دروغ‌هایی به میرحسین نسبت دادند كه آدم تعجب می‌كند/ یك كلمه از این حرف‌ها را از رهبری شنیده اید؟

خبرگزاری پانا:اتهاماتی كه اخیراً یكی از اعضای هیأت مؤتلفه به موسوی وارد كرده، كذب محض است/ ایشان در سنی نیستند كه كینه‌توزی نسبت به موسوی داشته باشند/ درباره ماجرای آقای آیت، دروغ‌هایی نسبت دادند كه آدم تعجب می‌كند. بعضی از آنها پیشانی‌شان پینه بسته است ولی این دروغ‌ها را گفتند. من به بعضی از آنها نامه نوشتم كه اگر كسی الآن نیست كه از خود دفاع كند، خدای او كه هست. آیا اگر كسی گرفتار یك مشكلی شد، شما باید هرچه دلتان می‌خواهد بگوئید؟

کد مطلب: ۲۳۲۷۷۷
لینک کوتاه کپی شد


پایگاه خبری تحلیلی انتخاب

حجت الاسلام والمسلمین مسیح مهاجری مدیرمسئول روزنامه جمهوری اسلامی می گوید: در انتخابات سال ۸۸ یك اتفاقاتی برای مهندس موسوی پیش آمد. پرونده‌ای است كه آن را باید دستگاه قضایی رسیدگی كند. چون این وظیفه دستگاه قضایی است و خود آنها هم باید در آن دنیا پاسخگو باشند. اما به چه مجوزی هركسی هر تهمتی را كه بخواهد به او نسبت می‌دهد؟ كسی حق چنین كاری را ندارد و دستگاه قضایی رسیدگی خواهد كرد و تصمیم‌گیری خواهد نمود. اگر كسی بخواهد در مورد حكم قضایی اظهارنظر كند آنوقت افرادی وجود خواهند داشت كه انتقادی داشته باشند. لیكن زمانی كه دستگاه قضایی حكمی صادر نكرده، شما‌ها چه كار‌ه‌اید كه این حرف‌ها را می‌زنید؟

به گزارش سرویس سیاسی «انتخاب» ؛ وی اضافه می کند: اصلا یك عده‌ای هستند كه شعار می‌دهند و حكمشان را هم صادر می‌كنند، اینها با اخلاق اسلامی جور در نمی‌آید. ما نظام جمهوری اسلامی را داریم كه این حرف‌‌ها در كار نباشد و كارها طبق موازین و قانون باشد. در این بین بعضی‌ها انتقام‌گیری می‌كنند و بعضی‌ها خود شیرینی می‌كنند كه ما هم هستیم. در صورتیكه كه هیچ اطلاع و آگاهی از مسایل مربوط به حزب ندارند و فقط برای اینكه خود‌شان را مطرح كنند این حرف‌ها را می‌زنند. یكی از دلایلی كه این حرف‌ها را می‌زنند مطرح كردن خودشان است. خوشبختانه مردم به این مطالب اهمیت نمی‌دهند و اعتباری برای افرادی كه بی‌سند صحبت می‌كنند قایل نمی‌شوند.

مهاجری تصریح کرد: آنچه ما از رهبری درباره مهندس موسوی شنیدیم تا قبل از انتخابات ۸۸ تعریف و تمجید است. و حتی ایشان بارها حكم آقای موسوی را برای مجمع تشخیص مصلحت نظام و شورای عالی انقلاب فرهنگی دادند و در جلسات تصمیم‌گیری سران گذشته او را شركت دادند مثل مسایل هسته‌ای و مسایل دیگر و درجلساتی كه رهبری در ابتدای شروع زعامت خود برای مشاوره برقرار می‌كردند، آقای موسوی حضور داشت و رهبری با تعابیری مثل،‌ آدم نجیبی هست، خوش‌فكر هست و... از او تمجید می‌كردند.

مدیرمسئول روزنامه جمهوری اسلامی با اشاره به بیانات مقام معظم رهبری ادامه داد: بعد از سال ۸۸ هم هیچ‌گاه رهبری،‌ آقایان موسوی و كروبی را به وابستگی به بیگانگان متهم نكردند. هر مطلبی گفتند،‌گله نسبت به اعتراض به نتایج انتخابات بود و اینكه دیگران از اعمال آنها سوء استفاده كردند. شما اگر صحبت‌های ایشان را كه در رسانه‌ها پخش شد نگاه كنید، از این تهمت‌هایی كه بعضی از افراد می‌زنند در صحبت‌های ایشان وجود ندارد.

مهاجری خطاب به این افراد گفت: این‌ها خلاف نظر امام و رهبری فعلی است این نوع حرف‌زدن‌ها. چرا شما برخوردی می‌كنید كه یك كلمه از حرف‌ها را از خود رهبری نشنیده‌اید؟ این را باید خودشان جواب بدهند و تا الان كسی یك چنین جوابی نداده است و این از آن قبیل است كه می‌گویند برو فلان كس را بیاور می‌روند سرش را می‌آورند. رهبری نظرشان این بود كه این‌ها باید مواخذه بشوند به خاطر این كه دشمن از رفتار این‌ها سوءاستفاده كرده و یك عده‌ا‌ی در روزنامه‌ها و مصاحبه‌هاشان در تلویزیون و رسانه‌های دیگر پرونده‌سازی‌هایی می‌كنند از این‌ها كه اصلا در آ‌ن صحبت‌ها نبوده و نظر رهبری هم نبوده و از خودشان یك سری چیزها را برای آنها می‌سازند و الان خودشان هم نمی‌دانند برای كسانی كه این چنین پرونده‌سازی كردند حالا باید چكار بكنند. بنابراین خودشان باید جواب بدهند. البته فقط جواب شما را نباید بدهند و باید جواب خدا را هم بدهند.

مهاجری در بخش دیگری از این گفت و گو با اشاره تلویحی به اظهارات اخیر بادامچیان که گفته بود «اخبار سری حزب توسط آقای موسوی به بیرون منتقل می‌شد» گفت: اتهاماتی كه اخیراً یكی از اعضای هیأت مؤتلفه به عنوان دلیل توقف كار حزب جمهوری اسلامی به آقای مهندس موسوی وارد كرده، كذب محض است. اتفاقاً یكی از دلایل خود همین شخص بود كه آن زمان مسئول سازمان شهرستان‌های حزب بود و افكار شخصی خودش را و افكار مؤتلفه را به نام حزب در شهرستان‌ها ترویج می‌كرد و اختلاف ایجاد می‌كرد. همین اختلافات و مشكلاتی كه در شهرستان‌ها ایجاد می‌كرد به گوش امام رسید و امام دستور توقف فعالیت حزب را دادند.

