یوزپلنگ رویاهای شیرین من

خبرگزاری پانا: چند روزی است که یک یوزپلنگ زیبا از نسل گربه سانان بزرگ، نمی دانم از کجا آمده، نشسته گوشۀ ایوان خانه ما و زل زده است از این بالا به همه آبادی.

کد مطلب: ۲۲۶۹۰۲
لینک کوتاه کپی شد

چند روزی است که یک یوزپلنگ زیبا از نسل گربه سانان بزرگ، نمی دانم از کجا آمده، نشسته گوشۀ ایوان خانه ما و زل زده است از این بالا به همه آبادی.

مش حسن تفنگچی با دار و دسته اش آمده اند با چوب و تور و چماق که این بیچارۀ مادر مرده را بگیرند و ببرند و از پوستش، توبره ای بدوزند و از کاه پر کنند. کدخدا اما یک ریز عزّ و التماس می کند که: « این بیچاره دور از کس و کارش ، تنها مانده و به ما پناه آورده است» اهل آبادی ، زن و مرد و خرد و کلان هم آمده اند. آنها بیشتر به حرف کدخدایند،کمتر حرف می زنند و بیشتر دربهت و سکوتند.

همهمه ای است اینجا القصه ،!، و پلنگ بیچاره بدن کشیدۀ زیبایش را حالا آنچنان مچاله کرده و درمیانه کمر، گودی انداخته که در چشم و ذهن من شده است، یکپارچه، نقشۀ ایران در کتاب جغرافی. گوشهای قرینه دولبۀ سر، شمال غرب را درست کرده و پشتش، بخش پهناور شمال شرق و دمش را گذاشته، روی کولش از ناچاری که اگر آزاد کند، همۀ ملک افغان و مغول را درمی نوردد و به چین و ماچین می رسد.

گودی کمرش دریای مازندران و دست و پاهایش را که در حالت نشسته جمع کرده است،خلیج فارس و دریای عمان و ... چقدر آرام دور از همهمه ای که بخاطرش برپاست زل زده است به افق های دور و مبهم که از چشمان همۀ ما پوشیده است و من زل زده ام به نقش و خالهای زیبایش ، به اندام دلربا و به چشمهای عمیق و نافذش و ....و نقشۀ جغرافیای ذهنم را مرور می کنم که هر کدام از این نقش و خالها به کجاهای نقشه جغرافی ایران شبیه است؟ دماوند تا کجای نقش، سر به فلک کشیده و البرز تا به کجا امتداد یافته ، دریاچه های شور و شیرین کجا و تالابها و رودها و مردابها در کجای بدن این خفتۀ زیبا و آرام نقش گرفته اند؟
تفنگچی ، عصبانی و رنگ پریده ، پا به جلو می گذارد و تفنگش را به سمت پلنگ نشانه می رود . کدخدا ،پرشور و مردانه سینه اش را سپر می کند و تفنگ خشک و بی احساس را کنار می کشد و مردم را نهیب می زند که شما را چه شده است که خون در رگهایتان فسرده و آتش حمیت در سینه هایتان به خاموشی گراییده !
یوز پلنگ همچنان آرام خفته است. فارغ از جدال و جنجال که او را احاطه کرده. در چشمان زیبا و نافذش چشم می دوزم و آرام در نگاه خسته اش غرق می شوم . یک قطره اشک از گوشۀ چشمش به روی گونۀ خوش نقش و نگارش می غلتد و درست نقش و خالی را که به دریاچه ارومیه می ماند،خیس می کند. در رویاهایم غرق می شوم ، رویاهای شیرین و جذابی که می خواهم به اندازۀ همۀ عمرم به طول انجامد.
محمد کاظم دهقانی

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار