نگاهی به یادداشت مهراب قاسمخانی؛
دفاع از حریم شخصی با دهن کجی به مردم برابر نیست
خبرگزاری پانا: در پی واکنش مهراب قاسمخانی که این روزها به همراه جمعی از هنرمندان دیگر و با شعار حمایت از تیم ملی و ساخت مستندی از هواداری این افراد از فوتبالیست ها در برزیل به سر می برد، طرح چند سوال از وی ضروری به نظر می رسد.
به گزارش خبرگزاری پانا؛ مهراب قاسم خانی نویسنده خوب کشورمان چند پی انتقاداتی که به شلوارک پوشیدن وی در برزیل و اساسا سفر هنرمندان به این کشور با شعار حمایت از تیم ملی ایران شده است، متن زیر را منتشر کرد:
این ماجراى برزیل رفتن ما هم تبدیل به ماجراى با نمک و پیچیده اى شده... تا دیروز فقط متهم بودیم که با پول بیت المال به این سفر رفتیم ولى ماجرا هر روز داره ابعاد وسیع تر و پیچیده ترى پیدا میکنه. با این حال از اونجایى که من سعى کردم همیشه به همه احترام بذارم توضیحاتى رو در جهت روشن شدن لایه هاى مخوف و پنهان خدمت دوستان ارائه میکنم. باشد که باعث آرامش روح و روانشان گردد.
هزینه این سفر توسط آژانس تعطیلات رویایى به عنوان اسپانسر و همچنین تهیه کننده محترممون آقاى هاشمى پرداخت شده و خرج روزانه سفر و خورد و خوراکمون رو هم از جیب خودمون میپردازیم. در نتیجه این پول هیچ ربطى به جیب شما دوستان و بیت المال نداره. حالا این که چرا هزینه یکى دو میلیاردى این سفر تا این حد شما رو دلواپس کرده نمیدونم. کاش این دلواپسى رو براى اون چند صد هزار میلیارد ها هم داشتید.
من نماینده ایران در برزیل نیستم و هیچ مسئولیت سنگینى هم روى دوش خودم حس نمیکنم. من نماینده خودم هستم و به عنوان یه عشق فوتبال و عشق سفر اومدم که از دیدن فوتبال و یه کشور جدید لذت ببرم. در نتیجه توقع خاصى از من نداشته باشید. همونطور که وقتى که شما هم به سفر میرید من هم هیچ توقعى از شما ندارم.
بله ما داره بهمون اینجا خیلى خوش میگذره؟ کار بدیه؟ باید خجالت بکشیم الان؟ خوش گذروندن تا جایى که من یادم میاد جرم نیست. از این که خوش گذروندن ما باعث ناراحتى شدید بعضى از دوستان شده متاسفم ولى این بیشترین کاریه که از دستم بر میاد. در عوض قول میدم اگه شما هم رفتید سفر و مهمونى و بهتون خوش گذشت منم دردم نیاد. با این وجود اگه کماکان ناراحت هستید پیشنهاد میکنم برید دم فرودگاه امام تحصن کنید و یه کارى کنید همه اون چند میلیونى که هر سال به قصد خوش گذروندن به سفر میرن کوفتشون بشه چون منصفانه نیست که خوش گذروندن فقط براى ما حروم باشه. خلاصه که اعتراف میکنم به عنوان یه شلوارک پوش اومدم اینجا تا یه عده شورت پوش رو تشویق کنم و براشون آرزوى موفقیت بکنم.
بله من مرتکب عمل شنیع شلوارک پوشیدن شدم. اصولا هر بار که به سفر خارج میرم و خصوصا در مناطق گرم مثل اینجا شلوارک میپوشم. جسارتا توى خونه هم همین کار رو میکنم. شاید باورتون نشه ولى توى استخر و دریا هم مایو میپوشم. با شرمندگى توى حموم حتى اون رو هم نمیپوشم... به هر حال نمیدونستم این موضوع تا این حد ارزش خبرى داره که روزنامه هفت صبح که تنها روزنامه اى بود که تا الان میخریدم به عنوان تیتر یک عکسش رو روى جلد کار کنه. از همینجا اعلام میکنم که من عکس با شلوارک هاى دیگه و در مکان هاى دیگه هم دارم که آماده هستم هر وقت دوستان خبر مهم ترى نداشتن و احتیاج به تیتر یک با ارزش داشتن در اختیارشون بذارم تا مردم استفاده کنن
از اونجایى که من در این سفر خودم رو نماینده ملت ایران نمیدونم، در این یادداشت هم نماینده همسفران دیگه ام نیستم و ممکنه خیلى از این دوستان نظرشون کاملا بر خلاف من باشه پس اگه دلتون میخواد به این مطلب هم فحش بدید فقط به من فحش بدید چون در این مورد هم نماینده خودم هستم.
در آخر از این که با خوش گذرونى خودم موجب درد جانکاه و تشویش خاطر و جراحت اعضاى برخى از هموطنانم شدم عمیقاً عذر خواهى میکنم ولى مجبورم مطلب رو همینجا خاتمه بدم چون بچه ها دم در هتل منتظرن که بریم یه دورى بزنیم و من باید بگردم ببینم شلوارکم رو کجا گذاشتم... با اجازه
نکته اینجاست که پس از خواندن این متن جای طرح چند سوال از این هنرمند نام آشنا و البته محبوب باقی می ماند و
در پاسخ به واکنش مهراب قاسم خانی به انتقادات و صحبت هایی که درباره شلوارک پوشیدن او شده است باید از ایشان پرسید:
آیا معنای حرف های شما دهن کجی به مردمی نیست که بارها و بارها در مصاحبه هایتان بر احترام به نظرات و سلایق آن ها اشاره کرده اید؟
آیا این نحوه برخورد در تناقض با بوق و کرنا کردن هیات هنرمندان اعزامی به برزیل برای حمایت از تیم ملی نیست؟ اگر قصد از این سفر دیدن یک کشور جدید و تماشای مسابقات فوتبال است توجیهی قابل قبول برای طرح رسانه ای آن از مدت ها پیش پیدا نمی شود!
در استادیوم های چندین هزار نفره فوتبالیست ها انرژی حمایت شما را لابد از طریق گرده افشانی دریافت خواهند کرد
پرداختن به شلواک پوشیدن شما در تیتر یک روزنامه ای ایرانی نشان از کمبود سوژه نیست...بلکه یادآوری وظایف هنرمند در قبال مردم و این اصل اساسی است که یک هنرمند طبیعتا با علم به دیده شدن و رصد شدن رفتارها و گفتارهایش به این عرصه ورود پیدا کرده است. در بسیاری موارد نیز انگیزه او از ورود به دنیای هنر همین به دست آوردن شهرت بوده است.
آقای قاسم خانی در پایان باید بگویم که روی سخن شما این بار نه با مسئولین، نه در انتقاد از ساختارهای مدیریتی، نه حتی در پاسخ به تیتر روزنامه ای خاص بلکه دقیقا با آدم هایی است که به واسطه آنان دیده و از جایگاه اجتماعی برخوردار شده اید؟ افرادی که همانقدر از شنیدن دیالوگ های جذاب و پرمغزی که نوشته اید به وجد می آیند از جملات و لحن گزنده تان در جریان خوش گذرانی برزیل آزرده خاطر می شوند.
ارسال دیدگاه