/یادداشت/
مشایعت با شکوه دوست گمنام خدا
خبرگزاری پانا: محمد سنچولی، جوانی بود که مهجورترین شغل امروز را برای خدمت به پدر و مادر و خانواده اش بر عهده گرفت و در نهایت به درجه شهادت نایل شد.
محمد عمرانی ؛ یکشنبه هفته گذشته مطابق با هشتم ماه مبارک رمضان، یکی از بستگان ما که در منطقه صفر مرزی از توابع پیرانشهر به عنوان سرباز وظیفه خدمت می کرد، در حین ماموریت روی مین رفته و با زبان روزه به فیض شهادت نائل شد.
دوشنبه خبرش به ما رسید و همان روز، من به اتفاق پسر خاله ام محمد جوان، راهی استان گلستان شدم تا در مراسم تدفین و تشییع پیکر پاک آن شهید بزرگوار شرکت کنم، تا روز جمعه آنجا بودم و شنبه به تهران برگشتم.
و امروز که در همین زمینه سایت های خبری را بررسی می کردم، تنها با تایپ کردن کلمه شهید، بلافاصله نام محمد سنچولی می آمد، و این نشان می دهد که در این چند روزه، بارها و بارها نام این شهید عزیز جستجو شده است.
جوانی که تا همین چند ماه پیش، بجز در روستای محل زندگی اش، کسی او را نمی شناخت، جوانی که برای کمک به مخارج زندگی پدر و مادرش چوپانی می کرد، کاری که خیلی از جوانان و نوجوانان ما حتی فکر کردن به آن را برای خود عار می دانند چه رسد به اینکه بخاطر خانواده تن به این کار دهند.!!
خدا نیز به خاطر این خدمت صادقانه و دیگر حسن هایی که آن جوان داشت، او را برگزید تا در ماه ضیافت الله برای همیشه میهمان خدا شود و مزد این خدمت صادقانه را به نحو احسن دریافت نماید، بطوریکه در تشییع جنازه آن جوان چوپان گمنام، عالی ترین مقامات نظامی، انتظامی و اداری یک شهر همراه با خیل جمعیتی بی شمار پیکر پاک و تکه پاره اش را با تشریفات خاص و در مراسمی با شکوه بر سر دست گرفته و از شهر تا روستای زادگاهش ( قرق قره قربان از توابع گالیکش ) مشایعت کرده و در کنار مزار شهید بزرگوار دیگری از آن روستا به خاک سپردند.
خوش به حال محمد و هزاران شهید بزرگوار چون او......
اَللّهُمَّ وَفِّقْنى فیهِ لِمُوافَقَةِ الاْبْرارِ وَجَنِّبْنى فیهِ مُرافَقَةَ الاْشْرارِ وَآوِنى فیهِ بِرَحْمَتِكَ اِلى دارِ الْقَرارِ بِاِلهِیَّتِكَ یا اِلهَ الْعالَمینَ
خدایا موفقم دار در این ماه به همراهى كردن با نیكان و دورم دار در آن از رفاقت با اشرار و جایم ده در آن بوسیله رحمت خود به خانه قرار و آرامش به معبودیّت خود اى معبود جهانیان
ارسال دیدگاه