خیام و موسیقی ۱
محسن شریفیان: خیام خوانی بعنوان یک ژانر منحصر به فرد در موسیقی ما جاریست
خبرگزاری پانا: محسن شریفیان گفت: اشعار و رباعیات خیام صد در صد قابلیت استفاده در موسیقی را دارد و خیام خوانی به عنوان یک ژانر مستقل و منحصر به فرد در موسیقی ما جاری است.
محسن شریفیان پژوهشگر موسیقی نواحی، نوازنده و سرپرست گروه موسیقی لیان در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی پانا، با اشاره به اینکه اشعار خیام صد در صد قابلیت استفاده در موسیقی را داراست، گفت: ما خیام خوانی را در موسیقی نواحی ایران کار کردیم و این شانس را داشتم از افرادی باشم که خیام خوانی به عنوان یک ژانر مستقل و منحصر در موسیقی مان جاری باشد، در واقع ما خیام خوانی و بهره گیری از خیام را نه تنها در ایران بلکه در خارج از ایران هر جا که رفتیم معرفی کردیم.
وی افزود: در حال حاضر خیام خوانی یکی از بخش های مهم کنسرت گروه «لیان» است و اصولا در هرکدام از آلبوم هایی که منتشر کردیم بدون استثنا به خیام خوانی هم پرداختیم.
این پژوهشگر موسیقی نواحی، تصریح کرد: اشعار و رباعیات خیام صد در صد قابلیت استفاده در موسیقی را دارد اما آنچه که باعث شد خیام خوانی در بوشهر و شهرهای جنوبی کشور رایج شود سبک خیام وار زندگی مردم جنوب به ویژه بوشهر است در بوشهر مردم خیام وار فکر و زندگی می کنند به همین دلیل خیام خوانی در بوشهر جایگاه ویژه خود را یافت.
وی خاطرنشان کرد: «خیام خوانی در بوشهر» یکی از آثاری بوده است که ، با بازپژوهش و بازخوانی درباره خیام خوانی کار کردیم و در بوشهر از سوی موسسه فرهنگی هنری ماهور منتشر شد.
گفتنی است؛ محسن شریفیان در بروشوری که برای موسسه ماهور در خصوص این اثر خیام خوانی خود آورده، نوشته است: «ساختار متریك خیامی تلفیقی از متر آزاد و متر مشخص است. در آغاز، خواننده، به عنوان پیش درآمد، آوازی با متر آزاد در مایه ی بیات ترك اجرا كرده، پس از خاتمه ی آواز، با حفظ مایه ی نخستین و ورود به ریتمی نزدیك به، ۶/۸ فضای سرورآمیزی ایجاد كرده، كار در قالب ترانه های بومی ادامه می یابداین گونه از موسیقی كه تنها در بندر بوشهر قابل ملاحظه است، چه از نظر ساختار موسیقایی و چه به لحاظ مفاهیم درونی و كاركردهای آن، در میان انواع موسیقی نواحی ایران موردی منحصربه فرد به شمار می آید .
به نوشته شریفیان، قابل ذكر است كه خیامی، نسبت به دیگر موسیقی های محلی بوشهر، دارای خصوصیات شهری بیشتری است و بافت ملودیك آن دارای خصوصیاتی است كه آن را با سایر موسیقی های بوشهر متفاوت نشان می دهد.
شاخصه ی ریتم در بخش دوم و پرشتاب این موسیقی، هماهنگ با هیجانات مخاطبان، از طریق دست زدن های گروهی در آكسان ها و سرضرب های ملودی و همراهی سازهای ضربی، برجستگی می یابد .
وجه تسمیه ی این كارگان بی شك به خاطر استفاده از رباعیاتی است كه لااقل تعدادی از آنها منتسب به خیام است .«
ارسال دیدگاه