رشد موسیقی عامه پسند نتیجه تضمین بازگشت سرمایه است
خبرگزاری پانا: هوشنگ جاوید پژوهشگر و بنیانگذار جشنواره موسیقی نواحی در ایران عدم توجه کافی و ارتقای موسیقی ایرانی را گذشته از ممیزی ها به نبود برنامه ریزی مدون و جدی برای رشد این گرایش نسبت داد.
هوشنگ جاوید از پژوهشگران موسیقی نواحی ایران در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی پانا، درباره نبود رویکردی مشخص نسبت به موسیقی و عدم توجه جدی به مسویقی ایرانی گفت: به نظر من تولید نشدن موسیقی خوب در ایران به ممیزی مربوط نمی شود. چراکه ممیزی معمولا دامن گیر اثاری می شود که سطح پایینی دارند. بنابراین نباید ممیزی را مقصر بدانیم و بگوییم به خاطر ممنوعیت ها موسیقی ارتقا پیدا نمی کند و به جایگاهی که باید نمی رسد.
وی ادامه داد: بخش مهمی از جریان تولید موسیقی در ایران به خالقان آن برمیگردد. برای مثال آهنگسازی در ایران پراکندگی زیادی دارد و هرکسی به سراغ این رشته می تواند برود. در حالی که باید بررسی کرد کدامیک از آهنگسازی ها در ایران واقعا مبنای علمی و اصولی دارند. ضمن این که تولید براساس چه مشخصه ای صورت می گیرد. به نظر می رسد این رشته این روزها بسیار به سلیقه تهیه کنندهها بستگی پیدا کرده است. زیرا آن ها از سرمایه گذاری شان بر موسیقی دست کم اگر سودی نمی برند، انتظار بازگشت سرمایه را دارند. بنابراین در تولید به صورت مستقیم دخالت می کنند. نتیجه این می شود که تولید موسیقی مردم پسند و شبه مردمی افزایش پیدا می کند و چون وزارت فرهنگ و ارشاد هیچ برنامه ریزی مدونی برای هویت بخشی به موسیقی ندارد، سلیقه تهیه کنندگان کم کم به یک معیار تبدیل می شود. از آهنگسازان برجسته هیچ حمایتی صورت نمی گیرد و افراد حرفه ای این حوزه به ندرت کاری را تولید و روانه بازار می کنند.
بنیانگذار جشنواره های مختلف موسیقی نواحی و آیینی در ایران افزود: همه این مسائل در یک چرخه بر یکدیگر تاثیر گذاشته و سیل عظیم کارهای کم ارزش انتشار پیدا می کند. قانون مدونی هم برای ساماندهی موسیقی وجود ندارد. تنها شرط لازم کوک بودن سازها و تامین سلیقه ناظر است. از این رو موسیقی تولید شده هیچ دردی را از جامعه دوا نمی کند. در دوره آقای مرادخانی قانونی وجود داشت که بزرگان موسیقی نواحی و ردیف و دستگاهی اجازه داشتند بدون مجوز به تولید اثر و اجرای آن اقدام کنند اما اکنون این قانون هم تقریبا منسوخ شده است و این گروه تقریبا ۶۰ و ۷۰ نفره باید با طی کردن چرخه طولانی دریافت مجوز سختی های زیادی را دنبال کنند. ضمن این که تهیه کنندگان از جوانان استقبال نمی کنند و به سمت خوانندگان شناخته شده می روند تا برگشت سرمایه شان تضمین شده باشد. در شرایط فعلی هم که هر آلبوم موسیقی حرفه ای دست کم به ۳۰ یا ۴۰ میلیون بودجه نیاز دارد.
وی موسیقی را خوراک روحی مردم به ویژه نسل جوان دانست و اضافه کرد: یکی از عناصر و گرایش های هنری تاثیرگذار در هر جامعه ای از جمله کشور ما موسیقی است. بنابراین اگر شکل و فرم مطلوب آن در اختیار مردم قرار نگیرد، آن ها ناگزیر به فرهنگی پناه می برند که با فرهنگ مردم ایران تجانسی ندارند و به بی هویتی دامن می زنند. دانسته یا ندانسته، آگاهانه یا ناآگاهانه به تخریب موسیقی اقدام میکنند و شاید ندانند که چه ضرری را برای آینده سازان این سرزمین به دنبال دارد.
جاوید در پایان به راهکارهایی برای اشاعه و ارتقای موسیقی ایرانی اشاره کرد و گفت: به نظر من می توان از راه های ساده ای موسیقی ایرانی را ارتقا بخشید. برای مثال نمایش ساز در تلویزیون ممنوع است مگر ساز نی. آوازخوانی هم در این رسانه مجاز است اما هیچ کس تاکنون به ظرفیت های این دو در ترکیب شان با یکدیگر توجه نکرده است. شاید همین اتفاق سرآغازی برای ورود و باز شدن راه سازهای دیگر به رسانه باشد. همچنین در تاجیکستان شاخه ای از موسیقی وجود دارد به نام کربلاخوانی و یکبار هم در جشنواره موسیقی فجر معرفی شد. ما می توانیم از همین فصول مشترک استفاده و گرایش های مختلف موسیقی را به مردم معرفی کنیم.
ارسال دیدگاه