داریوش ارجمند:
اهالی رسانه بدانند که هنرمندان جانشان را برای فرهنگشان میدهند
خبرگزاری پانا: جشن رسانهها بیشتر برای شناخت اهالی رسانه و سینما از یكدیگر كاربرد دارد و بیشترین كاربرد چنین مراسمی این است كه اهالی رسانه نیز بدانند كه هنرمندان ما انسانهای مثبتی هستند و جانشان را برای فرهنگشان میدهند. بدانند كه اصلا به خاطر این سرزمین نفس میكشند و بدانند كه این افراد اهل كمیت نیستند.
به گزارش سرویس فرهنگی پانا؛ «داریوش ارجمند» بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون درباره این جشن و تاثیر آن در كمتر شدن چالشها میان اهالی سینما و رسانه ضمن بیان این مطلب تصریح کرد: این چالشی كه میان ما سینماگران و اهالی رسانه وجود دارد محصول نوعی از خودخواهی ها در هر دو طرف است. اكثر كسانی كه در این دو حیطه فعالیت میكنند در حقیقت بیش از آنچه كه لازم است به حرفهشان چسبندگی و وابستگی دارند و گمان میكنند كه تمام افراد گروه مقابل نیاز و وابستگی شدیدی به آنها دارند، در حالیكه در حقیقت، اینچنین نیست.
بازیگر فیلم «ناخدا خورشید» ادامه داد: هر مهرهای سر جای خودش حركت میكند. او وظیفه دارد كه مرا به مردم عرضه كند و در جایی هم وظیفه دارد مرا برای مردم نقد كند و حقیقت را به مردم بگوید. همه اینها خوب است تا جایی كه غرض و مرض وارد میشود ، آنجاست كه این رابطه دوستانه بر هم میخورد، همانگونه كه حتی در یك خانواده هم ممكن است چنین اتفاقی بیفتد.
ارجمند تاکید کرد: گمان نمیكنم چالش جدی میان اهالی رسانه و هنرمندان وجود داشته باشد. به هر حال ما بدون رسانه هم میتوانیم به كارمان ادامه دهیم. البته این حرف بسیار درشتی است و حمل بر ناسپاسی نكنید، اما در حقیقت تاثیر آنها در كار ما خیلی هم زیاد نیست.
وی افزود: در این بحث كه در حال حاضر رسانه كمك بزرگی به عرصه های مختلف هنری است، شكی نیست، اما نیاز ما به رسانه حیاتی نیست. البته در هنرهایی همچون سینما و تئاتر این نیاز بیشتر است اما یك شاعر یا نقاش چه نیازی به رسانه دارد؟ ما در تاریخمان دیوانهایی داریم كه بعد از قرنها از لای جرز دیوارها بیرون آمده است كه در زمان خودش هرگز توسط هیچ روزنامهای مطرح نشده بود.
وی ضمن ابراز تاسف از حاكمیت مقوله كمیت گرایی گفت: متاسفانه جهان ما جهانی شده كه كمیت بر آن حاكم است و آدم ها بر اساس كمیتهایشان تكریم میشوند. هر چه افراد پول بیشتری داشته باشند، ماشین بهتری داشته باشند، حتی فیلمشان بیشتر بفروشد، بیشتر تكریم میشوند حتی اگر آن فیلم هیچ ارزشی هم نداشته باشد و حتی حاوی مطالب فریبكارانه برای مردم باشد؛ ولی وقتی میخواهند ارزشها را بیان كنند از كیفیت حرف نمیزنند، بلكه از كمیت میگویند. این بعد كمی است، بعد كیفی كجاست؟
بازیگر فیلم «سگ کشی» با بیان این مطلب که رسانهها و هنرمندان میتوانند به كمك هم این رابطه ای را كه در سطح جهان نیز مطرح است، اصلاح كنند، افزود: یعنی هنرمند كاری را كه انجام میدهد، اصولا كیفی انجام دهد. البته هستند در بین هنرمندان كسانی كه صادقانه و خالصانه رفتار نمیكنند، نقاط ضعف مردم را میدانند و سعی میكنند در جایی كه مردم در یك سینما مینشینند و كسی به آنها متعرض نمیشود، حرفهایی را بزنند كه در خلوتشان نمیتوانند بزنند و مردم نیز حریص میشوند كه بروند این حرف ها را در جمع بشنوند. در نتیجه آنها پولشان را بدست میآوردند و بعد هم میگویند مردم استقبال كردند!
وی در ادامه اظهار كرد: اگر چنین نشست ها و همایشهایی این روابط را اصلاح كند و ما را از كمی گرایی به كیفی گرایی ببرد خیلی بهتر است. ممكن است یك فیلم بیننده زیادی نداشته باشد اما تاثیر عمیقی در فرهنگ سرزمین من داشته باشد. ممكن است یك فیلم میلیاردها تومان بفروشد ولی هیچ دستاورد و پیامدی نداشته باشد. دقیقا همچون غذایی كه میخوریم و هضم می شود و تبدیل به كود می شود. اما در مقابل برخی آثار هنری هم هستند كه فرهنگ مرا می سازند.
وی در یایان گفت: در این مملكت مساجد زیادی ساخته شده و همه آنها هم مقدس هستند، اما مسجد شیخ لطف الله فقط یكی است زیرا او یك كار كیفی كرده است. اینكه ما تعداد زیادی مسجد داریم مهم نیست، بلكه باید ببینیم كیفیت آن مسجدی كه داریم چگونه است. من امیدوارم بدین سمت پیش برویم كه آدم ها به سبب كیفیتهایشان ارزیابی شوند ، نه كمیتهایشان.
ارسال دیدگاه