حسین علیزاده در مراسم تشییع پیکر محمد رضا لطفی؛

ایستادگی ما را در عرصه موسیقی نگاه داشت

خبرگزاری پانا: حسین علیزاده در مراسم تشییع پیکر محمد رضا لطفی گفت: تمام این سال هایی که گذشت نشان از پریشانی موسیقی است که تقصیر ما هم نیست، اما در سال هایی که گذشت این ایستادگی بود که همچنان ما را در عرصه موسیقی نگه داشت و باعث شد که مردم از ما حمایت کنند.

کد مطلب: ۲۱۳۱۴۰
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرنگار فر هنگی پانا؛ حسین علیزاده در مراسم تشییع پیکر محمد رضا لطفی گفت: سلام به محمدرضای عزیز که وقتی به او نگاه می کنم، می بینم که مخاطب تمام صحبت های ما خود ِ لطفی است. امروز همه اقشار مردم با هر سلیقه ای این هنرمند بزرگ را همراهی می کند و این نشان‌دهنده حضور او در قلب همه ما است.
وی به چگونگی دوستی اش با محمد رضا لطفی اشاره کردو افزود: دیدن این صحنه برای من خیلی سخت است و من را به دورانی می برد که با هم در یک مهمانی در خیابان شریعتی تهران آشنا شدیم و این شروع همکاری ما بود.وقتی که سال دوم هنرستان بودم با محمدرضا لطفی آشنا شدم و جالب است که برخورد ما برخورد زیبایی بود؛ چراکه در ذهن یکدیگر آنچه در خود نداشتیم، از هم طلب می کردیم. البته که او چه خوب، چه بد همه چیز را داشت و به من چیزهای بسیار زیادی آموخت.

علیزاده در ادامه سخنان خود با اشاره به این مطلب که آخرین دیدار من با لطفی در بیمارستان شکل گرفت؛ اظهار کرد: بار آخری که در بیمارستان با او صحبت کردم، او از نواری سخن گفت که در آواز افشاری بود و امیدوارم روزی تورج عزیز این نوار را در اختیارم قرار بدهد تا دوباره آن را به علاقه مندان موسیقی ایران معرفی کنم؛ چراکه این نوار یادگار آغاز دوستی ما بود، دوستی که تا سال ها ادامه پیدا کرد و کاری کرد که با همراهی تعدادی دیگر از دوستانم در حوزه موسیقی و در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایران مردم را با موسیقی ایرانی آشنا کنیم و کاری کنیم که ارگان های دولتی از موسیقی حمایت کنند.

وی اضافه کرد: سال ۱۳۴۹ که وارد دانشگاه شدیم و فعالیتی در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی داشتیم، لطفی منزلی در خیابان امیرآباد تهران داشت که وقتی کلاس های دانشگاهمان تمام می شد، عادتمان شده بود که به منزل او برویم و سریعا غذایی را تهیه کرده و بعد از آن تا شب تار می زدیم و وقتی شب می شد هر دو در کنار هم می خوابیدیم و سه تار به دست می گرفتیم و این برای ما زندگی بسیار ارزشمندی را رقم زده بود در واقع موسیقی برای ما در ارتباط با مردم بود. البته یادم می آید وقتی اولین کنسرت را در تالار برج آزادی اجرا کردیم از شدت تراکم جمعیت دچار وحشت بودیم و این برای ما لذت فراوانی داشت.

این هنرمند با اشاره به حمایت مردم از موسیقی ایرانی گفت: از همه مردم تشکر می کنم که همیشه حرفی از موسیقی اصیل ایرانی بود ما را حمایت کرد، موسیقی که قبل از انقلاب و حتی بعد از انقلاب تلاش های فراوانی برای اظهار وجود کرد و یکی از سردمداران تولد دوباره موسیقی در سرزمین ما محمدرضا لطفی بود که طی سال هایی که موسیقی مجلسی با عنوان موسیقی اصیل تعریف می‌شد، هسته اصلی گروه چاوش را دو سال قبل از انقلاب تشکیل داد و باعث فعالیت این گروه موسیقایی تا سال های سال شد.

وی تصریح کرد: موسیقی ایرانی دوران پر فراز و نشیبی موسیقی را گذرانده؛ خدا نکند که چنین جلساتی تکرار شود، اما می دانیم که تکرار خواهد شد. ما اینجا هستیم که به نوعی خانه همه ما است. خانه ای که شاید مسئولان مختلفی در دوران های مختلف از آن عبور و مرور کنند و جاهایی به آن لطف کرده و در جاهایی هم آن را له می کنند، اما در همین سال های سخت بود که مردانی مثل لطفی این پرچم را نگه داشتند و در هیچ لحظه ای به جریانی که بخواهد از او حمایت کند، رجوع نکرد. لطفی هر کاری انجام داد، به صورت مستقل بود.

علیزاده در پایان سخنانش یادآور شد: تمام این سال هایی که گذشت نشان از پریشانی موسیقی است که تقصیر ما هم نیست، اما در سال هایی که گذشت این ایستادگی بود که همچنان ما را در عرصه موسیقی نگه داشت و باعث شد که مردم از ما حمایت کنند این روز یکی از پرشکوه ترین روزهایی است که ما مشاهده کردیم و وقتی که این روزهای مشقت بار می گذرد، ما به نقش لطفی در موسیقی ایران و مردمی کردن آن پی می بریم.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار