجیب و غریب روی صحنه نیستند. به نظر این رویه کمک می کند تا تماشاگر جوهره و مضمون نمایش را دریابد و انتقال معنا به او ساده تر و بی واسطه تر باشد. برای دریا هم در این نمایش ایده های زیادی مطرح شد اما در نهایت به چنین فرمی رسیدیم که سرگردانی و آوارگی و درد آدم های روی قایق برجسته تر شود.
چراغی پور در پاسخ به این که آیا تشکیل ائتلاف در این نمایش و برخی شوخی‌ها سمت و سوی سیاسی به کار داده است، ادامه داد: من این نمایش را سیاسی نمی بینم. ضمن این که اگر هم این طور باشد، در جامعه ای زندگی می کنیم که از نان خریدن تا هر عمل روزمره دیگرمان به سیاست گره خورده است. اگر قیمت نان بیشتر شود موضوع اقتصادی است و اقتصاد هم خود به سیاست وابسته است. همین تغییر کوچک در جامعه ما به بسیاری دیگر از تغییرات هم منجر می شود. بنابراین سیاست مفهوم بدی در یک نمایش نیست. روابط بین آدم های روی قایق در بسیاری از سطوح اجتماعی دیده می شود. کسانی که قدرت زیادی دارند و اگر بخواهند زور می گویند و می توانند گلیم خود را از آب بیرون بکشند. کسانی هم هستند که این میان برای رسیدن به قدرت تلاش می کنند خود را به صاحبان قدرت نزدیک کنند. جنگ طبقات هم که یکی از وجوه تاریخی بسیاری از کشورهاست. بنابراین هم دریافت های اجتماعی می توان از این نمایش داشت هم دریافت سیاسی.
وی درباره نوع پایان بندی و سرنوشت شخصیت در پایان داستان گفت: در پایان متن مژوک نقطه گذاشته نشده است. کاراکتر کوچک بنا بر متن دیالوگی را پیوسته تکرار می کند. حال این که او نابود شود، کشته و خورده شود و چه سرنوشتی داشته باشد نتیجه ای باز است و هر کارگردانی می تواند در طراحی صحنه پایانی استنباط خود را داشته باشد. اما مشخص است که شخصیت کوچک در پایان خود به این نتیجه می‌رسد که بایدخورده شود. در واقع به این اتفاق راضی می شود. دو نفر دیگر هم به این نتیجه رسیده اند. حتی زمانی که کنسروی از درون صندوق چوبی پیدا می کنند باز هم به کشته نشدن کوچک رضایت نمی دهند. انگار هر سه آن ها به آرمان نابود کردن دیگری رسیده اند. اما دیگر نحوه سرو کردن کوچک بر عهده تماشاگر است(با خنده)!
چراغی پور در پایان عنوان کرد: نمایش "بر پنه دریا" نمایشی است که حرفی برای گفتن دارد. در نهایت سادگی، گویای و صمیمیت با تماشاگر ارتباط برقرار می کند و خوشبختانه با استقبال بی نظیری از سوی علاقه مندان رو به رو شده است.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار