داستان کوتاه
صدای مهیب
خبرگزاری پانا: صدای مهیب،صدای صوت... و بعد بمب.دست خورشید از آسمان جدا شد.خورشید تیره شد و آسمان گریه کرد.باران میارد.دخترک تنهاست...
در زیر ظلمات شب خیال های ترسناک میکند.باران بر صورتش میبارد ،شور میشودو بر زمین خشکیده میریزد.صدای نفس زدنش به گوش میرسد.در کوچه ها دوان دوان میدود.
رنگ های قرمز را میبیند که بر سرو صورت دیوارها ریخته شده است.آن نقاشی ها،گر چه زیبا بودندو طعم شهادت میدادند ولی زاده ی دست گرگ های درنده ای بودند که، حتی خود را هم بالای دار میبردند.
او با هر نگاه نیزه ی تیزی بر قلبش فرود میآمد.ذهنش درگیر بود،که ناگهان با پسر بچه ایی سنگ به دست برخورد میکند.چشم در مقابل چشم میافتد.چشم های خیس.
از آن دو مروارید پسر بچه میتوانست فهمید،که ترس تمام وجودش را فرا گرفته است و مضطرب مانند دختر بچه است.
آنها مانند یک پشتیبان،با همان نگاه اول قلب هایشان آرام میگیرد و خود را برادر و خواهر یکدیگر میدانند.
پسر بچه دست آسمان را میگیرد و تا میخواهد از جا بلندش کند، ناگهان صدای سربازی تفنگ به دست به گوش میرسد: هی وایسا.آن دو دست در دست هم بابه فرار میگذارند.فرار،فرار و باز هم فرار.سرباز هر چه تیر زد به هدف نخورد و دو گل فرار کردند.آنها به زحمت در بین آتش خشم دشمن جایی امن بیدا کردند و از نگرانی اینکه دشمنی آنها را بیدا کند،در آن شب سردو تاریک، قرار بر این شد که نخوابند.
آنها از آرزو هایشان صحبت کردند.دختر بچه از بسر بچه برسید:تو چه آرزویی داری برادرم؟او آهی کشید و گفت:خواهرم، من آرزو دارم، که بتوانم قاتل بدرو مادرم را به سزای کارشان برسانم و تنها برای یک شب هم که شده در بقل خانواده ام به خواب بروم.میخواهم تمام آن بی خوابی ها، تمام آن گریه ها و تمام آن ی تکلیفی ها را که ، زندگی را برایم سخت کرد را، برای آنها هم درست کنم.تمام آن لحظه هایی که دوستانم ،عزیزانم را در کنارم به شهادت میرساندند و من جز اینکه،باهای جدا شده و دست های به هوا رفته آنها را تماشا کنم، کاری از دستم بر نمیآمد.
پسرک همانطور که اشک میریخت،گشنگی و سرما هم در وجودش مشکل ایجاد میکرد.
پسرک با حالتی غم آلودف از دخترک برسید که تو چه آرزویی داری؟
او در جوابش با اندوه زیاد و صدایی گرفته گفت:مادرم را ببینم.تنه برای یک لحظه.خورشید زندگیم را ببینم.من تنها او را میخواهم،دستان گرم او را تنها برای یک بار میخواهم.
سعید دیندار
ارسال دیدگاه