دیروز ˝پایداری˝ امروز ˝دلواپسی˝ فردا ˝اقدام انقلابی˝؟
خبرگزاری پانا: اینکه در جلسه پایداری ها تیم احمدی نژاد حضور نیافت نشان از یک شکاف عمیق در این جریان دارد. ریشه این شکاف را شاید بتوان در انتخابات ۹۲ و آنجایی که جریان پایداری با پرچم سعید جلیلی در برابر احمدی نژادی ها ایستاد دنبال کرد. با این حال اتحاد در بین این جریان پس از تیر ۸۴ هرگز رخ نداد.
یه گزارش خبرگزاری پانا؛ گروه سیاسی - ۳ تیر ۱۳۸۴ می توانست تولد جریان سیاسی باشد که گروهی از اصولگرایان نزدیک به آیت الله مصباح یزدی همواره آرزوی تشکیل آن را داشتند. حسابشان را از اصولگرایان سنتی محافظه کار جدا می کردند و با اتکا به ادبیات احمدی نژادی اصلاح طلبان را در انتخابات شکست می دادند، شعارشان عدالت طلبی بود و تحلیلشان هم اینکه توده های مستضعف جامعه که از پس سیاست های تعدیل اقتصادی دوران سازندگی تولید شده اند برای رای دادن به نمایندگانشان سر و دست می شکنند. رویای اصولگرایان جدید اما به سرعت به شکستی تلخ انجامید.
دولت محمود احمدی نژاد خیلی زود حسابش را با متحدان سابق جدا کرد و تصمیم گیری ها به حلقه یاران رئیس جمهور در شهرداری تهران و استانداری اردبیل و فرمانداری ماکو محدود شد.
آتش اختلاف میان اصولگرایان روز به روز قوی تر زبانه کشید تا آنجا که مشاور رسانهای رئیس جمهور در برنامه زنده تلویزیونی صراحتاً تاکید کرد اصولگرایان خود را به احمدی نژاد چسبانده اند وگرنه رئیس جمهور ادعای اصولگرایی ندارد!
اوضاع به گونه ای رقم خورد که اصولگرایان در انتخابات ریاست جمهوری ۸ سال بعد به جای آنکه قول تکرار سیاست های احمدی نژاد را به مردم بدهند در برائت از وی با یکدیگر رقابت گذاشتند. هرچند در این میان سعید جلیلی آنقدر بداقبال بود که وصله ادامه دولت احمدی نژاد به او چسبید و ناچار در صف ناکامان انتخابات ریاست جمهوری خرداد ۹۲ قرار گرفت.
همه این ها مقدمه ای است بر اینکه بدانیم چرا امروز جبهه پایداری دلواپس است و اساساً نگرانی اصلی بازندگان انتخابات خرداد ۹۲ بر چه پایه ای است که حتی توانسته است رقبای زمان انتخابات را در کنار هم جمع کند.
جبهه پایداری، ایثارگران و جمعیت رهپویان انقلاب اسلامی علیرغم نزدیکی مواضع سیاسی تا زمانی که مجبور نشوند درکنار یکدیگر قرار نمی گیرند. برای مثال می توان به انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته و ماجرای کاندیداتوری علی زاکانی و حمایت ناگزیرش از سعید جلیلی اشاره کرد.
در آن زمان زاکانی تصور می کرد می تواند با شرکت در انتخابات ریاست جمهوری قبایی را که اصولگرایان بر قامت احمدی نژاد دوختند و قدرش را ندانست به تن کند، صبح روز ثبت نام با حضور در حرم مطهر امامخمینی (ره) با آرمانهای بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی و شهدا تجدید بیعت کرد و سپس با جمعی از خانوادههای شهدا و جانبازان و استادان دانشگاه و روحانیون که وی را همراهی می کردند برای ثبتنام در وزارت کشور حاضر شد آداب کامل به جا آورد و ثبت نام کرد و . . . در نهایت هم صلاحیتش احراز نشد!
