یادداشت سیاسی/
اغمای اصولگرایی ماحصل تنگ نظری تندروها
خبرگزاری پانا: ناطق نوری تکلیفش را برای انتخابات مجلس روشن کرد. گفت: ˝بنده ۷۱ سال دارم. باید فرصت دهیم که نسلهای جدیدتر بیایند و کار را در دست بگیرند؛ این نگاه من بوده و هست و به همین دلیل احساس تکلیف نمیکنم و امیدوارم چنان ساماندهی شود که نیروهای خدمتگذار و با انگیزه وارد انتخابات شوند و انتخاب اصلح صورت بگیرد. ˝ اما این نقل قول چنانکه برخی از رسانه های اصولگرا را به شادمانی واداشت اصلاح طلبان را نگران نکرد.
به گزارش خبرنگار سیاسی پانا، اوضاع در اردوگاه اصولگرایان آنچنان آشفته هست که خبرگزاری هایشان برای خبر نیامدن ناطق جشن بگیرند. آیت الله مهدوی کنی مدتی است در بستر بیماری افتاده و حاج حبیب الله عسکراولادی هم به رحت خدا رفته است. جناحی که زمانی تصمیماتش را بر مبنای شیخوخیت و ریش سفیدی می گرفت حالا بدون ریش سفید مانده. از میان شیوخ بازمانده اصولگرایان یکی محمد یزدی است که در صدر جامعه اسلامی مدرسین حوزه علمیه قم نشسته و البته هیچگاه نفوذ و محبوبیتش در میان اصولگرایان با آیت الله مهدوی کنی قابل قیاس نبوده است و از دیگر سو محمدنبی حبیبی است که هرچند سال ها است بر کرسی مرحوم عسگراولادی در حزب موتلفه تکیه زده اما هرگز جایگاه او را در میان اعضای موتلفه و اصولگرایان نداشته است.
از اصولگرایان سنتی که بگذریم گروه های نوین اصولگرا هم وضعیت چندان بهتری ندارند. پایداری، ایثارگران و رهپویان در اتحادی استراتژیک مواضعی یکسان اتخاذ می کنند اما سخت است که در انتخابات هم همین انسجام مواضع را حفظ کنند. در انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته علیرغم حمایت صد در صدی مصباح یزدی از باقری لنکرانی، علیرضا زاکانی هم از سوی ایثارگران و رهپویان برای ثبت نام به وزارت کشور رفت و تدبیر مصباح یزدی را نادیده گرفت. هرچند پس از اعلام نتایج بررسی صلاحیت های شورای نگهبان و حذف ناباورانه باقری لنکرانی و زاکانی، ایثارگران بازهم میان قالیباف و جلیلی مردد ماند. به هر حال این روزها که نه موعد انتخابات است و نه قرار است اصولگرایان از میان خود یکی را انتخاب کنند اتحاد برایشان آسانتر است، خصوصاً که این جریان سیاسی در برابر رقیب مواضع یکسان می گیرند اما این اتحاد استراتژیک تا چه زمانی ادامه پیدا خواهد کرد؟
سوی دیگر میدان اصلاح طلبانی قرار دارند که چنانکه شواهد امر نشان می دهد برنامه های مدونی را برای مجلس دهم تدارک دیده اند، در انتخابات پیشین نیز نامزدشان به یک اشاره سید محمد خاتمی عرصه را برای حسن روحانی خالی کرد و حالا هم گفته می شود شورایی متشکل از موسوی بجنوردی، سید محمد خاتمی، سید حسن خمینی و هاشمی رفسنجانی تصمیمات کلان اصلاح طلبان را بررسی می کنند.
خروج شیخ علی اکبر ناطق نوری از جمع مدعیان ورود برای نامزدی مجلس دهم تاکتیکی خردمندانه از جانب اصلاح طلبان بود که ظاهراً در تحلیل های اصولگرایانه از اقدام شیخ مغفول مانده است.
تحلیلگران اصولگرا از این نکته غالفند که رویش های جبهه اصلاحات با ریزش های جریان اصولگرایی قابل قیاس نیست و در همین چند سال گذشته با تغییراتی که در گفتمان جریان اصلاحات بوجود آمد افرادی چون حسن روحانی و علی اکبر ناطق نوری نیز به این جریان پیوسته و اینک جریان بزرگ اعتدال مجموعه ای است که بسیاری از دلسوزان انقلاب اسلانی را در خود جای داده است.
رسانه های ذوق زده از حذف ناطق از این نکته نیز غافلند که با همین اقدامات و سیاست های تنگ نظرانه ای که در سال های اخیر در پیش گرفته اند حتی چهره های اصولگرایی مانند علی لاریجانی نیز دیگر این روزها رغبتی به همراهی با جریانات آنان ندارند و ترجیح می دهند در منازعات سیاسی طرف اعتدال را بگیرند تا افراطیون اصولگرا.
به نظر می رسد انتخابات مجلس دهم آخرین آوردگاهی است که به بازندگان انتخابات سال ۹۲ اثبات خواهد کرد اتخاذ سیاست های تنگ نظرانه و حذفی و اصرار بر ریزش از قطار انقلاب به جای رویش ها چه دستاورد تاسف برانگیزی برایشان به دنبال خواهد داشت.
ارسال دیدگاه