/اولین روزه داری ها/
روزه های من و روزه داری پدر
خبرگزاری پانا: سی سال پیش و درست در چنین روزهایی ،ماه مبارک بازهم به تابستان افتاده بود....
محمد عمرانی- آن سال هم،مثل امسال گرمای تابستان تهران،بیش از اندازه و طاقت فرسا بود و از سحر تا افطار نزدیک ۱۷ ساعت طول می کشید.
من کودکی ۸ -۹ ساله بودم و پدر خدا بیامرزم، تقریبا به سن و سال امروز من بود، و مثل همیشه آن تابستان هم او با زبان روزه در مزرعه ای واقع در حسین آباد مفرح که امروز شهرکی در چند کیلومتری بهشت زهرای تهران است کار می کرد.
تا آنجا که بیاد دارم من در آن ماه مبارک فقط چند روز، روزه کله گنجشکی گرفتم و به علت گرمای زیاد و تشنگی دیگر نتوانستم روزه بگیرم.
ولی پدر و مادر با همه سختی های روزه داری در گرمای تابستان، یک روز هم روزه نخوردند و چه سعادتی داشتند آنها مخصوصا پدر که در مزرعه و زیرتابش مستقیم آفتاب ماه های تیر و مرداد کار می کرد.
و حالا که من به سن و سال آن روزهای پدر هستم، بجای کار در مزرعه، روزنامه نگاری می کنم و بجای آنکه زیرتابش مستقیم آفتاب کار کنم و عرق بریزم زیر وزش باد کولرگازی نشسته ام و اگر حوصله داشته باشم و بهانه گرما و روزه داری را نگیرم، چندخطی خبر و گزارش و یادداشت می نویسم و...
فقط هنگامی که از ساختمان خبرگزاری خارج می شوم، گرمای هوا را حس می کنم، برای همین از سایه عبور می کنم تا به خانه برسم و تا افطار بخوابم!
به راستی چقدر فاصله است بین روزه داری من و روزه داری آن سالهای پدر و مانند او که حتی در گرمای طاقت فرسای این روزها و در زیر تابش مستقیم آفتاب تموز هم روزه دارند.
"اللهم بارک لنا فی شهرنا ، هذا و ارزقنا خیره و عونه و اصرف عنا ضره و شره و بلانه و فتنته"
خدایا برکت ده به ما در این ماه و خیر و نیکی و یاری آن را روزی ما کن و بگردان از ما زیان این ماه و شر و بلا و فتنه اش را.
ارسال دیدگاه