بازی با کارت سعید جلیلی که با اکراه، نمایندگی جبهه پایداری در انتخابات را پذیرفته بود نیز به جایی نرسید و در نهایت روحانی بر مسند ریاست جمهوری نشست.
موفقیت روحانی؛ دلواپسی "نژاد"ها
تنها نگاهی گذرا به وقایع چندسال گذشته می تواند دلایل پشت پرده دلواپسی ها و بی قراری های این روزهای پایداران و رهپویان و ایثارگران را حدس زد.
رایحه خوش خدمت دولت عدالت خواه چنان مشام سیاسیون و مردم را خسته کرد که دلواپسان امروز جز چنگ زدن به دامن توافقنامه ای که خود ادعا می کنند جزئیاتش را نمیدانند چاره دیگری برای ایجاد فضای رقابتی آن هم یک سال پیش از انتخابات مجلس ندارند.
دولت روحانی که مورد نقد و هجمه هر روزه دلواپسان قرار می گیرد حداقل در چند مورد از دولت مورد حمایت و محبوب دلواپسان جلوتر است. اول آنکه اعضای کابینه اش هر روز با رئیس جمهور دعوا نمی کنند تا روزنامه دولت مجبور شود علیه وزیر بهداشت تیتر بزند و وزیر امور خارجه را مواخذه کند، دوم اینکه علیرغم تبلیغات منفی دلواپسان علیه سیاست های فرهنگی دولت ارتباط کابینه تدبیر و امید با مراجع و علمای قم چنان محکم است که اگر رئیس جمهور محبوب دلولپسان به قم می رفت و جز استاندار به استقبالش نمی رفت، حالا وزرای تدبیر و امید از سوی مراجع و علمای طراز اولی همچون آیت الله وحید خراسانی مورد استقبال و حمایت قرار می گیرند. دیگر آنکه اگر تیم هسته ای محبوب دلواپسان دستاوردی جز عکس های یادگاری با اشتون در اقصی نقاط جهان و پایتخت های منطقه نداشت، تیم هسته ای روحانی حداقل می تواند ادعا کند از زمان آغاز کارش اجازه نداده هیچ تحریم جدیدی علیه ملت ایران تصویب و اجرا شود. تیم اقتصادی روحانی اگر هیچ کاری نکرده باشد حداقل جلوی دلال بازی بانک مرکزی در چهاراه استانبول را گرفته و حجم نقدینگی را کاسته است.
دلواپسان علیرغم آنچه می گویند نگران توافق هسته ای نیستند، رهبر معظم انقلاب دیدبانی صالح و شایسته برای نظارت بر عملکرد سربازان خط مقدم جبهه دیپلماتیک است ، ایشان نه با کسی تعارف دارند و نه بر سر مصالح ملت ایران کوتاه می آیند، تاکنون هم به تیم مذاکره کننده اطمینان کرده و با بیان سخنانی مانند "کسی حق ندارد تیم مذاکره کننده را سازشکار بخواند" و یا اینکه "اینها فرزندان این کشور هستند" از تیم مذاکره کننده حمایت کرده اند.
آنچه دلواپسان را بیقرار کرده و خوابشان را آشفته ساخته حرکت رو به جلوی دولت در زمینه های مختلف اجتماعی، دیپلماتیک و اقتصادی و فرهنگی است. حدود یکسال پیش در چنین روزهایی بود که علی باقری رئیس ستاد انتخاباتی سعید جلیلی در میان دانشجویان دانشگاه تهران گفت: رجعت به دوره روحانی ناممکن است.
یکی دوماه بعد ملت ایران در پای صندوق های رای ثابت کردند آنچه نمی خواهند تکرار شود دوران جلیلی ها و باقری ها است حالا دلواپسان حق دارند نگران باشند، بی قراری های امروزشان نشان می دهد گویا دریافته اند رجعت به دوره جلیلی ها و باقری ها غیر ممکن است.
ارسال دیدگاه