وی ادامه داد: من نصیحت می‌كنم این شخص را كه ایشان در سنی نیستند كه كینه‌توزی نسبت به یك آدم شریف مثل آقای مهندس موسوی داشته باشند. من توصیه می‌كنم به ایشان كه مثل آقای عسگراولادی كه در ماه‌ها و روزهای اواخر عمرشان مطالبی گفتند و خود را نسبت به آقای موسوی و كروبی بری‌‌الذمه و راحت كردند، این كار را بكند خودش را نجات دهد چون در روز قیامت باید جواب پس بدهد

حجت الاسلام والمسلمین مهاجری با بیان اینکه «آقای آیت به دلیل برخی حرف‌ها كه به آقای مهندس موسوی نسبت داده بودند توسط آقای بهشتی توبیخ شد»، گفت: درباره ماجرای آقای آیت، در سال‌های اخیر افرادی متأسفانه دروغ‌هایی به مهندس موسوی نسبت دادند كه آدم تعجب می‌كند. بعضی از آنها پیشانی‌شان پینه بسته است ولی این دروغ‌ها را گفتند. من به بعضی از آنها نامه نوشتم كه اگر كسی الآن نیست كه از خود دفاع كند، خدای او كه هست. آیا اگر كسی گرفتار یك مشكلی شد، شما باید هرچه دلتان می‌خواهد بگوئید؟

متن کامل بخش دوم مصاحبه حجت الاسلام والمسلمین مسیح مهاجری با روزنامه جمهوری اسلامی در ادامه می آید:

با توجه به این كه در آستانه سالگرد فاجعه غم‌انگیز هفتم تیر قرار داریم و نسل جوان امروز می‌خواهد درباره شخصیت عظیم و جامع‌نگر آیت‌الله بهشتی و حادثه هفتم تیر و حزب جمهوری اسلامی شناخت و آگاهی به دست آورد. خدمت شما كه از اعضای فعال شورای مركزی حزب جمهوری اسلامی هستید، رسیدیم و تقاضا می‌كنیم كه به سؤالات ما به صورت فشرده پاسخ بدهید چون سؤال‌ها زیاد است و جوانان هم می‌خواهند یك جا همه مطالب را به صورت صحیح بدست بیاورند. اولین سئوال این است كه تلاش برای طرح ضرورت تشكیل حزب پس از پیروزی انقلاب اسلامی از كجا آغاز شد؟

بسم‌الله الرحمن الرحیم

* این فكر مربوط به بعد از پیروزی انقلاب اسلامی نیست و به قبل از پیروزی انقلاب برمی‌گردد. ریشه آن هم در ذهن خود شهید مظلوم آیت‌الله بهشتی بوده و از صحبت‌هایی كه ایشان برای ما داشتند كاملا مشخص بود كه از دوران جوانی این فكر با ایشان بوده. ایشان چند بار به شكل‌های مختلف خاطراتی از زمان مصدق و آیت‌الله كاشانی برای ما نقل كردند، وقایعی كه معروف است به نهضت ملی. دوران نهضت ملی و دوران فرار شاه و دوباره برگشتن شاه و قیام مردم در آن زمان كه مردم دو رهبر داشتند یكی محمدمصدق بود و یكی هم آیت‌الله سید ابوالقاسم كاشانی. بین این دو نفر را اختلاف می‌اندازند و این اختلاف باعث ضعف نهضت می‌شود و آمریكا هم وارد می‌شود و استعمار آمریكا هم از این دوران در ایران آغاز شد و از همان زمان ملی‌شدن نفت، مصدق منزوی می‌شود و آیت‌الله كاشانی هم منزوی می‌شوند و شاه قدرت را باز دردست می‌گیرد و پایه‌های خودش را قوی‌تر می‌كند و یكه‌تازی می‌كند تا می‌رسیم به انقلاب اسلامی كه قیام امام خمینی باعث می‌شود انقلاب پیروز شود و جمهوری اسلامی برپا شود.

در آن زمان نهضت ملی وقتی شروع شد آقای بهشتی برای ما نقل می‌كردند كه وقتی نهضت ملی شكست خورد ما كه آن زمان جوان بودیم و خیلی علاقه‌مند بودیم به قیام نهضت علیه استبداد در این باره فكر كردیم كه چه شد قیام و نهضت ملی شكست خورد. به خصوص در جناح مذهبی كه آقای بهشتی بیشتر فكر می‌كردند كه چرا آیت‌الله كاشانی نتوانستند موفق باشند و مذهبی‌ها چرا شكست خوردند؟ ایشان در جواب این سئوال می‌گفتند علت شكست، نداشتن حزب و تشكیلات بود.

اگر در آن زمان تشكیلات سیاسی وجود داشت و مذهبی‌ها اگر تشكیلات سیاسی قوی داشتند شكست نمی‌خوردند. ولی این شكست طبق محاسبات آن زمان ما، نتیجه محرومیت‌های مذهبی‌ها از تشكیلات سیاسی بود. این مطلب در ذهن آقای بهشتی ازآن زمان بود و لذا وقتی نهضت امام خمینی شروع شد یعنی از سال ۱۳۴۲ همین فكر برجسته شد و مقدمات عبوركردن و ظهور و بروز این فكر فراهم شد منتها چون در این سالها استبدادی برخورد می‌كردند و ساواك هم خیلی برخورد جدی برای جلوگیری از هرگونه تشكیلاتی می‌كرد، موفق نشدند كه هیچ كار تشكیلاتی رسمی انجام بدهند. اما آقای بهشتی كارهای فراوانی در همان دوران انجام داد كه خیلی جالب است.

در ارتباط با این مبحث كه می‌خواهم بگویم و شما مطرح كردید كه جرقه فكر تشكیلاتی از كجا شروع شد كاملا كار تشكیلاتی، اولین بار است كه گفته می‌شود، آقای بهشتی كار تشكیلاتی سیاسی كه شاه هم نمی‌گذاشت بكنند كارهای تشكیلاتی دیگری در قالب‌های دیگر كه حالا من آنها را می‌گویم انجام دادند. ایشان كار تشكیلاتی تا سال ۱۳۵۷ به معنای سیاسی نتوانستند بكنند اما به معنای دیگر كه البته زیربنای سیاسی داشت ولی روبنای آن چیز دیگر بود فراوان انجام دادند.

- لطفا نمونه‌هایی از این كارها را نقل كنید؟

* یكی از این موارد و شاید اولین مورد‌ آن قم بود. در قم اصلا حوزه علمیه كار منسجمی برای تقویت طلاب نداشت یعنی از زمان تاسیس حوزه علمیه توسط آیت‌الله حائری یزدی و بعد تا زمان آیت‌الله بروجردی هیچ منسجمی نبود. در این حد كه طلبه‌ای با یكی آشنا بود و یك جا استادی در یك مقبره‌ای، یا در یك مسجد مشغول تدریس بود می‌نشست و هیچ كار تشكیلاتی برای درس وجود نداشت! این سبك هم وجود داشت و هنوز هم هست، ولی فقط این نیست. الان كار تشكیلاتی تدریس و تحصیل در قم بسیار زیاد شده است و غلبه با این تشكیلاتی‌هاست. اولین تشكیلات تحصیلاتی را آیت‌الله بهشتی بااستفاده از كمك‌ها و امكاناتی كه مرحوم آیت‌الله گلپایگانی در اختیار ایشان گذاشت بناگذاشتند.

مدرسه‌ای بود به نام مدرسه آیت‌الله گلپایگانی در خیابان تهران كه آنجا ایشان این بنا را گذاشتند. طلاب در یك حالت منسجم و حساب و كتاب‌دار و با ضابطه كه بیایند اینجا و با چه خصوصیاتی محصل این مدرسه بشوند؟ اساتید باید چگونه باشند؟ چه كارهایی باید انجام بدهند؟ این مدرسه را تاسیس كردند. اگر كسی با ضابطه كاری را انجام ندهد دیگر نمی‌تواند عضو این مدرسه باشد و اخراج می‌شود. امتحان می‌گرفتند. پشت سر این، مدرسه منتظریه معروف به مدرسه حقانی تشكیل شد كه مدیر تشكیلاتی آن یعنی كسی كه نظارت و برنامه‌ریزی می‌كرد و اصل كار دست او بود، آقای بهشتی بودند. بودجه آن توسط شخصی به نام آقای حقانی(ره) كه از سرمایه‌داران بود تامین می‌شد.

برنامه‌ریز اصلی آن آقای بهشتی بود و اداره‌كننده آن به معنای مدیر اجرایی آقای قدوسی بود. اساتیدی داشت كه خود این آقایان از اینها دعوت كرده بودند از حوزه علمیه قم كه با تشكیلات محصل می‌پذیرفتند و از محصلین امتحان می‌گرفتند و همه چیز حساب و كتاب داشت با نمره با قبولی و یا حتی اخراج، همه چیز. البته از نظر علوم هم یك قدری گسترش داده بودند كه فقط علوم متداول در حوزه نبود و علوم دیگر از قبیل زبان خارجی، از قبیل علم تفسیر و از قبیل تاریخ اسلام و تاریخ جهان حتی علم ادیان و امثال این‌ها را هم وارد كرده بودند این‌ها همه آنجا وجود داشت و الان فارغ‌التحصیلان آن زمان مدرسه كه دوره‌های اول آن مدرسه حقانی بودند مسئولان ارشد در قوه قضائیه فعلی ما هستند و خدمات زیادی كردند و در جاهای دیگری كه در دستگاههای اجرایی كشور حضور دارند.

یك مورد دیگر هم در قم در غیر حوزه، البته مرتبط با حوزه. ایشان در دبیرستان دین و دانش انجام دادند. با شأن بالایی كه آقای بهشتی داشت اصلا چطور می‌شد كه یك دبیرستان اداره كند، اما دبیرستان دین و دانش را اداره كردند و شاگردان این دبیرستان در انقلاب موجب خدمات بسیاری شدند. عده‌ای از روحانیون را آنجا آوردند و كار جالب ایشان اینكه، خودشان تدریس زبان خارجی را به عهده گرفتند و از این طریق می‌خواستند به دانش‌آموزان بگویند كه به روحانیت فقط با دید آگاه به احكام نگاه نكنند.

یك نفر روحانی می‌آید و برای شما تدریس‌ زبان انگلیسی می‌كند. همان موقع برای طلبه‌ها تدریس زبان خارجی می‌كردند، خود ایشان تدریس می‌كردند. یك كار تشكیلاتی هم در این حوزه انجام دادند. هم طلبه‌های مبرزی تربیت كردند و یك تشكیلات علمی و هم دانش‌آموزان و دانشجویان مبرزی را تربیت كردند با كار تشكیلات علمی در بخش حوزوی و مرتبط در حوزه. و این مجموع كاری بود كه ایشان در حوزه انجام دادند.

- تحصیلات تشكیلاتی برخلاف قبل از انقلاب كه در واقع شهید بهشتی آن را بنیان گذاشت، الان زیاد شده و مدرسه‌هایی از این قبیل زیاد هستند. فكر می‌كنید تشكیلات فعلی چقدر براساس افكار امثال شهید بهشتی اداره می‌شوند و بر آن اساس پایه‌گذاری شده‌اند؟

* اصل كار تشكیلاتی علمی در حوزه كه در قالب همین مدارس و مجامع منسجم علمی صورت می‌گیرد، خوب است. یعنی باید تمجید كنیم و باید تأیید كنیم كه كار، كار خوبی است. ویژگی مثبت خوبی هم دارد. یعنی باید یك فكر منسجم‌تری در رشته‌های مختلف داشته باشیم. افرادی رشد كردند و محقق شدند.

اگر بخواهیم برخی از برجستگی‌های این كار را الان بگوییم تربیت افرادی به عنوان محقق در رشته‌های مختلف علوم اسلامی و انسانی در قم، یكی از محصولات این كار بود كه قبلا به این گستردگی و این انسجام در حوزه‌ها معمول نبود. اهل قلم شدن و نوشتن تحقیقات در قالب مقالات و در قالب كتاب و تحقیقات زیاد و بیشتر از گذشته شده و اصلا قابل مقایسه با قبل نیست برجستگی‌های این كار اینست كه در حوزه به بركت این كار تشكیلاتی كه انجام می‌شود و پیش می‌رود تربیت افراد فاضل و دانشمند و مسلط به مسائل روز و آشنا به مقتضیات زمان. این هم یكی از محصولات مهم همین كار تشكیلاتی است كه در بخش علمی در حوزه‌های علمیه صورت می‌گیرد و از آنجا ناشی می‌شود از همان ابتدای كار كه آقای بهشتی در واقع بانی آن بودند و برجستگی‌های دیگر هم هست، منتهی از آن طرف از بعضی از این تشكیلات برخی سوءاستفاده‌هایی هم شده یعنی یك‌ جاهایی جمع كردند طلبه‌های جوان را كه در ضمن اینكه كار منسجم تشكیلاتی علمی صورت می‌گیرد و همین فواید را هم دارد، یك افكار غلط سپاسی هم به آنها تزریق می‌شود كه یك مشكلاتی هم آنها به وجود آورده‌اند.

ولی این را نباید ما جزء عوارض این كار تشكیلاتی علمی قرار بدهیم چون این در جاهایی كه تشكیلات هم نیست وجود دارد. یعنی خیلی جاها ممكن است این جور مسائل وجود داشته باشد. همین الان در همه حوزه‌های علمیه نه فقط قم آنهایی كه به عنوان تشكیلات علمی تحصیل هم نمی‌كنند افكار مختلفی دارند كه شاید افكار درستی نباشد. بعضی‌ها خیلی منجمد هستند. بعضی ارتجاعی فكر می‌كنند. بعضی‌ها ضدانقلابی فكر می‌كنند بعضی‌ها وابستگی فكری سیاسی به جاهای مختلف دارند. این‌ها جزء كسانی هستند كه جزء تشكیلات نیستند، جزء كارهای علمی تشكیلاتی نیستند.

از همان نمونه‌های سابق حوزه علمیه هستند، ولی انحرافات در آن ‌هست. این را گفتم برای این كه بگویم كه آن انحرافات جزء لوازم كار تشكیلات علمی نیست. ما باید آن برجستگی‌ها و فواید مهم كار تشكیلاتی علمی را اصل قرار بدهیم و آن را قبول داشته باشیم كه چیز مهمی است و این را هم تحمل كنیم كه هر كار آفتی هم دارد. البته عرض بنده این نیست كه همه كارهای حوزوی باید منحصر به كار تشكیلاتی علمی باشد. بلكه می‌تواند هم این وجود داشته باشد و هم سبك قدیم، هر دو سبك به موازات هم به جلو بروند، كما این كه درس خارج طلبه تقریبا با كار علمی غیرتشكیلاتی است - هرچند در سطح هم این وجود دارد - اما غلبه در سطح با كار تشكیلاتی علمی است. در درس خارج یعنی بخش پایانی دروس حوزه‌های علمیه، غلبه با كار غیرتشكیلاتی و سنتی حوزه‌هاست بنابراین خوب است كه هم كار تحصیلات سنتی در این حوزه‌ها باشد و هم كار تحصیلات تشكیلاتی.

- به هر حال با توجه این كه بخش عمده‌ای از گردانندگان این تشكیلات را روحانیون تشكیل می‌دهند، آن انحرافات كه شما فرمودید بالاخره ضربه به حوزه و روحانیت می‌زند آیا اینطور نیست؟

* این از قدیم هم بوده و چیز جدیدی نیست. قبل از نهضت امام خمینی و قبل از انقلاب و همیشه انحرافاتی كه در حوزه‌های علمیه نجف، قم، مشهد و اصفهان وجود داشت چه از نظر فكری و چه از نظر سیاسی اگر بخواهیم بررسی كنیم در كنار برجستگی‌هایی كه حوزه‌های علمیه همیشه داشتند كارهای بزرگی می‌كردند. در مقابل كسانی مشروطه خواه بودند، در واقع حامیان اصلی دینی سران مشروطه بودند.

درحوزه علمیه نجف كسانی را داشتیم كه با آنها مخالفت می‌كردند و حتی وابستگی‌هایی به خارج داشتند و وابستگی به دولت‌های غربی داشتند. افكار ارتجاعی همیشه بوده در همه حوزه‌های علمیه بوده. در اقلیت بودند ولی همیشه بوده. افكار سیاسی غیرمقبول از قبیل جدایی‌ دین از سیاست همیشه در حوزه‌های علمیه بوده. امام چقدر فرمودند؟ همه اینها قبل از انقلاب هست و بعد از انقلاب هم ادامه پیدا كرد. دولت شاه تلاش می‌كرد دین را از سیاست جدا بكند، و این خطی بود كه آمریكا و انگلیس داده بودند و امام خمینی با آن مبارزه كردند. اما ما باید به آن برجستگی‌ها توجه داشته باشیم به فواید این كار تشكیلاتی توجه داشته باشیم این كار تشكیلاتی فواید بسیاری داشته و دارد كه اینها را باید همیشه تقویت بكنیم ولی به هر حال عقیده من این است كه تحصیلات تشكیلاتی و سنتی در حوزه علمیه قم به موازات هم وجود داشته باشند نباید كار تشكیلاتی علمی باعث بشود كه كار تشكیلات سنتی از بین برود.

- برگردیم به حزب جمهوری اسلامی و در واقع نتیجه كارهای تشكیلات تحصیلاتی ‌قبل از انقلاب كه منجر به تشكیل حزب جمهوری اسلامی شد.

* بله یكی دیگر از كارهای آقای بهشتی كار تشكیلاتی به همراه یكی از دوستانشان در آموزش و پرورش بود. آقای بهشتی در وزارت آموزش و پرورش بعد از برگشت از آلمان - چون آقای بهشتی تحصیلات جدید كرده بودند و دكترا گرفته بودند، می‌توانستند بروند در تشكیلات آموزش و پرورش یا در دانشگاهها كار بكنند، استاد دانشگاه بشوند، یا معلم بشوند یا كارهای علمی در وزارت‌خانه انجام بدهند - ایشان ترجیح دادند در آموزش و پرورش برای هدف خیلی بالا ولی سخت كار كنند. و آن تدوین كتاب‌های درسی دینی آموزش وپرورش بود و چقدر خوب است كه الآن این كتاب‌ها تهیه بشود و متن آن كتاب‌ها در روزنامه‌ها چاپ بشود و توضیح داده بشود كه این متن در زمان شاه كه ضد دین بود و ضد حكومت دینی بود، تهیه شده و چاپ شده بود به عنوان كتاب درسی. این كتاب‌ها در مدارس توزیع شده بود و می‌خواندند و همین امروز كسی را كه فارغ التحصیل دانشگاه هست و تحصیلات عالی دارد و در آن زمان در دهه ۵۰ و اواخر دهه ۴۰ دانش آموز بود، دیدم كه می‌گفت: من از آن كتاب‌ها تأثیر گرفتم. آقای بهشتی و آقای باهنر، با هم همكاری می‌كردند و كتاب‌های دینی درسی را تدوین می‌كردند.

كار،‌ كار تشكیلاتی بود و علاوه بر تدوین كتاب‌ها، هرسال گردهمایی می‌گذاشتند برای معلمین علوم دینی در كرج و در جاهای دیگر گردهمایی می‌گذاشتند یك اردوی تقریباً دو یا سه روزه. هم از نزدیك با آنها آشنا می‌شدند، رفیق می‌شدند و با هم ارتباط برقرار می‌كردند و هم توجیه علمی می‌كردند كه اولاً متن كتاب چیست و چگونه این كتاب را تدریس بكنند وآنهایی را كه محرم‌تر بودند به آنها می‌فهماندند كه منظور آنها از این كار چی هست.

هدف در واقع ساختن فكر بچه‌ها و محصلین آن زمان بود در چارچوب نهضت امام خمینی و برای ساختن نیرو جهت مقابله با رژیم شاه. یك هدف زیركانه و پنهان در قالب كتاب‌های درسی و با بودجه خود دولت شاه انجام می‌دادند. من خودم در قراری كه با آقای بهشتی داشتم در سازمان تدوین كتاب‌های درسی ساختمانی در غرب تهران، ایشان به شدت درد دل كرد با من در مورد گرفتاری‌ها و سختی‌های كه در این تشكیلات آموزش و پرورش و در قسمت كتاب‌های درسی تحمل می‌كردند و می‌گفتند من و آقای باهنر بسیار سختی می‌كشیم. خانمی رئیس ما هست كه خانم بدی است هم از نظر حجاب و ظاهر و هم از نظر سخت گیری‌ها و كینه‌توزی‌هایی كه علیه ما می‌كند و طوری رفتار می‌كند كه ما خسته شویم و استعفا دهیم و این كار ادامه پیدا نكند، ولی ما سختی‌ها را تحمل می‌كنیم و ادامه می‌دهیم برای این كه كار تعطیل نشود. این كار نیز جزء كارهای تشكیلاتی ایشان بود. تشكیلات سیاسی نبود اما زیربنای سیاسی داشت و روبنای آن روبنای علمی و آموزش و پرورش بود. و خیلی كار بزرگی بود. خیلی از آنهایی كه الآن در رأس آموزش وپرورش هستند جزء كسانی هستند كه در كلاس‌های توجیهی بودند و تربیت شده آقایان بهشتی و باهنر بودند و این یكی دیگر از كارهای تشكیلاتی ایشان بود.

كار دیگر تشكیلاتی آن زمان كه باز تشكیلاتی بود و زیربنای سیاسی داشت، اما روبنای آن سیاسی نبود بلكه ظاهر دیگری داشت، تشكیل جلسات انجمن‌های دینی مذهبی بود در شهرهای مختلف خصوصاً تهران برای تعلیم معارف دینی.

اقشار مختلف مردم در این جلسات جمع می‌شدند. اعم از بازاری، اداری، كاسب،‌ كارمند، دانشگاهی، مرد و زن و همه جور آدم شركت می‌كردند. در این جلسات آقای بهشتی موضوعی سخنرانی می‌كردند یعنی به این صورت نبود كه مثل بعضی از مجالس به انتخاب خودشان صحبت می‌كنند. با برنامه‌ریزی قبلی موضوعی را انتخاب می‌كردند و آن را یك مدتی مثل یك سال و دو سال ادامه می‌دادند.

موضوعاتی مانند مبانی حدیثی، قرآنی و علمی مطرح می‌كردند و بعضی از كتبی كه متعلق به شهید بهشتی است محصول همین جلسات است. این جلسات باعث انسجام فكری مردم می‌شد و آنها را تشكیلاتی بار می‌آورد. ضمن اینكه آنهایی كه نمیتوانستند كار سیاسی انجام دهند در این جلسات موفق به برگزاری جلسات خود می‌شدند. یك نمونه دیگر انجمن‌های اسلامی حرف مختلف بود. مثلاً انجمن اسلامی پزشكان و مهندسان. این انجمن‌ها البته به كمك نیروهای دانشگاهی آن زمان و بیشتر در تهران و آقایان نهضت آزادی امثال مهندس بازرگان و دكتر سحابی در این بخش‌ها همكاری می‌كردند و این افراد با همكاری اساتید دانشگاهی و در آنجا هم به صورت موضوعی بحث می‌كردند و حتی به دانشگاهیان می‌گفتند شما هم سخنرانی كنید و مطالبتان را بیان كنید. خیلی از آن بحث‌ها كه به صورت موضوعی به صورت مستمر بیان می‌شد الآن به صورت كتاب در آمده و موجود است.

این گردهم‌آیی‌های هفتگی و یا ماهانه كار تشكیلاتی بود كه بن سیاسی داشت ولی در ظاهر آن پیدا نبود این جلسات دو فایده داشت، یكی انسجام فكری و دیگری تبادل فكر سیاسی در خفا و رشد فكری افراد.

یك كار دیگر هم این بود كه آقای بهشتی هفتگی (به نظرم چهارشنبه ها) در منزل خودشان جلسه تشكیل می‌دادند و در این جلسات منظم كه نظم آنها خیلی مهم بود اقشار مختلف شركت می‌كردند و بنده در این جلسات بسیار شركت می‌كردم و حتی اصرار داشتیم كه از قم به منزل آقای بهشتی در تهران بیاییم چون حرف‌های بسیار خوبی در این جلسات مطرح می‌شد. بعضی افراد نیز از خارج از كشور می‌آمدند و گزارش‌هایی به این جلسات می‌آوردند. در این جلسات همه جور موضوعات مطرح می‌شد و از این طریق هم باز با یك نظم خاصی انسجام فكری ایجاد می‌كردند و رشد سیاسی، فكری و فرهنگی ایجاد می‌كردند. بخشی از این جلسات در منزل آقای بهشتی در قلهك بود كه الآن به عنوان موزه‌ای كه در آن آثار شهید بهشتی نگهداری می‌شود برگزار می‌شد. خیلی از افرادی كه الآن از مسئولان كشور هستند تربیت شده‌های همان جلسه آقای بهشتی هستند.

- به نظرم آقای بهشتی همین كارها را در آلمان در مركز اسلامی هامبورگ نیز انجام می‌دادند این طور نیست؟

* بله همین‌طور است. اصلاً انتخاب آقای بهشتی برای اینكه به آلمان و در آنجا به هامبورگ بروند به این خاطر بود كه ایشان دارای فكر تشكیلاتی و منسجم بودند و مراجع تقلید آن زمان ایشان را انتخاب كردند كه آنجا را اداره كند. در آنجا هم در مركز اسلامی هامبورگ جلسات منظم فكری، تشیكلاتی با اقشار متخلف مردم داشتند و هم با دانشگاه‌های داخل آلمان ارتباط برقرار كرده بودند و یك انسجامی هم در این بخش ایجاد كرده بودند.

از طرف دیگر با دانشجویان ایرانی مقیم آلمان كه بعدها انجمن‌های اسلامی دانشجویان را تشیكل دادند و بعضی از مسئولان فعلی محصول همان جلسات و تشكیلات منظم هستند. ارتباط داشتند. آقای بهشتی حتی كارهای تشكیلاتی را روی غیرمسلمان‌ها انجام می‌دادند. علاوه بر آلمان در كشورهای دیگر اروپایی چنین كارهایی انجام دادند و در آنجا آزادتر بودند و افكار سیاسی را هم مطرح می‌كردند و تشكیلاتشان، تشكیلاتی بود كه استفاده سیاسی هم از آن می‌كردند. آقای بهشتی به صورت منظم در كشورهای اروپایی و درانجمن‌های دانشگاهی، صنفی و كلیسایی با غیر مسلمان‌ها و مسلمان‌ها سخنرانی داشتند و محصول این كار‌ها به صورت جزوه و كتاب الان در دسترس می‌باشد.

اگر بخواهیم جمع‌بندی كنیم باید بگویم كه آقای بهشتی قبل از انقلاب و حتی قبل از اینكه به فكر تشكیلات حزب جمهوری اسلامی باشند، كارهای تشكیلاتی زیادی كردند كه همه این‌ها زیربنای سیاسی داشت، اما به دلیل مشكلاتی كه وجود داشت ظاهر سیاسی نمی‌توانست داشته باشد ولی در قالب‌های علمی، فكری، حدیثی، قرآنی، تفسیری صورت می‌گرفتند و برآیند تمامی این جلسات، انسجام فكری، كادرپروری و تربیت افرادی بود كه این افراد نیروهای انقلاب شدند.

- این مطالبی كه شما فرمودید، پاسخ به افرادی است كه به اصل تحزب اشكال وارد می‌كردند و شما با این توضیحات كار را به اینجا رساندید كه اصل تحزب خوب است و در مقابل اگر كسانی آمدند و انحرافاتی را در حزب به صورت تشكیل گروه‌ها و یا احزاب دیگر داشتند مثل حزب خلق مسلمان در مقابل حزب جمهوری اسلامی این هم طبیعی است و تا الان هم بوده. آیا این پاسخی به آن افرادی نیست كه اصل تحزب را زیرسئوال می‌برند...

* اجازه بدهید قبل از آنكه سئوال شما تمام شود نكته‌ای را یادآور شوم. این افرادی را كه این حرف‌ها را می‌زنند خیلی محكوم نكنید. علت آن هم این است كه در ایران سابقه تحزب سابقه بدی است. یعنی احزابی كه بخصوص قبل از انقلاب در ایران تشكیل می‌شدند یا وابسته به انگلیس شدند یا وابسته به روسیه و آمریكا و خیانت كردند. شما پرونده حزب توده را باز كنید ببینید كه چه كرده است. همین‌طور پرونده حزب زحمت‌كشان را اگر باز كنید متوجه می‌شوید كه به چه افرادی وابسته بودند. حتی بختیار از همین حزب جبهه ملی بیرون می‌آید. این یك واقعیت است كه احزابی وجودداشتند كه خیانت كردند و چون خیانت كردند این فكر در ذهن خیلی‌ها هنوز هست و ناحق هم نیست.

آنچه مهم است این است كه این فكر را مطلق نكنیم یعنی نگوییم چون این چند حزب خیانت كردند پس حزب درست نیست. باید بگوییم همیشه هر كاری پرتی دارد و یك سری مشكلاتی به همراه خود دارد و تخریب هم همین‌طور است. تحزب فی نفسه خوب است اما تحت یك سری شرایط. اگر آن معیارها رعایت نشود به انحراف كشیده خواهد شد. بنابراین، این سئوال را كه شما در مورد افراد مطرح كردید نباید به كلی محكوم كرد.

باید به آنها این حق را داد كه حرف خود را بزنند ولی به آنها بایدگفت نباید مطلقا اصل تحزب را زیر سئوال برد، باید گفت تحزب لازم است اما به شرطی كه رعایت یك سری اصول بشود. لذا خود آقای بهشتی می‌گفت: حزب جمهوری اسلامی معبد است و اگر روزی انحرافی در آن بوجود آید اولین كسی كه آن را منحل خواهد كرد خودمن هستم و اگر منحل هم نشود و معبد شیطان شود خود به خود منحل است. این حرف یعنی اینكه اصل حزب‌ خوب است و لیكن نباید توقع داشت كه هیچگاه منحرف نخواهد شد. حتی حزب جمهوری اسلامی كه ۵ نفر از علمای برجسته آن زمان تشكیل داده بودند هم ممكن است دچارانحراف شود.

- در همین رابطه یك بحث دیگری هم وجود دارد و آن اینكه امام خیلی به آقای هاشمی رفسنجانی اصرار می‌كردند كه تشكیلاتی را بوجود آورید. آیا این صحیح است؟

* اتفاقا امام موافق تشكیل حزب نبودند.علت آن هم این بود كه امام می‌دانستند سوابق افرادی كه قبلاً حزب تشكیل داده بودند خیلی بد بود و خیانت زیادی كرده بودند حتی در صحبت‌های امام هم به آن اشاره شده است. ولی این صحبت مطرح بود كه این ۵ نفر زمانی كه مشغول تشكیل حزب بودند موافقت امام را جلب كرده بودند. یعنی در عین حال كه امام معتقد بودند كه حزب در ایران سابقه خوبی ندارد و خیانت‌های زیادی كرده‌اند، حالا كه شما فكر می‌كنید كار خوبی است مواظبت هم داشته باشید.

بعد از آنكه حزب تشكیل شد خود بنده شاهد مواردی بودم كه حاكی از حمایت امام بود. یك مورد از این حمایت‌ها این بود كه در یكی از جلسات شورای مركزی آقای هاشمی در وسط جلسه رسیدند، از ایشان پرسیدیم كجا بودید؟ گفتند قم. یك چمدان در دست آقای هاشمی بود كه گفتند پر از پول است كه امام برای حزب داده‌اند. این پول همان تبرعات و سهم امام بود كه امام خمینی برای حزب فرستاده بودند. بعدها هم كه شما خوب به خاطر دارید در زمانی كه حادثه بمب‌گذاری در حزب اتفاق افتاد و آقای بهشتی وچندین نفر دیگر به شهادت رسیدند، امام خمینی در سخنرانی خود در جماران گفتند كه من اعضای این حزب را می‌شناختم و آنها برای رضای خدا كار می‌كردند. بنابراین امام با تشكیل حزب موافقت كردند و حمایت می‌كردند كه این بدان معنا نیست كه امام با تشكیل هر حزبی هم موافق بوده باشند.

- با توجه به اینكه احزاب با فلسفه خاص و با گرایشات خاص اعضا تشكیل می‌شوند، چرا شهید بهشتی افراد مختلف با افكار مختلف را دور هم جمع كردند، این كار بر چه اساسی صورت گرفت؟

* یكی از ایرادهایی كه در آن زمان هم در داخل و هم در بیرون وجود داشت همین بود كه می‌گفتند این حزب نیست. یك جبهه است. جبهه یعنی چند حزب باهم ائتلاف كنند و كار كنند، مجموعه‌ای متشكل از چند گرایش فكری.

یك گروه خود آقای بهشتی و مؤسسین بودند كه روحانی بودند، حوزه‌ای بودند و تفكر روشن انقلاب بودند. گروه دیگر مؤتلفه بودند كه خود یك حزب بود و تقریبا یك صنف، چون اكثر اعضای آن افراد كاسب و بازاری بودند و الان هم هستند. علی‌رغم اینكه متدین بودند ولی به هر حال یك گرایش فكری خاصی داشتند بنابراین در همان زمانی كه در حزب بودند كارهای تشكیلاتی خود را هم انجام می‌دادند. یك گروه دیگر ‌بودند كه الان به عنوان حزب تمدن اسلامی وجود دارد كه بعضی از افراد آن مانند مهندس فرزاد و رهبری در قسمت تبلیغات حزب كار می‌كردند. تفكرات این گروه در تناقض با افكار مؤتلفه بود.

اما تمامی این گروه‌ها اشتراكاتی با هم داشتند. گروه دیگر، گروه آقای مهندس موسوی بود كه بنده و سرحدی‌زاده و... حلقه‌‌های اولیه آن بودیم كه بعد‌ها كه آقای بهشتی به شهادت رسیدند آقای سید محمدرضا بهشتی و آقای جواد اژه‌ای هم به ما پیوستند. گروه‌ ما علی‌رغم اینكه آقای بهشتی و موسسین حزب را قبول داشتیم، اما با بخش‌های دیگر حزب حرف‌هایی داشتیم. حتما جالب است بدانید كه آقای دكتر آیت هم جزء شورای مركزی بودند و شما ببینید كه چقدر با تفكرات حزب فاصله داشت.

همین آقای آیت به دلیل برخی حرف‌ها كه به آقای مهندس موسوی نسبت داده بودند توسط آقای بهشتی توبیخ شد. این حرف‌ها را هیچ گاه نگفته‌اند در صورتیكه بنده حضور داشتم و شاهد آن بودم. آقای بهشتی به دكتر آیت گفتند كه ما آقای موسوی را به عنوان وزیر امور خارجه معرفی كردیم و شما حق ندارید در جلسه رأی اعتماد مجلس با او مخالفت كنید. شهید بهشتی گفتند: شما در نظر خود می‌توانید مخالف باشیداما چون در تشكیلات حزب هستید حق ندارید مخالفت كنید و اگر مخالفت كنید من شما را محاكمه حزبی می‌كنم و از تشكیلات اخراج می‌كنم. اما آقای آیت حتی بعد از شهادت آقای بهشتی در جلسه رأی گیری مجلس مخالفت كرد ولی مهندس موسوی رأی آورد و به وزارتخارجه رفت.

