داستان کوتاه
قبرهای کوچک غزه
خبرگزاری پانا: صدای جیغ زنان و کودکان نزدیک و نزدیکتر شد. سربازها، در را شکستند و حیاط خانه را به گلوله بستند.
زن گلهای باغچه را از ریشه درآورد. گودال کوچکی کند. پیشانی کودک را بوسید و او را در گودال گذاشت. بغضش را خورد و گفت:
-عزیز مادر چشمهایت را ببند. دستهایت را روی گوشهایت بگذار. مبادا؛ تا همه جا ساکت نشده بیرون بیایی. یادت باشد تو باید زنده بمانی!
تخته چوب را روی گودال گذاشت و بر آن کمی خاک ریخت. صدای جیغ زنان و کودکان نزدیک و نزدیکتر شد. سربازها، در را شکستند و حیاط خانه را به گلوله بستند. آخرین سرباز نگاهی به زن انداخت. هنوز میان چشمهای او امید موج می زد. رد نگاهش را گرفت. چشمش به گل های پرپر افتاد. به باغچه نزدیک شد. سر چرخاند. زن نگاه شیطانی اش را دید. با صدای رگبار گلوله ها، چشمهایش را بست و خدا را شکر کرد که کودکش قبری دارد!
لیلی خوش گفتار
ارسال دیدگاه