درباره همین ماجرای آقای آیت در سال‌های اخیر، افرادی متأسفانه دروغ‌هایی به مهندس موسوی نسبت دادند كه آدم اصلا تعجب می‌كند. بعضی از آنها پیشانی‌‌شان پینه بسته است ولی این دروغ‌ها را گفتند. من به بعضی از آنها نامه نوشتم كه اگر كسی الان نیست كه از خود دفاع كند، خدای او كه هست! آیا اگر كسی گرفتار یك مشكلی شد، شما باید هر چه دلتان می‌خواهد بگوئید؟

- شهید بهشتی با آن متانت، با آن آزاد‌اندیشی و آن سعه صدر ایوبی كه داشت پذیرفته بودند كه این حزب (حزب جمهوری اسلامی) با افراد مختلف با گرایشات مختلف تشكیل شود بخاطر این كه تعادل افكار و تضارب آرا نتیجه‌بخش است و نواقص را نشان می‌دهد و راه‌های پیشرفت را نشان می‌دهد ولی ما از همان اول مشاهده كردیم افرادی هستند كه در بدنه حزب وجود دارند و به صورت پنهانی دارند یك فكر و یك راه و یك برنامه را در حزب تبلیغ می‌كنند و سعی دارند حزب را به یك فكر و یك گرایش بكشند. شما در شورای مركزی آیا این خطر را احساس نكردید؟ نظرتان در اینباره چیست؟

* انصاف این است كه بگوییم همة این شاخه‌هایی كه گفتیم در شورای مركزی بودند، همه این تلاش را داشتند. هر كسی تلاش می‌كرد كه مردم را به طرف خود بكشاند. این انصاف نیست كه مؤتلفه را متهم بكنیم و بگوییم كه مؤتلفه فقط این كار را می‌كرد!‌نه. مؤتلفه افكار خود را دنبال می‌كرد. ما افكار خودمان را دنبال می‌كردیم، اما زور‌آزمایی نمی‌كردیم فقط حرفمان را می‌زدیم، بقیه هم همین طور، بنابراین، این یك چیز طبیعی‌ای هم بود. اینكه هر كسی و قتی موضوعی مطرح می‌شود حرف خودش را می‌گوید و تلاش خود را می‌كند، اعضای مؤتلفه در حزب جمهوری اسلامی نیز تلاش می‌كردند اهداف خودشان را به پیش ببرند، صحیح و درست است، اما این كه بگوییم فقط آنها این كار را می‌كردند. اینطور نیست، دیگران هم بودند كه سعی می‌كردند افكار خودشان را به پیش ببرند.

حال اگر حزب جمهوری اسلامی رنگ آن حزب (داخلی) را به خودبگیرد كه این نه گناه و نه چیز بدی است، وقتی حزب قبول می‌كند كه افكار مختلفی را در مجموعه خود داشته باشد این را هم باید قبول كند و باید تحمل كند.
-
البته اگر با صداقت و اخلاص باشد درست است. ولی ما اخیرا شنیدیم و خواندیم كه یكی از اعضای هیئت مؤتلفه در گوشه و كنار مطرح می‌كنند كه امام خمینی(ره) به این دلیل با توقف كار حزب جمهوری اسلامی موافقت كردند كه معتقد بودند تیمی در كادر مركزی وجود دارد كه سلیقه‌ها و عقاید خود را بر افكار و برنامه‌های رهبری نظام رجحان و برتری می‌دهند. بطور مثال از كسانی نام می‌برد از جمله آقای مهندس موسوی كه به دنبال این هدف بودند و می‌گویند كه امام هم به همین دلیل مخالفت كردند كه فعالیت حزب ادامه پیدا كند. نظر شما در این باره چیست؟

* این كذب محض است، دلایل زیادی وجود داشت كه امام نگران باشند كه فعالیت این حزب ادامه پیدا كند. یكی از این دلایل، خود همین شخصی بود كه آن زمان مسئول سازمان شهرستان‌های حزب بود و افكار شخصی خودش را و افكار مؤتلفه را به نام حزب در شهرستان‌ها ترویج می‌كرد و اختلاف ایجاد می‌كرد و همین اختلافات مشكلاتی در شهرستان‌ها ایجاد كرد و به گوش امام رسید و امام دستور توقف فعالیت حزب را دادند و نگران آقایان آیت‌الله خامنه‌ای و آیت‌‌الله هاشمی شدند و گفتند من نگران هستم كه مشكلاتی پیش بیاید برای حزب و به نام شما تمام بشود و شما لطمه ببینید.

فلذا بهتر است كه فعالیتهای حزب متوقف بشود. بنابراین یكی از مهم‌ترین دلایل توقف كار، خود این شخص بود. اصلا هیچ ربطی، این ماجرا به مهندس موسوی و دوستان آقای مهندس موسوی نداشت. و این كه دریك جایی من دیدم كه گفته شده اخبار سری حزب توسط آقای موسوی به بیرون منتقل می‌شد، اصلا یك همچنین چیزی وجود نداشت و به هیچ و جه خبری سری وجود نداشت. علاوه بر آن آقای موسوی عموما در جلسات شورای مركزی حضور نداشت. در روزنامه مشغول كارهایشان بودند و خیلی كم در جلسات شورای مركزی شركت می‌كردند یعنی زمانی كه ضرورت داشت حضورشان در جلسات شركت می‌كردند و اصلا اهل این صحبتها نبود كه بخواهد خبركشی بكند و مطلبی را به كسی بگوید. و من نصیحت می‌كنم این شخص را كه ایشان در سنی نیستند كه كینه‌توزی نسبت به یك آدم شریف مثل آقای مهندس موسوی داشته باشند. من توصیه می‌كنم به ایشان كه مثل آقای عسگر اولادی كه در ماه‌ها و روزهای اواخر عمرشان مطالبی گفتند و خود را نسبت به آقای موسوی و كروبی بری الذمه و راحت كردند، این كار را بكند خودش را نجات دهد چون در روز قیامت باید جواب پس دهد.

البته این را هم اضافه می‌كنم كه اگر این شخص نصیحت مرا نپذیرد و به این كارها ادامه دهد، بنده مطالبی را از برخوردها و مسایلی كه او در داخل حزب داشت، در معرض افكار عمومی قرار می‌دهم كه پشیمان شود. كسی كه امكان این را ندارد كه جواب او را بدهد به چه مجوز شرعی اصلا صحبت می‌كند؟‌ باید یك وقتی را تعیین كرد و خود آقای موسوی حضور داشته باشند و در یك مناظره آقای موسوی بتواند جواب دهد. ولی زمانی كه كسی حضور ندارد و نمی‌تواند پاسخ دهد این جور حرف زدن خلاف اخلاق است و البته افرادی مثل ما كه بودیم و دیدیم كه چه مسایلی گذشت نمی‌‌گذاریم و مطالب را می‌گوییم و باز هم نصیحت می‌كنم كه ایشان به این حرف‌ها ادامه ندهد.

- با این صحبت‌هایی كه شما فرمودید به نظر می‌رسد حرف‌های این شخص چیزی بیش از یك اختلاف‌نظر سیاسی می‌باشد و به یك انتقام‌جویی شبیه است. نظر شما در این باره چیست؟

* سئوال بسیار خوبی مطرح كردید. همان زمان كه آقای موسوی نخست‌وزیر بود و مسایل مربوط به حزب در جریان قرار داشت، چون افكار آقای مهندس در مسایل اقتصادی افكاری بود كه این افراد نمی‌پسندیدند، طبعاً دو دیدگاه وجود داشت، یكی دیدگاه اقتصاد بازار بود و دیدگاه دیگر اقتصاد دولتی. این آقایان در همان زمانی كه در حزب موتلفه بودند این اختلافات را طوری پیش می‌بردند كه خلاف مروت و اخلاق اسلامی بود. وقتی امام از دولت آقای موسوی تعریف می‌كردند، آنها سكوت می‌كردند. حتی در حوزه‌های حزبی به نحوی خلاف واقعیت می‌گفتند. اما وقتی امام از آقای موسوی انتقاد می‌كردند،‌سریعا واكنش نشان می‌دادند و حرف امام را تأیید می‌كردند. این كه اخلاق نیست و اصلا درست نیست. از همان زمان این روحیه وجود داشت به همین دلیل خود من از آن زمان مقالات و سرمقالاتی در روزنامه می‌نوشتم كه در آنها می‌گفتم، كسانی هستند كه سنگ ولایت فقیه را به سینه می‌زنند ولی به ولایت فقیه معتقد نیستند. یعنی به ولایت بر فقیه معتقد هستند. ولایت بر فقیه یعنی اگر همان چیزی را كه ما می‌گوییم ولی‌فقیه هم بگوید خوب است و در غیراینصورت خیر. این اعتقاد تا الان هم باقی مانده و خیلی از این حرف‌هایی كه این‌ها می‌زنند بر این پایه است.

به هرحال در انتخابات سال ۸۸ یك اتفاقاتی برای مهندس موسوی پیش آمد. پرونده‌ای است كه آن را باید دستگاه قضایی رسیدگی كند. چون این وظیفه دستگاه قضایی است و خود آنها هم باید در آن دنیا پاسخگو باشند. اما به چه مجوزی هركسی یك حكمی را برای آقای موسوی تعیین می‌كند؟ به چه مجوزی هركسی هر تهمتی را كه بخواهد به او نسبت می‌دهد؟ كسی حق چنین كاری را ندارد و دستگاه قضایی رسیدگی خواهد كرد و تصمیم‌گیری خواهد نمود. اگر كسی بخواهد در مورد حكم قضایی اظهارنظر كند آنوقت افرادی وجود خواهند داشت كه انتقادی داشته باشند. لیكن زمانی كه دستگاه قضایی حكمی صادر نكرده، شما‌ها چه كار‌ه‌اید كه این حرف‌ها را می‌زنید؟

اصلا یك عده‌ای هستند كه شعار می‌دهند و حكمشان را هم صادر می‌كنند، اینها با اخلاق اسلامی جور در نمی‌آید. ما نظام جمهوری اسلامی را داریم كه این حرف‌‌ها در كار نباشد و كارها طبق موازین و قانون باشد. در این بین بعضی‌ها انتقام‌گیری می‌كنند و بعضی‌ها خود شیرینی می‌كنند كه ما هم هستیم. در صورتیكه كه هیچ اطلاع و آگاهی از مسایل مربوط به حزب ندارند و فقط برای اینكه خود‌شان را مطرح كنند این حرف‌ها را می‌زنند. یكی از دلایلی كه این حرف‌ها را می‌زنند مطرح كردن خودشان است. خوشبختانه مردم به این مطالب اهمیت نمی‌دهند و اعتباری برای افرادی كه بی‌سند صحبت می‌كنند قایل نمی‌شوند.

- شما به یك نكته‌ای اشاره كردید و آن اینكه اگر دستگاه قضایی حكمی داد باید بقیه آن را بپذیرند و مسئولیت صحت آن حكم به عهده دستگاه قضاست، ولی مردم این سئوال را دارند كه چرا پرونده به همین شكل رها شده و محاكمه صورت نمی‌گیرد و یك پاسخ كاملی به افكار عمومی داده نمی‌شود؟

* این سئوال شما، سئوال بنده و همه می‌باشد ولی جواب آن را بنده نباید بدهم و دستگاه قضایی باید پاسخگو باشد و این دستگاه تا به حال جوابی نداده است. البته در همین حرف‌های این آقایان كه شما اشاره كردید، آمده كه اگر دستگاه قضایی آنها را در حصر نگه نمی‌داشت، مردم آنها را می‌كشتند. اولا كه این حرف صحیح نیست ثانیا باید دید آیا خود ایشان راضی هستند كه به این بهانه نگه داشته شوند. دستگاه قضایی وظیفه دارد به آنچه را قانون گفته عمل كند. ما چون مسئولیتی نداریم اگر هر جوابی بدهیم درست نیست.

- این حرف‌ها را در حالی می‌زنند كه خود ایشان در زمان نخست‌وزیری مهندس موسوی بودند و دیدند كه امام از آقای موسوی تعریف می‌كردند و می‌دانند كه این صحبت‌ها خلاف گفته‌های امام است و عقل و شرع هم نمی‌پذیرد كه امام از طرفی آگاه باشند كه فردی در حزب جمهوری اسلامی است كه جاسوس است و ترور می‌كند و اسم آن فرد را بیاورد كه آقای موسوی این كار‌ها را می‌كند و از طرفی بالاترین مقام و مسئولیت یك حكومت را به همین فرد واگذار كند. این قضیه در آن زمان بسیار سروصدا به پا كرد كه چه شده كه امام جلوی این افراد ایستادند و گفتند كه مصلحت نظام در این است. این افراد فكر نمی‌كنند كه این‌ها در تاریخ می‌ماند و نسل جوان با مطالعه تاریخ انقلاب و رسیدن به این تضادها چه قضاوتی خواهد كرد؟

* من به امام، ‌رهبر فعلی را هم اضافه می‌كنم. یعنی حرف‌های این افراد حتی خلاف حرف‌های رهبر انقلاب هم هست. چونكه آنچه ما از رهبری درباره مهندس موسوی شنیدیم تا قبل از انتخابات ۸۸ تعریف و تمجید است. و حتی ایشان بارها حكم آقای موسوی را برای مجمع تشخیص مصلحت نظام و شورای عالی انقلاب فرهنگی دادند و در جلسات تصمیم‌گیری سران گذشته او را شركت دادند مثل مسایل هسته‌ای و مسایل دیگر و درجلساتی كه رهبری در ابتدای شروع زعامت خود برای مشاوره برقرار می‌كردند، آقای موسوی حضور داشت و رهبری با تعابیری مثل،‌ آدم نجیبی هست، خوش‌فكر هست و... از او تمجید می‌كردند.

بعد از سال ۸۸ هم هیچ‌گاه رهبری،‌ آقایان موسوی و كروبی را به وابستگی به بیگانگان متهم نكردند. هر مطلبی گفتند،‌گله نسبت به اعتراض به نتایج انتخابات بود و اینكه دیگران از اعمال آنها سوء استفاده كردند. شما اگر صحبت‌های ایشان را كه در رسانه‌ها پخش شد نگاه كن

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار